ରୀନା ଏବଂ ଅମିତ ନିଜ ପରିବାର ସହିତ ଜଙ୍ଗଲ ନିକଟରେ ଥିବା ନିଜ ଗାଁକୁ ଫସଲ ଅମଳ ମହୋତ୍ସବ ପାଳନ କରିବା ପାଇଁ ଯାଇଥିଲେ । ସେହିଦିନ ସେମାନଙ୍କ ଗାଁ ସୌର ପ୍ୟାନେଲ ସାହାଯ୍ୟରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସୌରଶକ୍ତିଚାଳିତ ହୋଇ ଆଲୋକିତ ହେବାକୁ ଯାଉଥିଲା । ଗାଁ ରାସ୍ତାରେ ସେମାନେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଲୋହିତ-କମଳା ରଙ୍ଗର ପଳାଶ ଫୁଲ ଦେଖିଲେ, ଯାହାକୁ 'ଜଙ୍ଗଲର ଅଗ୍ନିଶିଖା' କୁହାଯାଏ ଏବଂ ଗୁଜୁରାଟରେ ଏହାକୁ 'କେଶୁଡ଼ା' ନାମରେ ଜଣାଯାଏ ।
ଗାଁର ଘରଗୁଡ଼ିକ ମାଟି, ନଡ଼ା, କାଠ ଓ ଗୋବର ଭଳି ପ୍ରାକୃତିକ ପଦାର୍ଥରେ ତିଆରି ହୋଇଥିଲା । ଜେଜେମାଆ ଚାଉଳ ଚୂନା ପାଣିରେ କାନ୍ଥରେ ସୁନ୍ଦର ଚିତ୍ର ଆଙ୍କିଥିଲେ ଏବଂ କପଡ଼ାରେ ପ୍ରାକୃତିକ ରଙ୍ଗ ବ୍ୟବହାର କରି ଗଣ୍ଡ କଳା (Gond Art) ଆଙ୍କୁଥିଲେ । ବିଟ୍ମୂଳ, ମନ୍ଦାର ଓ ଗେଣ୍ଡୁ ଫୁଲକୁ ପାଣିରେ ଫୁଟାଇ ଛାଣିବା ଦ୍ୱାରା ଘରେ ସହଜରେ ପ୍ରାକୃତିକ ରଙ୍ଗ ତିଆରି କରାଯାଇପାରେ ।
ଗାଁରେ ଶସ୍ୟକୁ କୀଟପତଙ୍ଗଙ୍କଠାରୁ ସୁରକ୍ଷିତ ରଖିବା ପାଇଁ ମାଟିପାତ୍ର ଭିତରେ ନିମ୍ବପତ୍ର ରଖାଯାଉଥିଲା ଏବଂ ବାଉଁଶ ଟୋକେଇ ବାହାରେ ଗୋବର ଲେପ ଦିଆଯାଉଥିଲା । ସେହିପରି ଉତ୍ତରାଖଣ୍ଡରେ ଶୁଖିଲା ଲାଉରେ ତିଆରି 'ତୁମୁରି' ପାତ୍ରରେ ଶସ୍ୟ ସାଇତା ଯାଏ । କର୍ଣ୍ଣାଟକର 'ଜେନୁ କୁରୁବା' ଜନଜାତି ମହୁ ସଂଗ୍ରହ ବେଳେ ମହୁମାଛିଙ୍କୁ କୃତଜ୍ଞତା ଜଣାଇ ଗୀତ ଗାଆନ୍ତି ଏବଂ କନ୍ଧମାଳର 'କୁଇ' ଆଦିବାସୀମାନେ ଭଲ ହଳଦୀ ଅମଳ ପାଇଁ 'ଧରଣୀ ପେନୁ' ବା ମାଟି ମାଆଙ୍କୁ ପୂଜା କରିଥାନ୍ତି ।
ଆମ ଚାରିପାଖରେ ଥିବା ନିମ୍ବ ଓ ତୁଳସୀ ପରି ଔଷଧୀୟ ଗଛ ଆମ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ରକ୍ଷାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରେ । ସ୍ଥାନୀୟ ଲୋକେ ଗଛ ଓ ବନ୍ୟପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ସୁରକ୍ଷା ଦେବା ପାଇଁ ଜଙ୍ଗଲର କିଛି ଅଂଶକୁ 'ପବିତ୍ର ବଗିଚା' ଭାବେ ସାଇତି ରଖନ୍ତି । ଆମେ ବଟ ପୂର୍ଣ୍ଣିମା, ବନ ମହୋତ୍ସବ ଓ କାଜିରଙ୍ଗା ହାତୀ ମହୋତ୍ସବ ଭଳି ପର୍ବ ମାଧ୍ୟମରେ ପ୍ରକୃତିକୁ ସମ୍ମାନ ଜଣାଉ । ତେଣୁ ପ୍ଲାଷ୍ଟିକ ବ୍ୟବହାର ନ କରିବା, ଗଛ ଲଗାଇବା, ସଫେଇ କରିବା ଏବଂ ପଶୁପକ୍ଷୀଙ୍କୁ ଖାଦ୍ୟ ଓ ପାଣି ଦେଇ ପ୍ରକୃତିର ଯତ୍ନ ନେବା ଆମ ସମସ୍ତଙ୍କର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ଅଟେ ।