ସହରକୁ ମେଳା ଆସିଥିବାରୁ ଅନୀତା ଓ ସ୍ମିତା ନିଜ ବାପା, ମାଆ ଏବଂ ଜେଜେମାଆଙ୍କ ସହିତ ମେଳା ବୁଲିଯିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲେ। ସେମାନଙ୍କ ସାଙ୍ଗରେ ପଡ଼ୋଶୀ ଶ୍ରଦ୍ଧା, ରୋହିତ ଓ ମୋହନ ମଉସାଙ୍କ ପରିବାର ମଧ୍ୟ ଯିବା ପାଇଁ ସ୍ଥିର ହେଲା। ଦୂର ଯାତ୍ରା ପୂର୍ବରୁ ଆବଶ୍ୟକ ଜିନିଷପତ୍ର ସଜାଡ଼ିବା ଏବଂ ପାଣି ବୋତଲ ସାଙ୍ଗରେ ନେବା କେତେ ଜରୁରୀ, ତାହା ପିଲାମାନେ ବୁଝିଲେ। ରାସ୍ତାରେ ଚାଲିବା ସମୟରେ ଗାଡ଼ିମୋଟର ଉପରେ ଧ୍ୟାନ ରଖିବା ଓ ବୟସ୍କ ଲୋକଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ।
ସମସ୍ତେ ସହରରୁ ବସ୍ରେ ବସି ମେଳା ପଡ଼ିଆକୁ ଗଲେ। ବସ୍ରେ ବରିଷ୍ଠ ନାଗରିକଙ୍କ ପାଇଁ ସିଟ୍ ସଂରକ୍ଷିତ ଥାଏ। ଯାତ୍ରା ବେଳେ ବସ୍ରେ ଡିଆଁଡେଇଁ ନ କରିବା ଏବଂ ଝରକା ବାହାରକୁ ହାତ କିମ୍ବା ମୁଣ୍ଡ ନ କାଢ଼ି ନିରାପଦରେ ବସିବା ଭଳି ସଡ଼କ ସୁରକ୍ଷା ନିୟମ ସେମାନେ ପାଳନ କଲେ। ଅନ୍ୟପଟେ ମୋହନ ମଉସାଙ୍କ ପରିବାର ସିଟି ବସ୍ ଓ ଅଟୋରିକ୍ସା ଯୋଗେ ଆସି ମେଳାରେ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ମେଳା ପଡ଼ିଆର ପ୍ରବେଶ ଦ୍ୱାରରେ ବିଭିନ୍ନ ଷ୍ଟଲ୍ର ସୂଚନା ଦେବା ପାଇଁ ଏକ ନକ୍ସା ରହିଥିଲା। ନକ୍ସା ଦେଖିବା ଦ୍ୱାରା ଅଜଣା ଜାଗା ଓ ରାସ୍ତା ସହଜରେ ଚିହ୍ନି ହୁଏ। ଜରୁରୀ ପରିସ୍ଥିତି ଓ ସୁରକ୍ଷା ପାଇଁ ସେଠାରେ ଆମ୍ବୁଲାନ୍ସ, ଦମକଳ ଗାଡ଼ି, ପୋଲିସ୍ ଜିପ୍, ପୋଲିସ କୁକୁର ଏବଂ ସ୍ୱେଚ୍ଛାସେବୀଙ୍କ ସହାୟତା କେନ୍ଦ୍ର ରହିଥିଲା। ଅସୁବିଧାରେ ଥିବା ଜେଜେମାଆଙ୍କ ପାଇଁ ହୁଇଲ୍ଚେୟାରର ବ୍ୟବସ୍ଥା କରାଗଲା।
ମେଳାରେ ପିଲାମାନେ ରଙ୍ଗବେରଙ୍ଗର ଆଲୋକମାଳା, ଖେଳନା ଦୋକାନ, କାଠ ତିଆରି ସାମଗ୍ରୀ, କଣ୍ଢେଇ ନାଚ ଓ ଯାଦୁ ଖେଳ ଦେଖି ବହୁତ ଖୁସି ହେଲେ। ସେମାନେ ରାମଦୋଳି ଓ ଚକ୍ରି ଦୋଳିରେ ବସି ମଜା ନେଲେ। ଖାଇବା ପୂର୍ବରୁ ସମସ୍ତେ ଭଲ ଭାବରେ ହାତ ଧୋଇଲେ ଏବଂ ପୁରି, ତରକାରୀ, ଜିଲାପି ଓ ରାବିଡ଼ି ଖାଇଲେ। ଖାଇ ସାରି ଅଳିଆକୁ ଡଷ୍ଟବିନ୍ରେ ପକାଇ ସେମାନେ ପରିଷ୍କାର ପରିଚ୍ଛନ୍ନତାର ନିୟମ ମାନିଲେ। ଏହା ସହିତ ପାଠରୁ ଜଣାପଡ଼େ ଯେ ପ୍ରୟାଗରାଜ, ହରିଦ୍ୱାର, ନାସିକ ଓ ଉଜ୍ଜୟିନୀରେ ପ୍ରତି ବାର ବର୍ଷରେ ଥରେ ଅନୁଷ୍ଠିତ ହେଉଥିବା କୁମ୍ଭ ମେଳା ହେଉଛି ବିଶ୍ୱର ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ମେଳା।