କଳାହାଣ୍ଡି ଜିଲ୍ଲାର କର୍ଲାପାଟ ଜଙ୍ଗଲ ଏକ ବହୁତ ବଡ଼ ଓ ସୁନ୍ଦର ଜଙ୍ଗଲ। ସେହି ଜଙ୍ଗଲରେ ଅନେକ ପ୍ରକାରର ପଶୁପକ୍ଷୀ ବାସ କରନ୍ତି। ସେଠାରେ ହାତୀ, ବାଘ, ମଇଁଷି, ହରିଣ, ସମ୍ବର, ମାଙ୍କଡ଼, ଠେକୁଆ ଏବଂ ବିଲୁଆ ଭଳି ପଶୁମାନେ ରୁହନ୍ତି। ସେହିପରି ମୟୂର, ଶୁଆ, ବଣି, ପାରା, କପୋତ ଓ କଜଳପାତି ପରି ବିଭିନ୍ନ ପକ୍ଷୀ ମଧ୍ୟ ଜଙ୍ଗଲରେ ଦେଖିବାକୁ ମିଳନ୍ତି। ଜଙ୍ଗଲର ସବୁ ପଶୁ ଏବଂ ପକ୍ଷୀ ନିଜ ନିଜର ଦଳ ଗଠନ କରି ରୁହନ୍ତି। ସେମାନେ ଦଳରେ ରହି ଆନନ୍ଦରେ ଜଙ୍ଗଲ ସାରା ଚରାବୁଲା କରନ୍ତି ଏବଂ ନିଜର ଖାଦ୍ୟ ଖୋଜନ୍ତି।
ଦିନକର ଘଟଣା, ସେହି ଜଙ୍ଗଲର ଏକ ଉଚ୍ଚ ଜାଗାରେ ଗୋଟିଏ ବାଘ ବସିଥିଲା। ସେହି ବାଘଟିକୁ ବହୁତ ଭୋକ ହେଉଥାଏ। ସେ ଦୂରରୁ ଦେଖିଲା ଯେ ଦଳେ ମଇଁଷି ପଡ଼ିଆରେ ଘାସ ଚରୁଛନ୍ତି। ବାଘଟି ଶିକାର କରିବା ପାଇଁ ଚୁପଚାପ୍ ଛପିଛପି ମଇଁଷିମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସିଲା। ହଠାତ୍ ସେ ଗୋଟିଏ ମଇଁଷି ଉପରକୁ କୁଦା ମାରି ତା’ ବେକକୁ ଜାବୁଡ଼ି ଧରିଲା। ନିଜ ସାଥୀ ମଇଁଷିଟି ବିପଦରେ ପଡ଼ିଥିବା ଦେଖି ପାଖରେ ଚରୁଥିବା ଅନ୍ୟ ମଇଁଷିପଲ ଡରି ପଳାଇଲେ ନାହିଁ। ସେମାନେ ଏକାଠି ହୋଇ ବାଘ ଆଡ଼କୁ ମାଡ଼ି ଆସିଲେ ଏବଂ ସମସ୍ତେ ମିଳିମିଶି ବାଘ ସହିତ ଲଢ଼ିବାକୁ ଲାଗିଲେ। ଏତେଗୁଡ଼ିଏ ମଇଁଷିଙ୍କର ଏକତା ଓ ସାହସ ଦେଖି ବାଘଟି ଭୟଭୀତ ହୋଇଗଲା। ଶେଷରେ ବାଘ ବିଚରା ନିଜ ଜୀବନ ବିକଳରେ ଜଙ୍ଗଲ ଭିତରକୁ ଧାଇଁ ପଳାଇଲା।
ବାଘଟି ପଳାଇବା ପରେ ମଇଁଷିମାନଙ୍କର ଦଳପତି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଚାହିଁ ଖୁସିରେ କହିଲା ଯେ, ଦଳର ବଳ କେତେ ବଡ଼ ତାହା ଆଜି ସମସ୍ତେ ଦେଖିଲେ। ବାଘ ଭଳି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ହିଂସ୍ର ଜନ୍ତୁ ମଧ୍ୟ ମଇଁଷିମାନଙ୍କ ଏକତା ଆଗରେ ହାରିଗଲା। ଏହା ଆମ ଏକତାର ହିଁ ସୁଫଳ। ଏହି ଘଟଣାରୁ ଜଣାପଡ଼େ ଯେ ଏକାଠି ହୋଇ ରହିଲେ ବଡ଼ରୁ ବଡ଼ ବିପଦରୁ ମଧ୍ୟ ରକ୍ଷା ମିଳିପାରେ। ତେଣୁ ସର୍ବଦା ନିଜ ସାଙ୍ଗସାଥୀଙ୍କ ସହିତ ମିଳିମିଶି ରହିବା ଭଲ।
ଏହି ପାଠଟି ଛୋଟ ପିଲାମାନଙ୍କୁ ଏକତା, ସାହସ ଏବଂ ଭଲ ଆଚରଣ ବିଷୟରେ ଶିକ୍ଷା ଦିଏ। ବିପଦ ସମୟରେ ଅନ୍ୟକୁ ସାହାଯ୍ୟ କରିବା, ନିଜ କାମ ନିଜେ କରିବା, ଘରର ଜିନିଷ ସଜାଡ଼ି ରଖିବା ଏବଂ ଗୁରୁଜନମାନଙ୍କ କଥା ମାନିବା ଭଳି ଭଲ ଅଭ୍ୟାସ ବିଷୟରେ ଏଥିରେ ବୁଝାଯାଇଛି। ଏହା ଛଡ଼ା ଖାଦ୍ୟ ଓ ପାଣି ନଷ୍ଟ ନ କରିବା, ସବୁବେଳେ ମୋବାଇଲ୍ ନ ଦେଖିବା ଏବଂ ସଫାସୁତୁରା ରହିବା ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଶିକ୍ଷା ଦିଆଯାଇଛି। ତା’ ସହିତ ‘ଚ୍ଚ’ ଓ ‘ଚ୍ଛ’ ଯୁକ୍ତାକ୍ଷର ବିଶିଷ୍ଟ ଶବ୍ଦ ପଢ଼ିବା, ଲେଖିବା ଏବଂ ଜଳ ଓ ସ୍ଥଳଭାଗରେ ରହୁଥିବା ଜୀବଜନ୍ତୁଙ୍କୁ ଚିହ୍ନିବା ପାଇଁ ଅନେକ ସୁନ୍ଦର ଅଭ୍ୟାସ ଏହି ପାଠରେ ରହିଛି।