ଆମ ଚାରିପାଖରେ ଥିବା ଉଦ୍ଭିଦଗୁଡ଼ିକ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଆକାର ଏବଂ ଆକୃତିର ହୋଇଥାଆନ୍ତି।
ବଡ଼ ଗଛର ଏକ ଶକ୍ତ କାଠଗଣ୍ଡି ଥାଏ ଏବଂ ଏହାର ଚେର ବା ମୂଳ ମାଟିର ବହୁତ ଗଭୀରକୁ ଯାଇଥାଏ।
ଆମ୍ବ, ବର, ନଡ଼ିଆ, ପଣସ ଏବଂ ଅଶ୍ୱତ୍ଥ ହେଉଛି କେତେକ ବଡ଼ ଗଛର ଉଦାହରଣ।
ମଧ୍ୟମ ଆକାରର ଝଙ୍କାଳିଆ ଏବଂ ଅନେକ ଡାଳ ଥିବା ଉଦ୍ଭିଦକୁ ବୁଦା ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ମନ୍ଦାର, ଗୋଲାପ, ତୁଳସୀ ଓ ମଲ୍ଲୀ ହେଉଛି ଆମ ପରିବେଶର କେତେକ ବୁଦାଜାତୀୟ ଉଦ୍ଭିଦ।
ଆମେ ଖାଉଥିବା ହରଡ଼, ମସୁର, ମୁଗ ଓ ବିରି ଭଳି ଡାଲିଜାତୀୟ ଖାଦ୍ୟ ବୁଦାଜାତୀୟ ଉଦ୍ଭିଦର ମଞ୍ଜି ଅଟେ।
କୋମଳ ବା ନରମ ଏବଂ ସବୁଜ ରଙ୍ଗର କାଣ୍ଡ ଥିବା ଛୋଟ ଉଦ୍ଭିଦଗୁଡ଼ିକୁ ଗୁଳ୍ମ କୁହାଯାଏ।
ପୁଦିନା, ଟମାଟୋ, ଧନିଆ ଓ ସୋରିଷ ଆଦି ହେଉଛି ଗୁଳ୍ମ ଜାତୀୟ ଉଦ୍ଭିଦ।
ଘାସର ପତ୍ର ପତଳା ଓ ଚେପଟା ହୋଇଥାଏ ଏବଂ ଏହାର କାଣ୍ଡ ଭିତରୁ ଫମ୍ପା ଥାଏ।
ଆମେ ଖାଉଥିବା ଧାନ, ଗହମ, ବାଜରା, ମାଣ୍ଡିଆ ଓ ଯଅ ଭଳି ଶସ୍ୟ ହେଉଛି ବଡ଼ ଘାସର ମଞ୍ଜି।
ବାଉଁଶ ଏବଂ ଆଖୁ ହେଉଛି ଲମ୍ବା ଘାସ ତଥା ବାଉଁଶ ଏକ ବର୍ଷରୁ ଅଧିକ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବଞ୍ଚିଥାଏ।
ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଆଶ୍ରୟ ବା ଗଛ ଉପରେ ଚଢ଼ି ବଢ଼ୁଥିବା ଦୁର୍ବଳ କାଣ୍ଡବିଶିଷ୍ଟ ଉଦ୍ଭିଦକୁ ଆଶ୍ରିତ ଲତା କୁହାଯାଏ।
ମାଟି ଉପରେ ଲଟେଇ ହୋଇ ବଢ଼ୁଥିବା କଖାରୁ ଏବଂ ତରଭୂଜ ଆଦି ଉଦ୍ଭିଦକୁ ବିନା ଆଶ୍ରିତ ଲତା କୁହାଯାଏ।
ଉଦ୍ଭିଦର ମୁଖ୍ୟ ଅଂଶଗୁଡ଼ିକ ହେଉଛି ମୂଳ, କାଣ୍ଡ, ଡାଳ, ପତ୍ର, ଫୁଲ, ଫଳ ଏବଂ ମଞ୍ଜି।
ମିଜୋରାମରେ ଦେଖାଯାଉଥିବା ଛତା ଭଳି ବଡ଼ ରାଫଲେସିଆ ହେଉଛି ପୃଥିବୀର ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ଫୁଲ।