ଏହି ପାଠରେ ଆମେ ତଥ୍ୟ ସଂଗ୍ରହ କରିବା, ତାହାକୁ ଲିପିବଦ୍ଧ କରିବା ଏବଂ ସହଜରେ ବୁଝିବା ପାଇଁ ବିଭିନ୍ନ ଉପାୟରେ ସଜାଇ ରଖିବା ବିଷୟରେ ଶିଖିବା। କୌଣସି ବିଷୟରେ ସଠିକ୍ ଭାବେ ଜାଣିବା ପାଇଁ ପ୍ରଥମେ ଉପଯୁକ୍ତ ପ୍ରଶ୍ନ ପଚାରି ତଥ୍ୟ ସଂଗ୍ରହ କରିବାକୁ ପଡ଼ିଥାଏ। ଉଦାହରଣ ସ୍ୱରୂପ, ଶ୍ରେଣୀର ପିଲାମାନେ କେଉଁ ବିଷୟକୁ ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ଭଲ ପାଆନ୍ତି, ତାହା ଜାଣିବା ପାଇଁ ସଠିକ୍ ପ୍ରଶ୍ନ ପଚାରି ସେମାନଙ୍କ ମତାମତ ନିଆଯାଇପାରେ।
ଅନେକ ଲୋକଙ୍କ ମତାମତ ବା ହିସାବକୁ ସହଜରେ ମନେରଖିବା ପାଇଁ ଆମେ ବିଭିନ୍ନ ସଙ୍କେତ ବ୍ୟବହାର କରିପାରିବା। ଯେପରିକି ଗଣିତ ପାଇଁ ‘ଗ’, ଓଡ଼ିଆ ପାଇଁ ‘ଓ’, ଆମ ପରିବେଶ ପାଇଁ ‘ପ’, ସଂସ୍କୃତ ପାଇଁ ‘ସଂ’ ଏବଂ ଶାରୀରିକ ଶିକ୍ଷା ପାଇଁ ‘ଶା’ ଭଳି ସଙ୍କେତ ଲେଖି ତଥ୍ୟକୁ ଶୀଘ୍ର ଟିପି ରଖାଯାଇପାରେ। ଏହାପରେ ଏହି ସଙ୍କେତଗୁଡ଼ିକୁ ଗଣନା କରି ଏକ ସାରଣୀରେ ସଜାଇ ଲେଖିଲେ କେଉଁ ବିଷୟ ପିଲାମାନଙ୍କର ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ପ୍ରିୟ ଏବଂ କେଉଁ ବିଷୟ କମ୍ ପ୍ରିୟ, ତାହା ଆଖି ପିଛୁଳାକେ ଜାଣିହୁଏ। ଏକ ସାରଣୀରେ ସଜ୍ଜିତ ତଥ୍ୟ ଦେଖିବା ଦ୍ୱାରା ବୁଝିବା ଅତ୍ୟନ୍ତ ସହଜ ହୋଇଥାଏ।
ସେହିପରି ବିଦ୍ୟାଳୟରେ ପିଲାମାନେ ଖାଉଥିବା ବିଭିନ୍ନ ରଙ୍ଗର ବରଫ ଗୋଲାର ହିସାବ ଏବଂ କେଉଁ ରଙ୍ଗର ଗୋଲା ବାଳକ ଓ ବାଳିକାମାନେ ଅଧିକ ପସନ୍ଦ କରୁଛନ୍ତି, ତାହା ମଧ୍ୟ ତଥ୍ୟ ସଂଗ୍ରହ କରି ଜାଣିହୁଏ। ଏହା ବ୍ୟତୀତ ଚିତ୍ର ବ୍ୟବହାର କରି ତଥ୍ୟ ପ୍ରକାଶ କରିବାକୁ ‘ଚିତ୍ର ଲେଖ’ କୁହାଯାଏ। ଯେପରିକି ଶିଶୁମେଳାରେ ତିନି ଦିନ ଧରି ବିକ୍ରି ହୋଇଥିବା ଫଳ ସାଲାଡ଼୍ ଓ ପାଉଁରୁଟିର ସଂଖ୍ୟାକୁ ଛୋଟ ଛୋଟ ଚିତ୍ର ମାଧ୍ୟମରେ ଦର୍ଶାଯାଇଛି। ଏହି ଚିତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ଦେଖି କେଉଁ ଦିନ କେଉଁ ଖାଦ୍ୟ ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ କିମ୍ବା କମ୍ ବିକ୍ରି ହୋଇଥିଲା, ତାହା ସହଜରେ ହିସାବ କରିହୁଏ।
ତେଣୁ ତଥ୍ୟକୁ ସଠିକ୍ ଭାବରେ ସଂଗ୍ରହ କରି ସାରଣୀ କିମ୍ବା ଚିତ୍ର ମାଧ୍ୟମରେ ସଜାଇ ରଖିଲେ ଯେକୌଣସି ବଡ଼ ହିସାବକୁ ସରଳ ଭାବରେ ବୁଝିବା ଓ ପ୍ରଶ୍ନର ସମାଧାନ କରିବା ସମ୍ଭବ ହୋଇଥାଏ।