ଗଛ ଡାଳରେ ଥିବା ଟିକି ଚଢ଼େଇର ବସାଟି ଅତି ଛୋଟ ଏବଂ ଅଣ୍ଡା ଆକାରର ଥିଲା ।
ମାଆ ଚଢ଼େଇ ଆହାର ସନ୍ଧାନରେ ବାହାରକୁ ଗଲାବେଳେ ଛୁଆଟି ବସା ଭିତରେ ବୁଲୁଥିଲା ।
ବାହାର ଦୁନିଆ ନଦେଖିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଛୋଟ ଚଢ଼େଇ ପାଇଁ ତାର ବସାଟି ହିଁ ସାରା ସଂସାର ଥିଲା ।
ବଡ଼ ହୋଇ ବାହାରକୁ ଦେଖିବା ପରେ ଚଢ଼େଇଟି ଚାରିପାଖରେ ସବୁଜିମା ଭରି ରହିଥିବା ଦେଖିଲା ।
ବସା ତୁଳନାରେ ବାହାର ଦୁନିଆ ବହୁତ ବିରାଟ ବୋଲି ଚଢ଼େଇଟି ଅନୁଭବ କଲା ।
ଗଛ ଡାଳରେ ବସି ଫୁଲ ଓ ଫଳରେ ସାରା ସଂସାର ହସୁଥିବା ଦେଖି ଚଢ଼େଇଟି ଖୁସି ହେଲା ।
ନୀଳ ଆକାଶର ବିରାଟ ରୂପ ଦେଖି ପ୍ରଥମେ ଚଢ଼େଇ ମନରେ ଭୟ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥିଲା ।
ସକାଳ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ କଅଁଳ ଖରା ପାଇ ଚଢ଼େଇ ମନର ଭୟ ଦୂର ହେଲା ଓ ନିଆରା ଭାବ ଜାଗ୍ରତ ହେଲା ।
ଚଢ଼େଇଟି ନିଜର ଟିକି ଡେଣାରେ କୌଣସି ବାରଣ ନମାନି ମୁକ୍ତ ଆକାଶରେ ଉଡ଼ିବାକୁ ଲାଗିଲା ।
‘ନୀଡ଼’ ଶବ୍ଦର ଅର୍ଥ ବସା, ‘ବିହଙ୍ଗ’ ଶବ୍ଦର ଅର୍ଥ ପକ୍ଷୀ ଏବଂ ‘ଧରା’ ଶବ୍ଦର ଅର୍ଥ ପୃଥିବୀ ଅଟେ ।
ଭାରତର ପ୍ରଥମ ମହିଳା ବିମାନ ଚାଳିକା ସରଳା ଠକ୍ରାଲଙ୍କୁ ସମସ୍ତେ ସ୍ନେହରେ ‘ମତି’ ଡାକୁଥିଲେ ।
ସରଳା ଠକ୍ରାଲ ମାତ୍ର ୨୧ ବର୍ଷ ବୟସରେ ବିମାନ ଚାଳନା ପାଇଁ ଅନୁମତିପତ୍ର ଲାଭ କରିଥିଲେ ।
ସରଳା ଠକ୍ରାଲ ୧୯୩୬ ମସିହାରେ ଲାହୋରଠାରେ ଶାଢ଼ୀ ପିନ୍ଧି ‘ଜିପ୍ସିମଥ୍’ ବିମାନ ଏକାକୀ ଉଡ଼ାଇଥିଲେ ।
ଓଡ଼ିଶାର ଶ୍ରୀମତୀ ଜ୍ଞାନ ପଟ୍ଟନାୟକ ୧୯୪୦ ମସିହାରେ ବାଣିଜ୍ୟିକ ବିମାନ ଉଡ଼ାଣ ପାଇଁ ଅନୁମତି ପାଇଥିଲେ ।
ଓଡ଼ିଶାର ବେସରକାରୀ ମହିଳା ବିମାନ ଚାଳିକା ଶ୍ରୀମତୀ ଗିରିବାଳା ମହାନ୍ତି ୧୯୬୭ ମସିହାରେ ଅନୁମତି ପତ୍ର ପାଇଥିଲେ ।