ପୃଥିବୀରେ ମୁଖ୍ୟତଃ ଚାରୋଟି ଦିଗ ରହିଛି, ଯଥା ପୂର୍ବ, ପଶ୍ଚିମ, ଉତ୍ତର ଏବଂ ଦକ୍ଷିଣ।
ଉଦିତ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ମୁହଁ କରି ଠିଆ ହେଲେ ସମ୍ମୁଖ ଭାଗ ପୂର୍ବ ଦିଗ ଏବଂ ପଛ ଭାଗ ପଶ୍ଚିମ ଦିଗ ହୁଏ।
ସକାଳେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ମୁହଁ କରି ରହିଲେ ବାମ ହାତ ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ଏବଂ ଡାହାଣ ହାତ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ସୂଚାଇଥାଏ।
କୌଣସି ସ୍ଥାନରେ ସଠିକ୍ ଭାବରେ ଦିଗ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରିବା ପାଇଁ ଦିଗବାରେଣୀ ବା କମ୍ପାସ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଏ।
ମାନଚିତ୍ରରେ ଉପର ପାର୍ଶ୍ୱ ସାଧାରଣତଃ ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ଏବଂ ତଳ ପାର୍ଶ୍ୱ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ଦର୍ଶାଇଥାଏ।
ସାଇବେରିଆନ୍ ସାରସ ପକ୍ଷୀମାନେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଥଣ୍ଡା ସ୍ଥାନ ରୁଷିଆରୁ ଭାରତର ଚିଲିକା ହ୍ରଦକୁ ଉଡ଼ି ଆସିଥାନ୍ତି।
କୌଣସି କୋଠରୀ ବା ସ୍ଥାନରେ ଥିବା ଜିନିଷଗୁଡ଼ିକର ଅବସ୍ଥିତିକୁ ନିଜର ଚାରି ଦିଗ ସହିତ ତୁଳନା କରି ସ୍ଥିର କରାଯାଏ।
ମାନଚିତ୍ରରେ ଗାଡ଼ି କିମ୍ବା ବସ୍ର ଗତିପଥକୁ ବିନ୍ଦୁ ବିନ୍ଦୁ ରେଖା ଦ୍ୱାରା ଚିହ୍ନିତ କରାଯାଇଥାଏ।
ରାସ୍ତା କିମ୍ବା ବସ୍ତିର ମାନଚିତ୍ର ପଢ଼ି ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଘର ବା ସ୍ଥାନ କେଉଁ ଦିଗରେ ଅଛି ତାହା ସହଜରେ ଜାଣିହୁଏ।
ମେଟ୍ରୋ ରେଳର ମାନଚିତ୍ରରେ ବିଭିନ୍ନ ରଙ୍ଗୀନ ରେଖା ଯାତ୍ରୀମାନଙ୍କର ଯିବା ଆସିବା ମାର୍ଗକୁ ସୂଚାଇଥାଏ।
ଗୋଟିଏ ମେଟ୍ରୋ ମାର୍ଗରୁ ଅନ୍ୟ ଏକ ମାର୍ଗକୁ ଯିବା ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଅଦଳବଦଳ ଷ୍ଟେସନ୍ର ବ୍ୟବସ୍ଥା ଥାଏ।
ବିଦ୍ୟାଳୟ ବା ଅନ୍ୟ କୌଣସି ସ୍ଥାନର ମାନଚିତ୍ର ତିଆରି କରିବା ସମୟରେ ବିଭିନ୍ନ ସଙ୍କେତ ଓ ସୂଚକ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଏ।
ଗ୍ରୀଡ୍ କାଗଜ ଉପରେ କୌଣସି ବସ୍ତୁ ପାଖକୁ ଯିବା ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଦୂରତା ଓ ଦିଗର ସାହାଯ୍ୟ ନିଆଯାଏ।
ଗ୍ରୀଡ୍ ମାନଚିତ୍ରରେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଭୂସମାନ୍ତର ଧାଡ଼ି ଏବଂ ଲମ୍ବ ସ୍ତମ୍ଭକୁ ଏକ ଏକ ସଂଖ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ଚିହ୍ନଟ କରାଯାଏ।
ଗ୍ରୀଡ୍ରେ ଯେକୌଣସି ପ୍ରାଣୀ ବା ବସ୍ତୁର ଅବସ୍ଥାନ ଲେଖିବା ବେଳେ ପ୍ରଥମେ ସ୍ତମ୍ଭ ସଂଖ୍ୟା ଓ ପରେ ଧାଡ଼ି ସଂଖ୍ୟା ଲେଖାଯାଏ।