ଏହି ଅଧ୍ୟାୟରେ ଦୀପକ ଓ ନନ୍ଦିନୀ ଛୁଟିଦିନରେ ନିଜ ଆଈମା’ଙ୍କ ସହିତ ମିଶି ଖେଳ, କାହାଣୀ ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ମଜାଦାର କାର୍ଯ୍ୟ ମାଧ୍ୟମରେ ଗଣିତ ଶିଖୁଛନ୍ତି। ଆଈମା’ଙ୍କ ଗାଣିତିକ ଯାଦୁ କୌଶଳ ଦେଖି ପିଲାମାନେ ସଂଖ୍ୟାକୁ ଚିହ୍ନିବା ଏବଂ ଲୁଚି ରହିଥିବା ସଂଖ୍ୟା ବାହାର କରିବା ଶିଖିଛନ୍ତି। ଏହି ପାଠଟି ଦୁଇ ଅଙ୍କ ବିଶିଷ୍ଟ ସଂଖ୍ୟାଗୁଡ଼ିକର ଯୋଗ ଓ ବିୟୋଗକୁ ସହଜ ଏବଂ ସରଳ ଉପାୟରେ ବୁଝାଇଥାଏ।
ପିଲାମାନେ କାଠଗୋଲି, ମଞ୍ଜି, ଜିଲାପି ଏବଂ ବହି ଭଳି ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ଜିନିଷ ଗଣିବା ସହିତ ଦଶକ ଓ ଏକକ ଘରର ଧାରଣା ସ୍ପଷ୍ଟ କରିଛନ୍ତି। ଦଶକ ବୁଝିବା ପାଇଁ ଦିଆସିଲି କାଠିର ବିଡ଼ା ଏବଂ ଖୋଲା କାଠିର ବ୍ୟବହାର କରାଯାଇଛି। ସେହିପରି ସଂଖ୍ୟାମାଳି ଏବଂ ସଂଖ୍ୟା ରେଖା ବ୍ୟବହାର କରି ଆଗକୁ କିମ୍ବା ପଛକୁ ଡେଇଁ କିପରି ସହଜରେ ଯୋଗ ଓ ବିୟୋଗ କରାଯାଏ, ତାହା ବେଙ୍ଗ ଓ ଝିଣ୍ଟିକା ଡେଇଁବା ଉଦାହରଣ ଦ୍ୱାରା ଦର୍ଶାଯାଇଛି। ଏହା ଦ୍ୱାରା ପିଲାମାନେ ମନେ ମନେ ହିସାବ କରିବାର କୌଶଳ ମଧ୍ୟ ଶିଖିପାରିବେ।
ଏହା ସହିତ ୧ ରୁ ୧୦୦ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସଂଖ୍ୟା ଥିବା ଏକ ସାରଣୀରେ ଲୁଡୁ ଗୋଟି ଗଡ଼ାଇ ଖେଳ ମାଧ୍ୟମରେ ସଂଖ୍ୟା ଯୋଡ଼ିବା ଓ ଫେଡ଼ିବା ଅଭ୍ୟାସ କରାଯାଇଛି। କୌତୁକିଆ ମିଶାଣ ଏବଂ ଯାଦୁ ବର୍ଗର ପ୍ରହେଳିକା ସମାଧାନ କରି ପିଲାମାନେ ବାମରୁ ଡାହାଣ, ଉପରୁ ତଳ ଏବଂ କୋଣ ଅନୁସାରେ ସଂଖ୍ୟାଗୁଡ଼ିକୁ ମିଶାଇ ସମାନ ଯୋଗଫଳ ପାଇବା ଶିଖିଛନ୍ତି।
ଆମ ଦୈନନ୍ଦିନ ଜୀବନରେ ଘଟୁଥିବା ଅନେକ ଘଟଣା, ଯେପରିକି ବଗିଚାରୁ ମୂଳା ଓ ସେଓ ତୋଳିବା, ଡାକ ଟିକେଟ୍ ସଂଗ୍ରହ କରିବା, ଦୋକାନରୁ ବହି କିମ୍ବା ବରା ବିକ୍ରି କରିବା ଏବଂ କ୍ରିକେଟ୍ ଖେଳରେ ରନ୍ ଗଣିବା ଆଦି ବିଷୟରେ ଦିଆଯାଇଥିବା ସମସ୍ୟାଗୁଡ଼ିକୁ କିପରି ସମାଧାନ କରାଯାଏ ତାହା ବୁଝାଯାଇଛି। ଏଥିସହିତ କୌଣସି ସଂଖ୍ୟାର ଯୋଗ ବା ବିୟୋଗ ଫଳ ୧୦୦ ରୁ ଅଧିକ ହେବ କିମ୍ବା ୧୦୦ ରୁ କମ୍ ହେବ, ତାହା ବିନା ହିସାବରେ କିପରି ଆକଳନ ବା ଅନୁମାନ କରାଯାଏ ତାହା ମଧ୍ୟ ଏହି ପାଠରୁ ଶିଖିବାକୁ ମିଳେ।