ପ୍ରଖର ଖରାବେଳେ କାଉ ଓ ବଗ ଗଛ ଡାଳରେ ବସି ପୃଥିବୀର ଦୁଃଖ ବିଷୟରେ କଥାବାର୍ତ୍ତା ହେଉଥିଲେ।
ମଣିଷମାନଙ୍କ ଗଛ କାଟିବା କାରଣରୁ ପୃଥିବୀ ଧ୍ୱଂସ ଆଡ଼କୁ ଯାଉଛି ବୋଲି ବଗ ମନଦୁଃଖ କରି କହିଥିଲା।
ଜଙ୍ଗଲରୁ ଗଛଲତା ନଷ୍ଟ ହେବା ଫଳରେ ପାହାଡ଼ସବୁ ଲଣ୍ଡା ହୋଇ ନଦୀନାଳର ପାଣି ଶୁଖିଯାଉଛି।
ଠିକ୍ ସମୟରେ ବର୍ଷା ନ ହେବାରୁ ଚାଷକାମ ବାଧାପ୍ରାପ୍ତ ହେଉଛି ଏବଂ ପିଇବା ପାଣିର ଘୋର ଅଭାବ ହେଉଛି।
ଗଛ କଟା ହେଉଥିବା ଶବ୍ଦ ଶୁଣିଲେ ମଣିଷମାନଙ୍କୁ ବୁଝାଇବା ପାଇଁ କାଉ କହିଥିଲା।
ପରିବେଶର ସୁରକ୍ଷା ପାଇଁ ଜଙ୍ଗଲର ସବୁ ପଶୁପକ୍ଷୀଙ୍କୁ ଡାକି ଏକ ସଭା କରିବାକୁ କାଉ ଚିନ୍ତା କଲା।
ସମସ୍ତ ପଶୁପକ୍ଷୀ ମିଳିମିଶି ବୁଲିବୁଲି ବିଭିନ୍ନ ଗଛର ମଞ୍ଜି ସଂଗ୍ରହ କରିବାକୁ ସ୍ଥିର କଲେ।
ସଂଗ୍ରହ କରାଯାଇଥିବା ମଞ୍ଜିଗୁଡ଼ିକୁ ପାହାଡ଼, ଜଙ୍ଗଲ, ପୋଖରୀ ଏବଂ ନଦୀକୂଳରେ ପକାଇଦେବା ପାଇଁ ନିଷ୍ପତ୍ତି ହେଲା।
ମଞ୍ଜିଗୁଡ଼ିକ ଖରା ଏବଂ ବର୍ଷାପାଣି ପାଇଲେ ଗଜା ହୋଇ ବଡ଼ ଗଛରେ ପରିଣତ ହେବ।
ଚାରିଆଡ଼େ ନୂଆ ଗଛଲତା ବଢ଼ି ଉଠିଲେ ଆମ ଧରଣୀ ପୁଣିଥରେ ହସି ଉଠିବ।
ମହତ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ରଖି କାମ କଲେ ସମସ୍ତେ ତାହାର ଭଲ ସୁଫଳ ପାଇପାରିବେ।
ନୂଆ ଗଛ ସୃଷ୍ଟି କରି ପରିବେଶକୁ ସୁନ୍ଦର ରଖିବାରେ ପଶୁପକ୍ଷୀମାନେ ବିଶେଷ ସାହାଯ୍ୟ କରନ୍ତି।
ଏହି ପାଠରୁ ଆମେ ‘ଦ୍ଧ’, ‘ଦ୍ଭ’ ଏବଂ ‘ବ୍ଦ’ ଯୁକ୍ତାକ୍ଷର ଥିବା ନୂଆ ଶବ୍ଦଗୁଡ଼ିକ ଶିଖିପାରିବା।
ମାଛଧରାଳି ହାତରୁ ରକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ ସମୁଦ୍ର କୂଳରେ ଥିବା କଙ୍କଡ଼ାର ପାଦଚିହ୍ନକୁ ଲିଭାଇ ଦେଇଥିଲା।
ଗଛଲତା ନଷ୍ଟ ନ କରି ଅଧିକ ଗଛ ଲଗାଇବା ଆମ ସମସ୍ତଙ୍କର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ଅଟେ।