ଥରେ ବଣର ବାଘ ମହାରାଜାଙ୍କୁ ପ୍ରବଳ ଜ୍ୱର ହୋଇଥିଲା। ମହାରାଜା ଅସୁସ୍ଥ ହୋଇ ଶୋଇ ରହିଥିବାରୁ ସମସ୍ତେ ନୀରବ ହୋଇ ରହିଥିଲେ। ତାଙ୍କ ଶଯ୍ୟା ପାଖରେ ଭାଲୁ ବୈଦ୍ୟ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ। ଦ୍ୱାର ପାଖରେ ବିଲୁଆଟି ନିର୍ଭୟରେ ଠିଆ ହୋଇଥିଲା ଏବଂ ପାଖରେ ମାଙ୍କଡ଼ଟି ମଧ୍ୟ ବସିଥିଲା। ମହାରାଜା ଏକ ଦୀର୍ଘ ଶ୍ୱାସ ଛାଡ଼ି ଆଦେଶ ଦେଲେ ଯେ, ବଣର ସବୁ ପଶୁପକ୍ଷୀଙ୍କୁ ଶୀଘ୍ର ଖବର ଦିଆଯାଉ ଏବଂ ସମସ୍ତେ ଆସି ଏଠାରେ ଏକାଠି ହୁଅନ୍ତୁ।
ମହାରାଜାଙ୍କ ଖବର ପାଇ ଜଙ୍ଗଲର ସବୁ ପଶୁପକ୍ଷୀ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଆସିଲେ। ସେମାନେ ରାଜାଙ୍କ ପାଇଁ ବଣରୁ ବିଭିନ୍ନ ବନଜାତ ଦ୍ରବ୍ୟ ଓ ସତେଜ ଫଳ ସଂଗ୍ରହ କରି ଆଣିଥିଲେ। ହାତୀ ପାଚିଲା ପଣସ, ହରିଣ ତରଭୁଜ, ଗୟଳ ଲାଲି ଡାଳିମ୍ବ ଏବଂ ଠେକୁଆ କଳା ଅଙ୍ଗୁର ଧରି ଆସିଲେ। ସେହିପରି ମାଙ୍କଡ଼ ପାଚିଲା କେନ୍ଦୁ, ଶୁଆ ପାଚିଲା ପିଜୁଳି, ମୟୂର ଜାମୁକୋଳି ଏବଂ ପ୍ରଜାପତି ମହୁ ଧରି ପହଞ୍ଚିଲେ। ସମସ୍ତ ପଶୁପକ୍ଷୀ ଏହିସବୁ ଦ୍ରବ୍ୟ ରାଜାଙ୍କୁ ଭେଟି ଦେଲେ ଏବଂ ବାଘ ମହାରାଜା ଯେପରି ଶୀଘ୍ର ଭଲ ହୋଇଯିବେ, ସେଥିପାଇଁ ଆରୋଗ୍ୟ କାମନା କଲେ।
ସମସ୍ତଙ୍କ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଏବଂ ଭାଲୁ ବୈଦ୍ୟଙ୍କ ଔଷଧ ଖାଇ ମହାରାଜାଙ୍କ ଜ୍ୱର ଧୀରେ ଧୀରେ ଭଲ ହୋଇଗଲା। ସେ ପୂର୍ବପରି ସୁସ୍ଥ ହୋଇ ସ୍ୱାଭାବିକ ଭାବେ ରାଜତ୍ୱ କରିବାକୁ ସମର୍ଥ ହେଲେ। ଏବେ ପୁଣି ନିର୍ଜନ ଜଙ୍ଗଲରେ ବାଘ ମହାରାଜାଙ୍କ ଗମ୍ଭୀର ଗର୍ଜନ ଶୁଭିଲା। ନିଜେ ସୁସ୍ଥ ହୋଇଥିବାରୁ ଏବଂ ସମସ୍ତଙ୍କ ସହ ଖୁସି ବାଣ୍ଟିବା ପାଇଁ ମହାରାଜା ପଶୁପକ୍ଷୀମାନଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଏକ ବିରାଟ ଭୋଜିର ଆୟୋଜନ କଲେ।
ଏହି ଭୋଜି ପାଇଁ ବଣ ଭିତରେ ଥିବା ମଞ୍ଚଟିକୁ ନାରଙ୍ଗୀ, ଧଳା ଓ ହଳଦିଆ ରଙ୍ଗର କପଡ଼ାରେ ସଜାଗଲା। ମଞ୍ଚଠାରୁ କିଛି ଦୂରରେ ଥିବା ତୋରଣଟି ଲାଲ, ବାଇଗଣୀ ଓ ନୀଳ ରଙ୍ଗର ଫୁଲରେ ଖୁବ୍ ସୁନ୍ଦର ଭାବେ ଶୋଭା ପାଇଲା। ରଙ୍ଗବେରଙ୍ଗର ପୋଷାକ, ଜୋତା ଓ ଟୋପି ପିନ୍ଧି ସମସ୍ତ ପଶୁପକ୍ଷୀ ଭୋଜିକୁ ଆସିଲେ। ଠେକୁଆଟି କଳା ଟୋପି ଓ ଧଳା ପ୍ୟାଣ୍ଟ ପିନ୍ଧି ସମସ୍ତ ଅତିଥିଙ୍କୁ ଆଦର ସହକାରେ ପାଛୋଟି ନେଲା। ସମସ୍ତେ ମିଶି ଗୀତ ଗାଇଲେ ଓ ଆନନ୍ଦରେ ନାଚିଲେ। ଶେଷରେ ସୁସ୍ୱାଦୁ ଭୋଜି ଖାଇ ସମସ୍ତେ ଖୁସି ମନରେ ନିଜ ନିଜ ଘରକୁ ଫେରିଗଲେ।
ଏହି ପାଠରୁ ଆମେ ଶିଖିବାକୁ ପାଉ ଯେ କାହାର ଅସୁସ୍ଥତା ବେଳେ ତା’ର ସେବା କରିବା ଏବଂ ସାହାଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ। ପୁଷ୍ଟିକର ଫଳମୂଳ ଖାଇବା ଏବଂ ଉପଯୁକ୍ତ ଔଷଧ ସେବନ କରିବା ଦ୍ୱାରା ରୋଗ ଭଲ ହୁଏ। ସମସ୍ତେ ମିଳିମିଶି ରହିଲେ ପରିବେଶରେ ସୁଖ ଓ ଆନନ୍ଦ ବଜାୟ ରହେ।