କୃଷକଟି ବିଲରେ କାମ କରୁଥିବା ସମୟରେ ହଠାତ୍ ଗୋଟିଏ ଭାଲୁ ଆସି ତାକୁ ମାରିବାକୁ ଦୌଡ଼ି ଆସିଲା ।
କୃଷକଟି ଡରିଯାଇ ନିଜ ଜୀବନ ବଞ୍ଚାଇବା ପାଇଁ ଫସଲ ଅମଳ ହେଲେ ଭାଲୁକୁ ଖାଇବାକୁ ଦେବ ବୋଲି କହିଲା ।
ଭାଲୁ ପ୍ରଥମ ଥର ମାଟି ଉପରେ ଫଳୁଥିବା ଫସଲ ନେବା ଏବଂ ମାଟି ତଳ ଫସଲ କୃଷକକୁ ଦେବା ପାଇଁ କହିଲା ।
କୃଷକଟି ନିଜର ଚତୁରତା ଖଟାଇ ପ୍ରଥମ ଥର କ୍ଷେତରେ ଆଳୁ ଚାଷ କରିବାକୁ ସ୍ଥିର କଲା ।
ଆଳୁ ମାଟି ତଳେ ହେଉଥିବାରୁ କୃଷକକୁ ଆଳୁ ମିଳିଲା ଏବଂ ଭାଲୁ ଭାଗରେ କେବଳ ପତ୍ର ପଡ଼ିଲା ।
ଆଳୁର ପତ୍ର ପାଇ ରାଗିଯାଇ ଭାଲୁ ଦ୍ଵିତୀୟ ଥର ମାଟି ତଳେ ହେଉଥିବା ଫସଲ ନେବାକୁ କହିଲା ।
ଭାଲୁ କୃଷକକୁ ବୁଦ୍ଧି ଶିଖାଇବା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ମାଟିର ଉପର ଓ ତଳ ଉଭୟ ଭାଗର ଫସଲ ମାଗିଲା ।
କୃଷକଟି ବିନା ଦ୍ଵିଧାରେ ଭାଲୁର ସବୁ କଥାରେ ରାଜି ହୋଇ ତାକୁ ବୋକା ବନାଇବାକୁ ଚିନ୍ତା କଲା ।
ଭାଲୁକୁ ଉଚିତ୍ ଶିକ୍ଷା ଦେବା ପାଇଁ କୃଷକଟି ଶେଷରେ ନିଜ କ୍ଷେତରେ ଆଖୁ ଚାଷ କଲା ।
ଆଖୁ ଅମଳ ହେବା ପରେ ଭାଲୁ ଭାଗରେ କେବଳ ଉପରର ପତ୍ର ଏବଂ ତଳର ଚେର ପଡ଼ିଲା ।
କୃଷକଟି ଆଖୁର ମୁଖ୍ୟ ମିଠା ଅଂଶ ପାଇ ନିଜ ପରିଶ୍ରମର ଉଚିତ ଫଳ ଉପଭୋଗ କଲା ।
କୃଷକର ଚତୁରତା ଦେଖି ଭାଲୁର ମୁଣ୍ଡ ଘୂରିଗଲା ଏବଂ ସେ ନିଜର ବୋକାମି ବୁଝିପାରିଲା ।
ଚତୁର କୃଷକଠାରୁ ବାରମ୍ବାର ହାରିଯିବା ପରେ ଭାଲୁଟି ଆଉ କେବେ ବିଲ ପାଖକୁ ଆସିଲା ନାହିଁ ।
ଏହି ପାଠରୁ ଶିକ୍ଷା ମିଳେ ଯେ ଯେତେ ବଡ଼ ବିପଦ ଆସିଲେ ମଧ୍ୟ ଧୈର୍ଯ୍ୟ ଓ ବୁଦ୍ଧି ହରାଇବା ଉଚିତ ନୁହେଁ ।
ଶାରୀରିକ ବଳ ଅପେକ୍ଷା ଉପସ୍ଥିତ ବୁଦ୍ଧି ଓ ଚତୁରତା ଦ୍ଵାରା କଠିନ ସମସ୍ୟାର ସହଜ ସମାଧାନ ହୋଇପାରେ ।