ଖରାଛୁଟି ସମୟରେ ଉଦ୍ଧବାବୁଙ୍କ ପୁଅ ଅନନ୍ତ ଖରାବେଳେ ଘର ଭିତରେ ଶୋଇ ରହିଥିଲା।
ମାଆ କାନ୍ଥକୁ ଲାଗି ଶୋଇଥିବା ବେଳେ ଅନନ୍ତ ନିଦରେ ଏକ ସୁନ୍ଦର ସପନ ଦେଖିଲା।
ବେଲୁନ୍ବାଲାଟିଏ ଘର ଅଗଣାରେ ନାଲି, ନୀଳ, ହଳଦିଆ ଓ କଳା ରଙ୍ଗର ବେଲୁନ୍ ଧରି ବିକୁଥିଲା।
ବେଲୁନ୍ବାଲା ପାଖରେ ଥିବା ବେଲୁନ୍ଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟରୁ ବାଇଗଣୀ ରଙ୍ଗର ବେଲୁନ୍ଟି ସବୁଠାରୁ ଉପରେ ଥିଲା।
ଅନନ୍ତ ସବୁଠାରୁ ଉପରେ ଉଡ଼ୁଥିବା ସେହି ବାଇଗଣୀ ବେଲୁନ୍ଟିକୁ ନେବା ପାଇଁ ବେଲୁନ୍ବାଲାକୁ ପଚାରିଥିଲା।
ଅଜା ଘରୁ ବାହାରି ଆସି ନାତି ଅନନ୍ତ ପାଇଁ ବେଲୁନ୍ବାଲାଠାରୁ ସବୁଯାକ ବେଲୁନ୍ କିଣିଦେଲେ।
ଅନନ୍ତ ସବୁ ବେଲୁନ୍ର ସୂତାକୁ ଏକାଠି ଧରି ବହୁତ ଖୁସିରେ ଦୌଡ଼ିବାକୁ ଲାଗିଲା।
ହଠାତ୍ ଅନନ୍ତ ହାତରୁ ବେଲୁନ୍ର ସୂତା ଖସିଯିବାରୁ ସବୁତକ ବେଲୁନ୍ ଆକାଶରେ ଉଡ଼ିଗଲା।
ବେଲୁନ୍ଗୁଡ଼ିକ ଆକାଶରେ ଝୁଲିଝୁଲି ଉଡ଼ିବା ଦେଖି ଅନ୍ୟ ସାଙ୍ଗମାନେ ତାଳି ମାରି ନାଚିଲେ।
ନିଜ ହାତରୁ ସବୁ ବେଲୁନ୍ ଉଡ଼ିଯିବାରୁ ଅନନ୍ତ ଭେଁ ଭେଁ ରଡ଼ି ଛାଡ଼ି ଜୋରରେ କାନ୍ଦିଲା।
ଅନନ୍ତର କାନ୍ଦ ଶୁଣି ମାଆଙ୍କ ନିଦ ଭାଙ୍ଗିଗଲା ଏବଂ ସେ ଅନନ୍ତକୁ ହଲାଇ ଉଠାଇଦେଲେ।
ଏହି ସବୁ ଘଟଣା ସତ ନୁହେଁ ବରଂ ସ୍ୱପ୍ନ ଥିଲା ବୋଲି ଜାଣି ଅନନ୍ତ ହସିଦେଲା।
ଏହି ପାଠଟି ପଢ଼ି ପିଲାମାନେ ‘ଳ୍ପ’, ‘ଦ୍ଧ’ ଏବଂ ‘କ୍ଷ୍ଣ’ ଭଳି ଯୁକ୍ତାକ୍ଷର ସହଜରେ ଚିହ୍ନିପାରିବେ।
ପାଠରେ ଥିବା ବିଭିନ୍ନ ଅଭ୍ୟାସ କାର୍ଯ୍ୟ ମାଧ୍ୟମରେ ନୂତନ ଶବ୍ଦ ଗଠନ କରିବା ଶିଖିବାକୁ ମିଳିଥାଏ।
ପିଲାମାନେ ଏହି ପାଠରୁ ‘ଭେଁ ଭେଁ’ ଭଳି ସମତାଳ ଧ୍ୱନି ଥିବା ଶବ୍ଦ ବିଷୟରେ ଶିକ୍ଷା ପାଇବେ।