ଭାରତ ହେଉଛି ଆମର ଜନମଭୂଇଁ ଏବଂ ଆମେ ସମସ୍ତେ ଏହି ସ୍ବାଧୀନ ଦେଶର ସନ୍ତାନ ।
ଜନମଭୂମିର ନିର୍ମଳ ଜଳ ଓ ସମୀର ଆମ ଶରୀରରେ ଶକ୍ତି ଭରିଦେଇଛି ।
ମାତୃଭୂମିର ଆଲୋକରେ ଚାରିଦିଗ ହସୁଛି ଏବଂ ଏହାର ଉର୍ବର ମାଟି ଆମକୁ ଶସ୍ୟ ଓ ଫଳ ଦେଉଛି ।
ଜନମଭୂଇଁର ଆଖିରେ ସାନ ଓ ବଡ଼ ସମସ୍ତ ଜୀବ ପ୍ରାଣୀ ସମାନ ।
ଭଗବାନ ବୁଦ୍ଧ ସମଗ୍ର ବିଶ୍ୱକୁ ସର୍ବପ୍ରଥମେ ସମାନତା ବା ସାମ୍ୟର ବାଣୀ ଶୁଣାଇଥିଲେ ।
ମହାତ୍ମା ଗାନ୍ଧୀ ଜନତାଙ୍କୁ ମୁକ୍ତିର ଡାକ ଦେଇ ନିଜ ରକ୍ତଧାରରେ ସତ୍ୟର ଜୟ ଲେଖିଯାଇଛନ୍ତି ।
ପୂର୍ବପୁରୁଷଙ୍କ କୀର୍ତ୍ତିକୁ ମନେପକାଇ ଜଡ଼ତା ତ୍ୟାଗ କରି ଆମେ ଦେଶ କାମରେ ଲାଗିବା ଉଚିତ ।
ଶିକ୍ଷା କ୍ଷେତ୍ରରେ ଅଗ୍ରଣୀ ହୋଇ ଆମେ ଦେଶରୁ ସମସ୍ତ ଅଜ୍ଞତାକୁ ଦୂର କରିବା ।
ଅରାତି ବା ଶତ୍ରୁ ଆକ୍ରମଣ କଲେ ପ୍ରାଣ ପଣ କରି ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରରେ ଦେଶକୁ ରକ୍ଷା କରିବା ଆମର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ।
ବିଜ୍ଞାନ-ଧନ ଅର୍ଜନ କରିବା ଦ୍ୱାରା ଦେଶରେ ନୂତନ ଶିଳ୍ପରାଜି ସୃଷ୍ଟି କରାଯାଇପାରିବ ।
ନବ ଭାରତର ସେବକ ସାଜି ଆମକୁ ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ଭେଦାଭେଦ ଭାବ ଦୂର କରିବାକୁ ହେବ ।
ଜନମଭୂମିର କଲ୍ୟାଣ ସାଧନ କରିବା ଏବଂ ସ୍ଵାଧୀନତା ବଜାୟ ରଖିବା ହିଁ ଆମ ଜୀବନର ମୁଖ୍ୟ ବ୍ରତ ।
‘କାନନ’ର ଅର୍ଥ ବଣ, ‘ସମୀର’ର ଅର୍ଥ ପବନ ଏବଂ ‘ସ୍ଵାଧୀନ’ର ବିପରୀତ ଶବ୍ଦ ହେଉଛି ‘ପରାଧୀନ’ ।
ବାପୁଙ୍କଠାରୁ ଶିକ୍ଷା ପାଇ ଆମେ ମିଛ ନ କହି ସତ୍ୟ, ଅହିଂସା ଓ ନିଷ୍ଠାର ପଥରେ ଚାଲିବା ଉଚିତ ।
‘ବାପୁଙ୍କଠାରୁ ଶିଖିଛି ମୁହିଁ’ କବିତାରେ ପିତାମାତାଙ୍କୁ ସାକ୍ଷାତ ଠାକୁର ମାନି ସେବା କରିବାକୁ କୁହାଯାଇଛି ।