‘ବାରମାସର କଥା’ କବିତାଟି ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଶିଶୁ ସାହିତ୍ୟିକ କବି ମଧୁସୂଦନ ରାଓଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ରଚିତ ହୋଇଛି।
ଆମ ଓଡ଼ିଆ ବର୍ଷରେ ମୋଟ ବାରୋଟି ମାସ ଏବଂ ଛଅଗୋଟି ମୁଖ୍ୟ ଋତୁ ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ।
ବୈଶାଖ ଓ ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ମାସକୁ ନେଇ ଗ୍ରୀଷ୍ମ ଋତୁ ହୁଏ ଏବଂ ଏହି ସମୟରେ ପ୍ରଚଣ୍ଡ ଖରା ହୋଇଥାଏ।
ଆଷାଢ଼ ଓ ଶ୍ରାବଣ ମାସରେ ବର୍ଷା ଋତୁ ଆସେ ଏବଂ ଆକାଶରୁ ଘନ ଘନ ମେଘ ବରଷିଥାଏ।
ଭାଦ୍ର ଓ ଆଶ୍ୱିନ ମାସରେ ଶରତ ଋତୁ ଆସି ସମଗ୍ର ସଂସାରରେ ନିର୍ମଳ ଶୋଭା ବିସ୍ତାର କରେ।
କାର୍ତ୍ତିକ ଓ ମାର୍ଗଶିର ମାସରେ ହେମନ୍ତ ଋତୁ ହୁଏ ଏବଂ ରାତିରେ ଚାରିଆଡ଼େ ଶିଶିର ପଡ଼ିଥାଏ।
ପୌଷ ଓ ମାଘ ମାସରେ ଶୀତ ଋତୁ ଆସୁଥିବାରୁ ଥଣ୍ଡାରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ପାଇଁ ଶୀତବସ୍ତ୍ର ବ୍ୟବହାର କରାଯାଏ।
ଫାଲ୍ଗୁନ ଓ ଚୈତ୍ର ମାସରେ ବସନ୍ତ ଋତୁର ଆଗମନ ଘଟେ ଏବଂ ଧୀର ମଳୟ ପବନ ମନକୁ ମୋହିତ କରେ।
ଛାତ୍ରଛାତ୍ରୀମାନେ ମନ ଦେଇ ବାରମାସର କ୍ରମ ଏବଂ ପ୍ରକୃତିର ନିୟମ ଶିଖିବା ଉଚିତ।
ଏହି ପାଠରୁ ଆମେ ‘ଷ୍ଠ’ ଏବଂ ‘ତ୍ତ’ ଭଳି ଦୁଇଟି ନୂଆ ଯୁକ୍ତାକ୍ଷର ଚିହ୍ନି ଶିଖିପାରିବା।
ଶୁଖିଲା କାଠ ବା ଶୁଷ୍କ କାଷ୍ଠ ଚୁଲିରେ ନିଆଁ ଜାଳିବା ପାଇଁ ବହୁତ ଭଲ କାମ ଦେଇଥାଏ।
ଜୀବନରେ ଜଣେ ଉତ୍ତମ ବ୍ୟକ୍ତି ହେବା ପାଇଁ ସବୁବେଳେ ନିଷ୍ଠାର ସହିତ ଭଲ କାମ କରିବା ଦରକାର।
ପୂର୍ବ, ପଶ୍ଚିମ, ଉତ୍ତର ଓ ଦକ୍ଷିଣ ହେଉଛି ଆମ ପୃଥିବୀର ଚାରୋଟି ପ୍ରଧାନ ଦିଗ।
ଲୁଣ କିମ୍ବା ଚିନିକୁ ପାଣିରେ ପକାଇ ଭଲଭାବରେ ଗୋଳାଇଲେ ତାହା ପାଣିରେ ସହଜରେ ମିଳାଇଯାଏ।
ବର୍ଷା ଋତୁରେ ରାସ୍ତାଘାଟ କାଦୁଅ ହୁଏ ଏବଂ ଗ୍ରୀଷ୍ମ ଋତୁର ଟାଣ ଖରାରେ ଗଛଲତା ଝାଉଁଳି ପଡ଼ନ୍ତି।