ଥରେ ଜଣେ କୃଷକ ନିଜ ବିଲରେ କାମ କରୁଥିବା ସମୟରେ ହଠାତ୍ ଗୋଟିଏ ଭାଲୁ ସେଠାରେ ପହଞ୍ଚିଲା । ଭାଲୁଟି କୃଷକକୁ ମାରିବା ପାଇଁ ଦୌଡ଼ି ଆସିବାରୁ କୃଷକଟି ଡରିଗଲା । କିନ୍ତୁ ସେ ସାହସ ନ ହରାଇ ଉପସ୍ଥିତ ବୁଦ୍ଧି ଖଟାଇଲା । ସେ ଭାଲୁକୁ କହିଲା ଯେ ତାକୁ ନ ମାରି ଫସଲ ହେବାକୁ ଦେଲେ, ସେ ଅମଳ ହୋଇଥିବା ଫସଲରୁ ଭାଲୁକୁ ଖାଇବାକୁ ଦେବ । ଏହା ଶୁଣି ଭାଲୁଟି ରାଜି ହୋଇଗଲା ।
ପ୍ରଥମେ ଭାଲୁ ସର୍ତ୍ତ ରଖିଲା ଯେ ମାଟି ଉପରେ ଫଳୁଥିବା ଫସଲ ତା’ର ହେବ ଏବଂ ମାଟି ତଳେ ହେଉଥିବା ଫସଲ କୃଷକ ନେବ । କୃଷକଟି ବହୁତ ଚତୁର ଥିବାରୁ ସେ ବିଲରେ ଆଳୁ ଚାଷ କଲା । ଫଳରେ ସର୍ତ୍ତ ଅନୁସାରେ ଭାଲୁ ଭାଗରେ କେବଳ ମାଟି ଉପରର ଅଦରକାରୀ ପତ୍ର ପଡ଼ିଲା ଏବଂ କୃଷକ ମାଟି ତଳୁ ସବୁତକ ଆଳୁ ପାଇଲା । ଏହା ଦେଖି ଭାଲୁ ଭୀଷଣ ରାଗିଗଲା ।
ଦ୍ୱିତୀୟ ଥର ଭାଲୁ ଚାଲାକି କରି କହିଲା ଯେ ଏଥର ମାଟି ତଳେ ହେଉଥିବା ଫସଲ ତା’ର ହେବ ଏବଂ ମାଟି ଉପର ଫସଲ କୃଷକ ପାଇବ । କୃଷକଟି ପୁଣି ଚତୁରତାର ସହ ଏପରି ଫସଲ ଚାଷ କଲା ଯାହାର ଫଳ ମାଟି ଉପରେ ହୁଏ । ଫସଲ ଅମଳ ହେବା ପରେ କୃଷକ ଉପରର ସବୁ ଭଲ ଫସଲ ନେଇଗଲା ଏବଂ ଭାଲୁ ଭାଗରେ କେବଳ ମାଟି ତଳର ଚେର ପଡ଼ିଲା ।
ଭାଲୁଟି କୃଷକକୁ ବୁଦ୍ଧି ଶିଖାଇବା ପାଇଁ ତୃତୀୟ ଥର କହିଲା ଯେ ଏଥର ସେ ମାଟିର ଉପର ଏବଂ ତଳ ଉଭୟ ଭାଗର ଫସଲ ନେବ । କୃଷକଟି ମଧ୍ୟ ସାଙ୍ଗେ ସାଙ୍ଗେ ରାଜି ହୋଇଗଲା । ଏଥର କୃଷକ ଭାଲୁକୁ ବୋକା ବନାଇବା ପାଇଁ ଆଖୁ ଚାଷ କଲା । ଆଖୁ ବଡ଼ ହେବା ପରେ ଭାଲୁକୁ କେବଳ ଉପରର ପତ୍ର ଏବଂ ତଳର ଚେର ମିଳିଲା । ମଝିରେ ଥିବା ମିଠା ଆଖୁସବୁ କୃଷକ ନେଇଗଲା ।
ଏହା ଦେଖି ଭାଲୁର ମୁଣ୍ଡ ଘୂରିଗଲା ଏବଂ ସେ ନିଜର ବୋକାମି ବୁଝିପାରିଲା । ସେ ଜାଣିପାରିଲା ଯେ କୃଷକକୁ ବୁଦ୍ଧିରେ ହରାଇବା ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ । ତେଣୁ ସେ କୃଷକ ପାଖରୁ ଚାଲିଗଲା ଏବଂ ଆଉ କେବେହେଲେ ତା’ ପାଖକୁ ଆସିଲା ନାହିଁ । ଏହିପରି ଭାବରେ କୃଷକଟି ନିଜର ଚତୁରତା ଓ ଉପସ୍ଥିତ ବୁଦ୍ଧି ବଳରେ ଭାଲୁ କବଳରୁ ନିଜ ଜୀବନ ରକ୍ଷା କରିବା ସହ ନିଜ ଫସଲ ମଧ୍ୟ ବଞ୍ଚାଇ ପାରିଲା । ଏହି ପାଠରୁ ଜଣାପଡ଼େ ଯେ ବିପଦ ସମୟରେ ଡରି ନ ଯାଇ ବୁଦ୍ଧି ଖଟାଇଲେ ଯେକୌଣସି କଠିନ ସମସ୍ୟାର ସହଜ ସମାଧାନ ହୋଇପାରେ ।