ଏହି ପାଠଟିରେ ଏକ ସୁନ୍ଦର କାହାଣୀ, ନୂଆ ଅକ୍ଷର ଶିକ୍ଷା ଏବଂ ଭଲ ଅଭ୍ୟାସ ବିଷୟରେ ବୁଝାଯାଇଛି। ସନା ନାମକ ଏକ ଛୋଟ ପିଲା ଶୋଇ ରହି ସପନ ଦେଖୁଥିଲା। ସପନରେ ସେ ବହି ଧରି ପଢ଼ୁଥିଲା ଏବଂ ରୋଷେଇ ଘରୁ ମିଠା ବାସ୍ନା ପାଇଲା। ସେଠାରେ ତାଟିଆରେ ରଖାଯାଇଥିବା ରସଗୋଲା ଦେଖି ତା’ ପାଟିରୁ ଲାଳ ବୋହିଗଲା। ତା’ର ଗୋଟିଏ ପୋଷା ଶୁଆ ଥିଲା, ଯାହାର ନାଆଁ ମିଠୁଆ। ସନା ଶୁଆକୁ ପିଜୁଳି ଖାଇବାକୁ କହି ନିଜେ ରସଗୋଲା ଖାଇବାକୁ ରୋଷେଇ ଘର ଭିତରକୁ ଗଲା। ମାତ୍ର ରସଗୋଲା ତାଟିଆ ପାଖରେ ଦୁଇଟି ନିଶ ଫୁଲା ଅସରପାଙ୍କୁ ଦେଖି ସେ ଡରିଗଲା। ଭୟରେ ମାଆଙ୍କୁ ଡାକି ଦୌଡ଼ି ପଳାଇ ଆସିଲା ବେଳେ ସେ ଦୁଆରବନ୍ଧରେ ଧକ୍କା ହୋଇ ପଡ଼ିଗଲା। ସାଙ୍ଗେ ସାଙ୍ଗେ ତା’ର ନିଦ ଭାଙ୍ଗିଗଲା। ସେ ଦେଖିଲା ଯେ କୌଣସି ରସଗୋଲା ନାହିଁ, ସେ କେବଳ ସପନ ଦେଖୁଥିଲା ଏବଂ ଶେଯରେ ବସି ପାଟି ତାକୁଟାକୁ କରୁଥିଲା।
ଏହା ସହିତ ଏହି ପାଠରୁ ଆମେ ଚାରୋଟି ନୂଆ ବର୍ଣ୍ଣ ‘ଶ’, ‘ଷ’, ‘ସ’ ଏବଂ ‘ଏ’ ଚିହ୍ନିବା, ପଢ଼ିବା ଓ ଲେଖିବା ଶିଖିପାରିବା। ଏହି ଅକ୍ଷରଗୁଡ଼ିକୁ ନେଇ ଶର, ଶୁଆ, ଶଗଡ଼, କଷି, ଚାଷ, ମଣିଷ, ସାପ, ସପୁରି, ଏଗାର ପରି ବିଭିନ୍ନ ସରଳ ଶବ୍ଦ ଗଢ଼ିବା ବିଷୟରେ କୁହାଯାଇଛି। ଛବି ଦେଖି ତଳେ ତା’ର ଠିକ୍ ନାମ ଲେଖିବା ଏବଂ ଗାର ଟାଣି ଅକ୍ଷର ସହିତ ଶବ୍ଦ ମିଳାଇବା ପାଇଁ ଅଭ୍ୟାସ ଦିଆଯାଇଛି। ଛୋଟ ଛୋଟ ପଦ୍ୟ ପଢ଼ି ପିଲାମାନେ ବର୍ଷା ଦିନ ଏବଂ ସନିଆର ହାଟ ଯିବା କଥା ମଧ୍ୟ ଜାଣିପାରିବେ।
ଶେଷରେ ଆମର ଦୈନନ୍ଦିନ ଜୀବନରେ ସୁସ୍ଥ ରହିବା ପାଇଁ କିଛି ଉତ୍ତମ ଅଭ୍ୟାସ ବିଷୟରେ ଗୀତ ମାଧ୍ୟମରେ କୁହାଯାଇଛି। ସକାଳୁ ବିଛଣାରୁ ଉଠି ଦାନ୍ତ ଘଷିବା, ଖାଇବା ପୂର୍ବରୁ ହାତ ଭଲ ଭାବରେ ଧୋଇବା, ଆସନ ପକାଇ ବସି ଖାଇବା, ନଳକୂଅର ସଫା ପାଣି ପିଇବା, ଗରମ ଗରମ ଖାଦ୍ୟ ଖାଇବା, ସମୟ ଅନୁସାରେ ନଖ କାଟିବା ଏବଂ ସଫାସୁତୁରା ଲୁଗାପଟା ପିନ୍ଧିବା ଉଚିତ। ଏହିପରି ଭଲ ନିୟମ ପାଳନ କଲେ ଆମେ ସୁନ୍ଦର ଦିଶିବା ଏବଂ ସବୁବେଳେ ନିରୋଗ ଓ ସୁସ୍ଥ ରହିବା।