ଗୋଡ଼ ସାହାଯ୍ୟରେ ଆମେ ଚାଲିବା, ଖେଳିବା ଏବଂ ଦୌଡ଼ିବା ଭଳି ବିଭିନ୍ନ କାମ କରିଥାଉ ।
ସାପର କୌଣସି ଗୋଡ଼ ନ ଥିବାରୁ ସେ ଛାତିରେ ଭରା ଦେଇ ଯିବାଆସିବା କରେ ।
ସାପ ପରି ଜିଆ, ମାଛ, ଗେଣ୍ଡା ଓ ଜୋକର ମଧ୍ୟ ଗୋଡ଼ ନ ଥାଏ ।
ମଣିଷ ଏବଂ ମୟୂର ସମେତ ସମସ୍ତ ପକ୍ଷୀଙ୍କର ଦୁଇଟି ଲେଖାଏଁ ଗୋଡ଼ ଥାଏ ।
ଭାଲୁ, ସିଂହ, ହରିଣ ଓ ଠେକୁଆ ଭଳି ପଶୁମାନଙ୍କର ଚାରୋଟି ଲେଖାଏଁ ଗୋଡ଼ ଥାଏ ।
ମାଙ୍କଡ଼ ନିଜର ଚାରୋଟି ଗୋଡ଼ ମଧ୍ୟରୁ ଆଗ ଦୁଇଟିକୁ ହାତ ପରି କାମରେ ଲଗାଏ ।
ହାତୀର ଚାରୋଟି ଗୋଡ଼ ଥାଏ ଏବଂ ତା’ର ଗୋଟିଏ ଲମ୍ବା ଶୁଣ୍ଢ ରହିଥାଏ ।
ମଶା, ମାଛି, ପ୍ରଜାପତି, ଜନ୍ଦା, ପିମ୍ପୁଡ଼ି, ଭଅଁର ଓ ମହୁମାଛିଙ୍କର ଛଅଟି ଲେଖାଏଁ ଗୋଡ଼ ଥାଏ ।
ବୁଢ଼ିଆଣୀ ଏବଂ ମାଙ୍କଡ଼ସାର ଆଠଟି ଗୋଡ଼ ଥାଏ ଓ ସେମାନେ ଜାଲ ବୁଣି ରହନ୍ତି ।
ବିଛାର ତିରିଶରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ତିନିଶହ ବୟାଅଶୀ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଗୋଡ଼ ଥାଇପାରେ ।
ବିଛା ମୁଖ୍ୟତଃ ଅନ୍ଧାରୁଆ ଓ ଓଦା ଜାଗା, ଗଛ ଛାଲି ତଥା ଘାସପତ୍ର ତଳେ ରହେ ।
ପାଦକୁ ସୁସ୍ଥ ଓ ସଫା ରଖିବା ପାଇଁ ନିୟମିତ ନଖ କାଟିବା ଉଚିତ ।
ହାତୀ ଗୋଡ଼ରେ କଣ୍ଟା ଫୁଟିବାରୁ ମୂଷା ତାହାକୁ ବାହାର କରି ସାହାଯ୍ୟ କରିଥିଲା ।
ପେଚା ଦିନବେଳା ଶୋଇ ରହି ରାତିରେ ବୁଲେ ଏବଂ ଗଛ କୋରଡ଼ରେ ବାସ କରେ ।
ଶୁଆର ଦେହ ଶାଗୁଆ ରଙ୍ଗର, ବେକରେ ନାଲି ଗାର ଏବଂ ତା’ର ବଙ୍କୁଲି ଥଣ୍ଟ ଥାଏ ।