‘କଷ୍ଟ’ ଏବଂ ‘ଦୃଷ୍ଟି’ ଶବ୍ଦରେ ‘ଷ୍ଟ’ ଯୁକ୍ତାକ୍ଷର ରହିଛି।
‘ପୁଷ୍କରିଣୀ’ ଶବ୍ଦଟି ‘ଷ୍ଟ’ ଯୁକ୍ତାକ୍ଷର ଦ୍ୱାରା ଗଠିତ ହୋଇଛି।
ପପୁର ସଫଳତା ଦେଖି ବାପା କହିଲେ ଯେ ପୁଅ ଯୋଗୁ ତାଙ୍କ ବାଡ଼ିରେ ନିତି ହାଟ ବସୁଛି।
ପପୁ ଅନ୍ୟ ଚାଷୀମାନଙ୍କ ସାହାଯ୍ୟ ନନେଇ ସବୁବେଳେ ଏକୁଟିଆ ଚାଷ କରୁଥିଲା।
ଆଳୁ, କଖାରୁ, ଭେଣ୍ଡି ଓ ପୋଟଳ ହେଉଛି ପରିବା।
ଧାନ, ମୁଗ ଏବଂ ବିରି ହେଉଛି ଫଳ ଜାତୀୟ ଫସଲ।
କ୍ଷେତ ଓ ବଗିଚାର ଜିନିଷ ସବୁ ଟ୍ରକରେ ବୋଝେଇ ହୋଇ ସହରକୁ ଗଲା।
ବାହାର ବେପାରୀମାନେ ପପୁଙ୍କ ଗାଁକୁ ଜିନିଷ କିଣିବା ପାଇଁ ଆସୁନଥିଲେ।
ପପୁ ପାଠପଢ଼ି ବଡ଼ ହେବା ପରେ ନିଜ ଅଞ୍ଚଳରେ ଜଣେ ଭଲ ଚାଷୀ ହେଲା।
ପପୁର କାମ ଦେଖି ତାଙ୍କ ବାପା ଭାରି ରାଗିଯାଇଥିଲେ।
ପପୁର ବାପା ବଗିଚାର କିଛି ପରିବା ହାଟକୁ ବିକିବାକୁ ନେଉଥିଲେ।
ଛୁଟି ଦିନରେ ପପୁ ବଗିଚାକୁ ନଯାଇ କେବଳ ଖେଳକୁଦ କରୁଥିଲା।
ଘର ପାଖ ବଗିଚାରେ ପପୁର ବାପା ଓ ମାଆ ମିଶି ଫଳ ଚାଷ କରୁଥିଲେ।
ପପୁର ବାପା କ୍ଷେତରେ କାମ ନକରି ଘରେ ବସି ରହୁଥିଲେ।
ଗାଁ ମୁଣ୍ଡରେ ଏକ ପୁଷ୍କରିଣୀ ଥିଲା।