ଆମ ଚତୁଃପାର୍ଶ୍ଵରେ ଥିବା ବିଭିନ୍ନ ବସ୍ତୁ କାଠ, ଲୁହା, କାଚ ଓ ପ୍ଲାଷ୍ଟିକ ଭଳି ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ପଦାର୍ଥରେ ଗଢ଼ା ହୋଇଥାଏ ।
ମାଟି ଭିତରୁ ଖୋଳି ବାହାର କରାଯାଇଥିବା ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ପଥରରୁ ଧାତୁଗୁଡ଼ିକୁ ସତର୍କତାର ସହିତ ଅଲଗା କରାଯାଏ ।
ଏକାଧିକ ଧାତୁର ମିଶ୍ରଣରେ ଇସ୍ପାତ, ପିତ୍ତଳ ଓ ବ୍ରୋଞ୍ଜ ଭଳି ମିଶ୍ରଧାତୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯାଏ ।
ଝରକାରେ ବ୍ୟବହୃତ କାଚ ମୁଖ୍ୟତଃ ବାଲିରୁ ତିଆରି ହୋଇଥାଏ ।
ଯେଉଁ ପଦାର୍ଥ ମାଧ୍ୟମରେ ଆଲୋକ ଯାଇପାରେ ଓ ସବୁକିଛି ସ୍ପଷ୍ଟ ଦେଖାଯାଏ, ତାହାକୁ ସ୍ଵଚ୍ଛ ପଦାର୍ଥ କୁହାଯାଏ ।
ଯେଉଁ ପଦାର୍ଥ ମାଧ୍ୟମରେ ଆରପାଖକୁ ଆଦୌ ଦେଖିହୁଏ ନାହିଁ, ତାହାକୁ ଅସ୍ଵଚ୍ଛ ପଦାର୍ଥ କୁହାଯାଏ ।
ଯେଉଁ ପଦାର୍ଥ ଦେଇ ଆରପାଖର ଜିନିଷ କେବଳ ଆଂଶିକ ଭାବରେ ଦେଖାଯାଏ, ତାହାକୁ ଆଂଶିକ ସ୍ଵଚ୍ଛ ପଦାର୍ଥ କହନ୍ତି ।
ବିଭିନ୍ନ ପଦାର୍ଥରେ ନିର୍ମିତ ପାତ୍ର ଉପରେ ଚାମଚରେ ଆଘାତ କଲେ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଶବ୍ଦ ସୃଷ୍ଟି ହୁଏ ।
କାଠ କଠିନ ଓ ଅନମନୀୟ ହୋଇଥିବା ବେଳେ କପଡ଼ା ନରମ ଏବଂ ନମନୀୟ ହୋଇଥାଏ ।
ଯେଉଁ ପଦାର୍ଥର ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଆକୃତି ଥାଏ ଏବଂ ତାହା ସହଜରେ ବଦଳିନଥାଏ, ତାହାକୁ କଠିନ ବସ୍ତୁ କୁହାଯାଏ ।
ଜଳ ଏକ ତରଳ ପଦାର୍ଥ, ଯାହାର ନିଜସ୍ଵ କୌଣସି ସ୍ଥିର ଆକୃତି ନଥାଏ ଏବଂ ଏହା ସହଜରେ ବୋହିଯାଏ ।
ବାୟୁ ଏକ ଗ୍ୟାସୀୟ ପଦାର୍ଥ ହୋଇଥିବାରୁ ଏହା ଚାରିଆଡ଼କୁ ମୁକ୍ତ ଭାବରେ ଗତି କରିପାରେ ।
ଭୌତିକ ଅବସ୍ଥା ଅନୁସାରେ ପଦାର୍ଥଗୁଡ଼ିକୁ କଠିନ, ତରଳ ଏବଂ ଗ୍ୟାସୀୟ ଭାବରେ ଶ୍ରେଣୀଭୁକ୍ତ କରାଯାଇଛି ।
ଗଛ, ପକ୍ଷୀ, ଜଳ, ମାଟି ଓ ବାୟୁ ଭଳି ପ୍ରକୃତିରୁ ମିଳୁଥିବା ସମସ୍ତ ବସ୍ତୁକୁ ପ୍ରାକୃତିକ ବସ୍ତୁ କୁହାଯାଏ ।
ମଣିଷ ନିଜ ଆବଶ୍ୟକତା ଅନୁସାରେ ତିଆରି କରୁଥିବା ପୋଷାକ, ଜୋତା ଓ ଟେବୁଲ ଆଦିକୁ କୃତ୍ରିମ ବସ୍ତୁ କହନ୍ତି ।