ଅଣୁବୀକ୍ଷଣ ଯନ୍ତ୍ର ସାହାଯ୍ୟରେ ଦେଖାଯାଉଥିବା ଅତି କ୍ଷୁଦ୍ର ଜୀବମାନଙ୍କୁ ଅଣୁଜୀବ କୁହାଯାଏ ଏବଂ ପାଉଁରୁଟି ନଷ୍ଟ ହେଲେ ସେଥିରେ ଫିମ୍ପି ବୃଦ୍ଧି ପାଏ ।
ଅଣୁଜୀବମାନଙ୍କ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ମୁଖ୍ୟତଃ ଆର୍ଦ୍ରତା ବା ଜଳ, ବାୟୁ ଏବଂ ଉପଯୁକ୍ତ ତାପମାତ୍ରା ଆବଶ୍ୟକ ହୋଇଥାଏ ।
ଖାଦ୍ୟକୁ ଖରାରେ ଶୁଖାଇ ଜଳୀୟ ଅଂଶ ଦୂର କରିଦେଲେ ଅଣୁଜୀବ ବୃଦ୍ଧି ପାଇପାରନ୍ତି ନାହିଁ ଏବଂ ଖାଦ୍ୟ ବହୁଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଭଲ ରହେ ।
ଆଚାରରେ ତେଲ ମିଶାଇବା ଦ୍ୱାରା ବାୟୁ ପ୍ରବେଶ ବନ୍ଦ ହୋଇ ଅଣୁଜୀବମାନଙ୍କ ବୃଦ୍ଧି ନିୟନ୍ତ୍ରିତ ହୋଇଥାଏ ।
ଫ୍ରିଜ୍ରେ ତାପମାତ୍ରା ହ୍ରାସ ପାଇବା ଯୋଗୁଁ ଅଣୁଜୀବମାନଙ୍କ ବୃଦ୍ଧି ବନ୍ଦ ହୋଇ ଖାଦ୍ୟ ନଷ୍ଟ ହେବାରୁ ରକ୍ଷା ପାଏ ।
ଲୁଣ, ଚିନି, ତେଲ ଏବଂ ଗୋଲମରିଚ ଭଳି ପାରମ୍ପରିକ ପଦାର୍ଥ ବ୍ୟବହାର କରି ଖାଦ୍ୟକୁ ଅନେକ ଦିନ ସୁରକ୍ଷିତ ରଖାଯାଇପାରେ ।
ଲହୁଣୀକୁ ଗରମ କରି ଜଳୀୟ ଅଂଶକୁ ବାଷ୍ପୀଭୂତ କରିଦେଲେ ତାହା ଦୀର୍ଘସ୍ଥାୟୀ ଘିଅରେ ପରିଣତ ହୋଇଥାଏ ।
ଦହି ପ୍ରସ୍ତୁତି, ଇଡ଼ଲି ପିଠା ଫୁଲାଇବା ଏବଂ ପେଟରେ ଖାଦ୍ୟ ହଜମ କରାଇବାରେ ଉପକାରୀ ଅଣୁଜୀବମାନେ ସାହାଯ୍ୟ କରନ୍ତି ।
ବାସି ପଖାଳ ଓ କାଞ୍ଜି ଭଳି ଖାଦ୍ୟରେ ପ୍ରଚୁର ଉପକାରୀ ଅଣୁଜୀବ ଥାଆନ୍ତି, ଯାହା ଆମ ଶରୀରକୁ ଥଣ୍ଡା ରଖେ ।
ଖାଦ୍ୟ ପ୍ରସ୍ତୁତ କାରଖାନାରେ ଖାଦ୍ୟ ସାମଗ୍ରୀକୁ ଅଣୁଜୀବମୁକ୍ତ ରଖିବା ପାଇଁ ବାୟୁରୁଦ୍ଧ ପାତ୍ର ବା ପ୍ୟାକେଟ୍ରେ ସଂରକ୍ଷଣ କରାଯାଏ ।
ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଋତୁରେ ମିଳୁଥିବା ଋତୁକାଳୀନ ଫଳ ଓ ପନିପରିବା ସତେଜ ତଥା ସ୍ୱାଦିଷ୍ଟ ହୋଇଥିବାରୁ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଋତୁ ଅନୁସାରେ ଖାଇବା ଉଚିତ ।
ଆମ ପାଟିରେ ଖାଦ୍ୟ କାଟିବା ପାଇଁ କର୍ତ୍ତନ, ଚିରିବା ପାଇଁ ଶ୍ୱାନ, ଗୁଣ୍ଡ କରିବା ପାଇଁ ଚର୍ବଣ ଓ ପେଷିବା ପାଇଁ ପେଷଣ ଦାନ୍ତ ଥାଏ ।
ଖାଦ୍ୟକୁ ଭଲ ଭାବରେ ଚୋବାଇ ଖାଇଲେ ପାଟିରୁ ଲାଳ କ୍ଷରିତ ହୋଇ ଖାଦ୍ୟ ସହଜରେ ହଜମ ହେବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରେ ।
ଖାଇସାରିବା ପରେ ପାଟି କୁଳି କରିବା ଏବଂ ନିୟମିତ ଦାନ୍ତ ଘଷିବା ଦ୍ୱାରା ଦାନ୍ତରେ ଗାତ ହେବା ସମସ୍ୟା ଦୂର ହୁଏ ।
ଖାଇବା ସମୟରେ କଥା ନ କହି ଓ ଧୀରେ ଧୀରେ ଭଲ ଭାବରେ ଚୋବାଇ ଖାଇଲେ ଶ୍ୱାସରୁଦ୍ଧ ହେବାର ବିପଦ ରହେ ନାହିଁ ।