ନିମ୍ବଗଛ ତାର ବଂଶ ଲୋପ କରିବା ପାଇଁ ମଣିଷ ନିକଟରେ ନିବେଦନ କରିଛି ।
ତୁଳସୀ ପତ୍ର ଥଣ୍ଡା, କାଶ ଓ ଜ୍ୱର ଦୂର କରିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରେ ।
ବର ଓ ଓସ୍ତ ପତ୍ର ଜଗତରୁ ଅମ୍ଳଜାନ ଟାଣିନେଇ କ୍ଷତି ପହଞ୍ଚାନ୍ତି ।
ଆୟୁର୍ବେଦ ବିଶାରଦ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ମିଶ୍ରଙ୍କ ମତରେ ରଜ ସଂକ୍ରାନ୍ତି ଦିନ ନିମ୍ବପତ୍ର ଖାଇବା ଉଚିତ ।
ନିମ୍ବ ଫୁଲ ଓ ପତ୍ରକୁ ଚାଉଳ ସହିତ ବାଟି ପିଠା କରି ଖାଇଲେ ପେଟର କୃମି ରୋଗ ନାଶ ହୁଏ ।
ମଧୁମେହ ରୋଗୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ନିମ୍ବପତ୍ର ସେବନ କ୍ଷତିକାରକ ଅଟେ ।
ନିମ୍ବପତ୍ର ନିଆଁରେ ପକାଇ ଧୂଆଁ ଦେଲେ ବାୟୁମଣ୍ଡଳରୁ ବସନ୍ତ ଭୂତାଣୁମାନେ ମରିଯାଆନ୍ତି ।
ନିମ୍ବପତ୍ରରେ କୌଣସି ଜୀବାଣୁ ପ୍ରତିରୋଧକ ଶକ୍ତି ନାହିଁ ।
ନିମ୍ବ ଡାଳରେ ଦାନ୍ତ ଘଷିବା ଦ୍ୱାରା ମୁଖର ଦୁର୍ଗନ୍ଧ ଦୂର ହୁଏ ଏବଂ ଦାନ୍ତ ଓ ମାଢ଼ି ମଜବୁତ ହୁଏ ।
ନିମ୍ବପତ୍ର ଏବଂ ଛାଲି ସିଝା ପାଣିରେ ଗାଧୋଇଲେ ଦେହର ବିଷଦୋଷ ବୃଦ୍ଧି ପାଏ ।
ନିମ୍ବପତ୍ରର ରସ ସହିତ ମହୁ ମିଶାଇ ସକାଳେ ସେବନ କଲେ କୃମି ଓ କାଛୁକୁଣ୍ଡିଆ ଭଲ ହୁଏ ।
ପୂର୍ବକାଳରେ ଲୋକମାନେ ନିମ୍ବ କାଠକୁ ପ୍ରଚୁର ପରିମାଣରେ ଜାଳେଣି ଭାବରେ ବ୍ୟବହାର କରୁଥିଲେ ।
ବଡ଼ଠାକୁର ଶ୍ରୀଜଗନ୍ନାଥଙ୍କ ଦାରୁବିଗ୍ରହ ନିମ୍ବ କାଠରେ ନିର୍ମିତ ହୋଇ ପୂଜା ପାଏ ।
ମହାମୁନି ଅତ୍ରେୟଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଶିଷ୍ୟଙ୍କ ନାମ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ମିଶ୍ର ଥିଲା ।
ନିମ୍ବ ଏକ ଦ୍ରୁମ ଜାତୀୟ ବୃକ୍ଷ ଅଟେ ।