'କାହାର କେତେ ଗୋଡ଼' ବିଷୟଟି ତୃତୀୟ ଶ୍ରେଣୀର ପିଲାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ଅତି ମଜାଦାର ଓ ଶିକ୍ଷଣୀୟ କାହାଣୀ । ଏଥିରେ ବଣର ଏକ ପାଠଶାଳାର ସୁନ୍ଦର ଦୃଶ୍ୟ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି । ସେଠାରେ ବାଘ ଗୁରୁଜୀ ସାଜି ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ପଶୁ, ପକ୍ଷୀ ଓ କୀଟପତଙ୍ଗଙ୍କୁ ଏକାଠି କରି ପାଠ ପଢ଼ାଉଛନ୍ତି । ବାଘ ଗୁରୁଜୀ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ପଚାରିଛନ୍ତି ଯେ ଗୋଡ଼ ଆମର କ’ଣ ଉପକାର କରେ ଏବଂ କାହାର କେତୋଟି ଲେଖାଏଁ ଗୋଡ଼ ଅଛି । ଛାତ୍ର ଭାବରେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିବା ଜୀବଜନ୍ତୁମାନେ କହିଛନ୍ତି ଯେ ଗୋଡ଼ ସାହାଯ୍ୟରେ ଆମେ ଚାଲୁ, ଦୌଡୁ ଓ ଖେଳୁ । ଏହି ଆଲୋଚନା ମାଧ୍ୟମରେ ସବୁ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ଗୋଡ଼ର ସଂଖ୍ୟା ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ଚଳପ୍ରଚଳ ବିଷୟରେ ଅନେକ ନୂଆ କଥା ପ୍ରକାଶ ପାଇଛି ।
ଜୀବଜଗତରେ ସବୁ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ଗୋଡ଼ ସଂଖ୍ୟା ସମାନ ନୁହେଁ । କେତେକ ଜୀବଙ୍କର ଆଦୌ ଗୋଡ଼ ନଥାଏ । ସାପ, ଜିଆ, ମାଛ, ଗେଣ୍ଡା ଏବଂ ଜୋକଙ୍କର କୌଣସି ଗୋଡ଼ ନାହିଁ । ସାପ ନିଜ ଛାତିରେ ଭରା ଦେଇ ଯିବାଆସିବା କରେ । ଅନ୍ୟପକ୍ଷରେ ମୟୂର, କାଉ ସମେତ ସମସ୍ତ ପକ୍ଷୀ ଓ ମଣିଷଙ୍କର ଦୁଇଟି ଲେଖାଏଁ ଗୋଡ଼ ଥାଏ । ଭାଲୁ, ସିଂହ, ହରିଣ, ଠେକୁଆ ଓ ହାତୀ ଭଳି ପଶୁମାନଙ୍କର ଚାରୋଟି ଲେଖାଏଁ ଗୋଡ଼ ଥାଏ । ମାଙ୍କଡ଼ର ମଧ୍ୟ ଚାରୋଟି ଗୋଡ଼ ଥାଏ, କିନ୍ତୁ ସେ ତା’ର ଆଗ ଦୁଇଟି ଗୋଡ଼କୁ ହାତ ପରି କାମରେ ଲଗାଏ । ସେହିପରି ହାତୀର ଚାରୋଟି ଗୋଡ଼ ସାଙ୍ଗକୁ ଗୋଟିଏ ଲମ୍ବା ଶୁଣ୍ଢ ଥାଏ ।
ପଶୁପକ୍ଷୀଙ୍କ ବ୍ୟତୀତ ବିଭିନ୍ନ କୀଟପତଙ୍ଗଙ୍କର ଅଧିକ ସଂଖ୍ୟକ ଗୋଡ଼ ଥାଏ । ମଶା, ମାଛି, ପ୍ରଜାପତି, ଜନ୍ଦା, ପିମ୍ପୁଡ଼ି, ଭଅଁର ଓ ମହୁମାଛିଙ୍କର ଛଅଟି ଲେଖାଏଁ ଗୋଡ଼ ଥାଏ । ଘରେ ଓ ଗଛରେ ଜାଲ ବୁଣି ରହୁଥିବା ବୁଢ଼ିଆଣୀ ତଥା ମାଙ୍କଡ଼ସାର ଆଠଟି ଗୋଡ଼ ଥାଏ । ଆହୁରି ମଧ୍ୟ ବିଛା ହେଉଛି ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ କୀଟ, ଯାହାର ତିରିଶରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ତିନିଶହ ବୟାଅଶୀ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଗୋଡ଼ ହୋଇପାରେ । ଏହି ବିଛା ପ୍ରାୟତଃ ଅନ୍ଧାରୁଆ ଓ ଓଦା ଜାଗା, ଗଛର ଛାଲି ଭିତରେ କିମ୍ବା ଓଦା ଘାସପତ୍ର ତଳେ ଲୁଚି ରହେ ।
ଏହିପରି ଭାବରେ ଏହି ପାଠଟି ପିଲାମାନଙ୍କୁ ବିଭିନ୍ନ ଜୀବଜନ୍ତୁଙ୍କ ଗୋଡ଼ ସଂଖ୍ୟା, ସେମାନଙ୍କ ଗତିବିଧି ଓ ବାସସ୍ଥାନ ବିଷୟରେ ସହଜ ଭାଷାରେ ବୁଝାଇଥାଏ । ଏହା ସହିତ ନିଜ ଶରୀର ଓ ପାଦକୁ ସୁସ୍ଥ ରଖିବା ପାଇଁ ନିୟମିତ ନଖ କାଟିବା, ସଫାସୁତୁରା ରହିବା ଏବଂ ପାଦର ଉପଯୁକ୍ତ ଯତ୍ନ ନେବା କେତେ ଆବଶ୍ୟକ, ତାହା ମଧ୍ୟ ପିଲାମାନେ ଏଥିରୁ ଶିକ୍ଷା ପାଆନ୍ତି ।