ଗୋଟିଏ ବଣରେ ଏକ ବଡ଼ ତମାଳ ଗଛ ଥିଲା । ସେହି ଗଛରେ ବାଇଚଢ଼େଇ ଓ ତା’ର ସ୍ତ୍ରୀ ଗୋଟିଏ ସୁନ୍ଦର ବସା ତିଆରି କରି ରହୁଥିଲେ । କିଛି ଦିନ ପରେ ସ୍ତ୍ରୀ ବାଇଚଢ଼େଇଟି ସେହି ବସାରେ କେତୋଟି ଅଣ୍ଡା ଦେଲା । ଦିନେ ଭାରି ଖରା ହେଉଥିଲା । ଗୋଟିଏ ବଣୁଆ ହାତୀ ଗରମରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ପାଇଁ ତମାଳ ଗଛର ଛାଇରେ ଆସି ବିଶ୍ରାମ ନେଲା । କିଛି ସମୟ ପରେ ଦୁଷ୍ଟ ହାତୀଟି ନିଜର ଶୁଣ୍ଢ ବଢ଼ାଇ ଗଛର ଡାଳସବୁ ଭାଙ୍ଗିବାକୁ ଲାଗିଲା । ବାଇଚଢ଼େଇ ଯେଉଁ ଡାଳରେ ବସା କରିଥିଲା, ସେହି ଡାଳଟି ମଧ୍ୟ ଭାଙ୍ଗିଗଲା । ଫଳରେ ବସାରେ ଥିବା ସବୁତକ ଅଣ୍ଡା ତଳେ ପଡ଼ି ନଷ୍ଟ ହୋଇଗଲା । ବାଇଚଢ଼େଇ ଦୁଇଟି ଉଡ଼ିଯାଇ ନିଜ ଜୀବନ ବଞ୍ଚାଇ ପାରିଲେ ମଧ୍ୟ ସ୍ତ୍ରୀ ଚଢ଼େଇଟି ନିଜ ଛୁଆମାନଙ୍କୁ ହରାଇ ମନଦୁଃଖରେ ବହୁତ କାନ୍ଦିଲା ।
ସ୍ତ୍ରୀ ବାଇଚଢ଼େଇର ଏପରି ଦୁଃଖ ଦେଖି ତା’ର ସାଙ୍ଗ କାଠହଣା ଚଢ଼େଇ ତାକୁ ବୁଝାଇଲା ଏବଂ ସାନ୍ତ୍ୱନା ଦେଲା । କିନ୍ତୁ ବାଇଚଢ଼େଇ କହିଲା ଯେ ହାତୀ ତା’ର ପିଲାମାନଙ୍କୁ ମାରିଥିବାରୁ ସେ ଦଣ୍ଡ ନ ପାଇବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତା’ ମନ ଶାନ୍ତ ହେବ ନାହିଁ । ଏହା ଶୁଣି କାଠହଣା ଚଢ଼େଇ ତାକୁ ସାହାଯ୍ୟ କରିବା ପାଇଁ ବଚନ ଦେଲା । ସେ ବାଇଚଢ଼େଇକୁ ତା’ର ବନ୍ଧୁ ବୀଣାରବା ନାମକ ଏକ ମହୁମାଛି ପାଖକୁ ନେଇଗଲା । ମହୁମାଛି ସବୁ କଥା ଶୁଣି ସାହାଯ୍ୟ କରିବାକୁ ରାଜି ହେଲା ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ ନିଜର ସାଙ୍ଗ ମେଘନାଦ ନାମକ ଏକ ବେଙ୍ଗ ପାଖକୁ ନେଇଗଲା । ବେଙ୍ଗଟି ସବୁ ଶୁଣିବା ପରେ ହାତୀକୁ ଶିକ୍ଷା ଦେବା ପାଇଁ ଏକ ସୁନ୍ଦର ଯୋଜନା ପ୍ରସ୍ତୁତ କଲା ଏବଂ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ନିଜ ନିଜର କାମ ବୁଝାଇଦେଲା ।
ଯୋଜନା ଅନୁସାରେ ଖରାବେଳେ ହାତୀଟି ଯେତେବେଳେ ଛାଇରେ ବିଶ୍ରାମ ନେଉଥିଲା, ମହୁମାଛି ଯାଇ ତା’ କାନ ପାଖରେ ଗୁଣୁଗୁଣୁ ସ୍ୱରରେ ମିଠା ଗୀତ ଗାଇବାକୁ ଲାଗିଲା । ସେହି ମଧୁର ଗୀତ ଶୁଣି ହାତୀଟି ଆନନ୍ଦରେ ବିଭୋର ହୋଇ ଆଖି ବନ୍ଦ କରି ଝୁଲିଲା । ଠିକ୍ ଏହି ସୁଯୋଗରେ କାଠହଣା ଚଢ଼େଇ ଉଡ଼ିଆସି ହାତୀର ଦୁଇଟି ଆଖିକୁ ଥଣ୍ଟରେ ବାରମ୍ବାର ଖୁମ୍ପି ତାକୁ ଅନ୍ଧ କରିଦେଲା । ପ୍ରଚଣ୍ଡ ଖରା ଯୋଗୁଁ ଅନ୍ଧ ହାତୀଟିକୁ ପ୍ରବଳ ଶୋଷ ଲାଗିଲା । ସେ ପାଣି ପିଇବା ପାଇଁ ଏଣେତେଣେ ବୁଲିବାକୁ ଲାଗିଲା ।
ସେହି ସମୟରେ କିଛି ଦୂରରେ ଥିବା ଏକ ବଡ଼ ଗାତ ଭିତରେ ରହି ବେଙ୍ଗଟି ଜୋରରେ ଶବ୍ଦ କରିବାକୁ ଲାଗିଲା । ବେଙ୍ଗର ଡାକ ଶୁଣି ସେଠାରେ ପୋଖରୀ ଅଛି ବୋଲି ଭାବି ହାତୀଟି ସେହି ଦିଗକୁ ଗଲା ଏବଂ ଗାତ ଭିତରେ ପଡ଼ି ମରିଗଲା । ଏହିପରି ଭାବରେ ଦୁର୍ବଳ ବାଇଚଢ଼େଇ ଉପରେ ଅତ୍ୟାଚାର କରିଥିବା ଅହଙ୍କାରୀ ହାତୀ ତା’ର ଉପଯୁକ୍ତ ଦଣ୍ଡ ପାଇଲା । ଏହି କାହାଣୀରୁ ଶିକ୍ଷା ମିଳେ ଯେ ପ୍ରକୃତ ବନ୍ଧୁ ବିପଦ ବେଳେ ସାହାଯ୍ୟ କରେ ଏବଂ ଏକତା ତଥା ବୁଦ୍ଧି ବଳରେ ଯେତେ ବଡ଼ ଶତ୍ରୁକୁ ମଧ୍ୟ ପରାଜିତ କରିହୁଏ ।