ବିଦ୍ୟାଳୟ, ବଜାର, ଖେଳପଡ଼ିଆ ଓ ଡାକ୍ତରଖାନା ଭଳି ସର୍ବସାଧାରଣ ସ୍ଥାନଗୁଡ଼ିକୁ ଗୋଷ୍ଠୀର ସମସ୍ତ ଲୋକ ବ୍ୟବହାର କରିଥାନ୍ତି ।
ପରିବେଶର ସୁରକ୍ଷା ଓ ପୃଥିବୀକୁ ସବୁଜ ସୁନ୍ଦର କରିବା ପାଇଁ ପ୍ରତିବର୍ଷ ବର୍ଷାଋତୁରେ ଜୁଲାଇ ୧ ରୁ ୭ ତାରିଖ ଯାଏଁ ବନ ମହୋତ୍ସବ ପାଳନ କରାଯାଏ ।
ବନ ମହୋତ୍ସବ ପାଳନ ପାଇଁ ଗ୍ରାମବାସୀମାନେ ଏକାଠି ହୋଇ ପାର୍କ ସଫେଇ, ବେଞ୍ଚ ମରାମତି ଓ ଚାରାରୋପଣ ଭଳି କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ ।
ଛତିଶଗଡ଼ର ଚିନାର୍ ନଦୀରେ ଗ୍ରାମବାସୀମାନେ ବାଉଁଶ ଓ ପଥର ବ୍ୟବହାର କରି ମାତ୍ର ଦୁଇ ଦିନରେ ଏକ ଦୃଢ଼ ପୋଲ ନିର୍ମାଣ କରିଥିଲେ ।
ପିମ୍ପୁଡ଼ିମନ୍ଦାରେ କିଛି ପିମ୍ପୁଡ଼ି ଖାଦ୍ୟ ସଂଗ୍ରହ କରନ୍ତି, କିଛି ଛୋଟ ପିଲାଙ୍କ ଯତ୍ନ ନିଅନ୍ତି ଏବଂ ଅନ୍ୟମାନେ ବସାର ସୁରକ୍ଷା କରନ୍ତି ।
ମହୁମାଛିମାନେ ଏକ ଗୋଷ୍ଠୀ ଭାବରେ ମହୁଫେଣା ତିଆରି, ଖାଦ୍ୟ ସଂଗ୍ରହ ଓ ଛୋଟ ପିଲାମାନଙ୍କ ସୁରକ୍ଷା କାର୍ଯ୍ୟ ବାଣ୍ଟି କରନ୍ତି ।
ଭୋଜି ପରେ ଗାତରେ ପୋତାଯାଇଥିବା କଦଳୀ ପତ୍ର କାଳକ୍ରମେ ଖତରେ ପରିଣତ ହୋଇ ମାଟିର ଉର୍ବରତା ବୃଦ୍ଧି କରେ ।
ଓଡ଼ିଶାର କୃଷିଭିତ୍ତିକ ଗଣପର୍ବ ରଜ ତିନି ଦିନ ଧରି ପାଳିତ ହୁଏ ଏବଂ ଏହି ସମୟରେ ମାଟିକୁ ପୂଜା କରି ଚାଷକାର୍ଯ୍ୟ ବନ୍ଦ ରଖାଯାଏ ।
ଆସାମର ଉରୁକା ପର୍ବରେ ଲୋକମାନେ ବାଉଁଶ ଓ ଘାସରେ ‘ଭେଳାଘର’ କୁଡ଼ିଆ ନିର୍ମାଣ କରି ଏକତାର ସାମୂହିକ ଭୋଜି କରନ୍ତି ।
ସିକିମରେ ଫସଲ ଅମଳ ସମୟରେ ପରସ୍ପରକୁ ସାହାଯ୍ୟ କରୁଥିବା କୃଷି ବିଶେଷଜ୍ଞମାନଙ୍କୁ ‘ଖେତାଲା’ କୁହାଯାଏ ।
କାନ୍ଥ ତିଆରି ପାଇଁ ମିସ୍ତ୍ରୀ କରଣୀ ବ୍ୟବହାର କଲା ଭଳି ସମାଜର ବିଭିନ୍ନ ବୃତ୍ତିଧାରୀ ପରସ୍ପର ଉପରେ ନିର୍ଭର କରି କାମ କରନ୍ତି ।
ବିଦ୍ୟାଳୟ ପରିବେଶକୁ ସୁନ୍ଦର ଓ ଶୃଙ୍ଖଳିତ ରଖିବା ପାଇଁ ଶିକ୍ଷକ, କର୍ମଚାରୀ ଓ ଛାତ୍ରଛାତ୍ରୀ ଏକ ଦଳ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି ।
ରାସ୍ତାଘାଟ ବିଭିନ୍ନ ଅଞ୍ଚଳର ଲୋକମାନଙ୍କୁ ସଂଯୋଗ କରିବା ସହିତ ଦୈନନ୍ଦିନ ସାମଗ୍ରୀ ପରିବହନରେ ବିଶେଷ ସାହାଯ୍ୟ କରେ ।
ଡାକଘର ଏକ ମହତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ସର୍ବସାଧାରଣ ସ୍ଥାନ ଯେଉଁଠାରେ ଚିଠି, ଷ୍ଟାମ୍ପ ଓ ପାର୍ସଲ ଆଦିର ନେଣଦେଣ କରାଯାଏ ।
ଗୋଷ୍ଠୀରେ ଏକାଠି ମିଳିମିଶି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଦ୍ୱାରା ପାରସ୍ପରିକ ସମ୍ପର୍କ ସୁଦୃଢ଼ ହୁଏ ଏବଂ ସମସ୍ୟାର ସହଜ ସମାଧାନ ହୋଇଥାଏ ।