ପ୍ରଥମେ ‘ସାଙ୍ଗର ଜୋତା’ ଗପ ମାଧ୍ୟମରେ ଏକ ମଜାଦାର କାହାଣୀ କୁହାଯାଇଛି । ଏଥିରେ ଏକ ବେଙ୍ଗ ଜୋତା ତିଆରି କରୁଥିବା ବେଳେ ପିମ୍ପୁଡ଼ିଠାରୁ ଗୁଡ଼ ଖାଇବାକୁ ଚାହେଁ । ପିମ୍ପୁଡ଼ି ତାର ସାଙ୍ଗ ପାଇଁ ଜୋତା ମାଗେ । ବେଙ୍ଗ ଭାବେ ଛଅଟି ଗୋଡ଼ ଥିବା ଜୀବ ପାଇଁ ଜୋତା ତିଆରି କରିବା ସହଜ ହେବ । କିନ୍ତୁ ପରଦିନ ପିମ୍ପୁଡ଼ି ତାର ସାଙ୍ଗ ବିଛାକୁ ନେଇ ଆସିବାରୁ ବେଙ୍ଗ ଡରିଯାଇ ବାହାନା କରି ଦୋକାନ ବନ୍ଦ କରିଦିଏ । ଏହି କାହାଣୀଟି ପିଲାମାନଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେବା ସହିତ ପଢ଼ିବା ଅଭ୍ୟାସ ବଢ଼ାଇଥାଏ ।
‘ମାଟି ଆମର ମାଆ’ କବିତାରେ ମାଟିର ଗୁରୁତ୍ଵ ଓ ଉପକାରିତା ବିଷୟରେ ଅତି ସୁନ୍ଦର ଭାବରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି । ଜଣେ ମାଆ ଯେପରି ନିଜ ସନ୍ତାନକୁ ସ୍ନେହ ଓ ଯତ୍ନ ଦେଇ ବଡ଼ କରିଥାଏ, ଠିକ୍ ସେହିପରି ମାଟି ଆମ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ବଞ୍ଚିବା ପାଇଁ ଆଶ୍ରୟ ଓ ଖାଦ୍ୟ ଦେଇଥାଏ । ତେଣୁ ମାଟିକୁ ଆମେ ଆମର ମାଆ ବୋଲି ମାନିଥାଉ । ମାଟି ବିନା ଏହି ପୃଥିବୀରେ କୌଣସି ଜୀବଜନ୍ତୁ ବା ମଣିଷ ବଞ୍ଚି ରହିବା ଅସମ୍ଭବ ।
ଆମ ଦୈନନ୍ଦିନ ଜୀବନରେ ମାଟିର ବ୍ୟବହାର ବହୁତ ବେଶି । ମାଟିରେ ମାଠିଆ, ଦୀପ, ସରା, ଠେକି ଓ ପଲମ ଭଳି ଅନେକ ଦରକାରୀ ପାତ୍ର ତିଆରି ହୁଏ । ପୂଜା ପର୍ବରେ ପୂଜା ପାଉଥିବା ଠାକୁରଙ୍କ ସୁନ୍ଦର ମୂର୍ତ୍ତି ମଧ୍ୟ ମାଟିରେ ଗଢ଼ାଯାଏ । ମାଟି ହାଣ୍ଡି ଏବଂ ମାଟି ଚୁଲିରେ ରୋଷେଇ ହୋଇଥିବା ଖାଦ୍ୟ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ପାଇଁ ଭଲ । ପିଲାମାନେ ମାଟି କୁମ୍ପିରେ ପଇସା ସାଇତି ରଖି ଖୁସି ହୁଅନ୍ତି । ଏହା ସହିତ ମାଟି ତଳୁ କୋଇଲା, ହୀରା ଓ ସୁନା ଭଳି ମୂଲ୍ୟବାନ ଖଣିଜ ସମ୍ପଦ ମିଳିଥାଏ ।
କୃଷକ ଭାଇ ବିଲରେ କଠିନ ପରିଶ୍ରମ କରି ମାଟିରୁ ଅନେକ ପ୍ରକାର ଶସ୍ୟ ଓ ଖାଦ୍ୟ ଫଳାଇଥାଏ । ମାଟି ନ ଥିଲେ ଆମକୁ ଖାଇବା ପାଇଁ ଦାନା ମିଳନ୍ତା ନାହିଁ । ଏହି ମାଟିର ଛାତି ଉପରେ କେତେ ନଈଝରଣା ବହିଯାଇ ସମୁଦ୍ରରେ ମିଶୁଛନ୍ତି । ମାଟିର ସ୍ପର୍ଶ ପାଇ ଗଛଲତା ବଢ଼ନ୍ତି ଏବଂ ସାରା ରାଇଜ ସବୁଜ ହୋଇ ହସିଉଠେ । ମାଟି ମାଆର ମମତା ଅତୁଳନୀୟ ଓ ଅମୂଲ୍ୟ । ତେଣୁ ମାଟିକୁ ଭଲ ପାଇବା ଏବଂ ପରିବେଶକୁ ସଫାସୁତୁରା ରଖିବା ଆମ ସମସ୍ତଙ୍କର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ।