ଏହି ପାଠରେ ଆମେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ଆକୃତି ଏବଂ ସେଗୁଡ଼ିକର ସୁନ୍ଦର ସଂରଚନା ବା ଢାଞ୍ଚା ବିଷୟରେ ଜାଣିବା। ଆମେ ରଙ୍ଗୀନ କାଗଜ ପଟିକୁ ଉପର-ତଳ କରି ବୁଣିବା ଦ୍ୱାରା କିପରି ସୁନ୍ଦର ଆସନ ତିଆରି ହୁଏ, ତାହା ଶିଖିପାରିବା। ଏହିପରି ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ନିୟମ ଅନୁସାରେ କାଗଜ ପଟି ସଜାଇ ବିଭିନ୍ନ ଢାଞ୍ଚା ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯାଏ।
ଚଟାଣରେ ଟାଇଲ୍ ବିଛାଇଲା ବେଳେ କିଛି ଆକୃତି ପରସ୍ପର ସହିତ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ମିଶିଯାଆନ୍ତି ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ମଝିରେ କୌଣସି ଫାଙ୍କ ରହେନାହିଁ। ଏହାକୁ ଟେସେଲେସନ୍ ବା ଟାଇଲ୍ ସଂରଚନା କୁହାଯାଏ। ସମବାହୁ ତ୍ରିଭୁଜ ଏବଂ ବର୍ଗକ୍ଷେତ୍ର ଭଳି ସୁଷମ ଆକୃତିଗୁଡ଼ିକୁ ଗୋଟିଏ ବିନ୍ଦୁ ଚାରିପାଖରେ ସଜାଇଲେ କୌଣସି ଫାଙ୍କ ରହେନାହିଁ କି ଗୋଟିଏ ଅନ୍ୟଟି ଉପରେ ଚଢ଼ିଯାଏ ନାହିଁ। ମାତ୍ର କେବଳ ସୁଷମ ପଞ୍ଚଭୁଜ କିମ୍ବା ସୁଷମ ଅଷ୍ଟଭୁଜ ଦ୍ୱାରା ଏପରି ସଂରଚନା ସମ୍ଭବ ହୁଏ ନାହିଁ।
ଏହି ପାଠରୁ ଆମେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ତ୍ରିଭୁଜ ଓ ଚତୁର୍ଭୁଜ ବିଷୟରେ ମଧ୍ୟ ଶିଖିବାକୁ ପାଉ। ଯେଉଁ ତ୍ରିଭୁଜର ସବୁ ବାହୁ ସମାନ, ତାହା ସମବାହୁ ତ୍ରିଭୁଜ ଏବଂ ଏହାର ପ୍ରତ୍ୟେକ କୋଣ ସମାନ ଥାଏ। ଦୁଇଟି ବାହୁ ସମାନ ଥିଲେ ତାହା ସମଦ୍ୱିବାହୁ ତ୍ରିଭୁଜ ଓ କୌଣସି ବାହୁ ସମାନ ନଥିଲେ ତାହା ବିଷମବାହୁ ତ୍ରିଭୁଜ ଅଟେ। ସେହିପରି ପରସ୍ପର ଲାଗି ରହିଥିବା ଦୁଇଯୋଡ଼ା ସମାନ ବାହୁ ଥିବା ଚତୁର୍ଭୁଜକୁ ଗୁଡ଼ି କୁହାଯାଏ। ବିପରୀତ ବାହୁ ସମାନ ଥିବା ଚତୁର୍ଭୁଜକୁ ସାମାନ୍ତରିକ ଚିତ୍ର ଏବଂ ଏହାର କୋଣଗୁଡ଼ିକ ସମକୋଣ ହେଲେ ତାହାକୁ ଆୟତଚିତ୍ର କୁହାଯାଏ। ଚାରୋଟିଯାକ ବାହୁ ସମାନ ଥିବା ଚତୁର୍ଭୁଜକୁ ରମ୍ବସ କୁହାଯାଏ।
ଏହା ଛଡ଼ା ବୃତ୍ତ ଭିତରେ ବ୍ୟାସଗୁଡ଼ିକୁ ଯୋଡ଼ି ବିଭିନ୍ନ ଚତୁର୍ଭୁଜ ଓ ସୂତା ସାହାଯ୍ୟରେ ସୁନ୍ଦର ଚକ୍ରାକାର ନକ୍ସା ତିଆରି କରାଯାଇପାରେ। ସମଘନର ଜାଲକ ତଥା ଆଇକୋସାହେଡ୍ରନ୍ ଓ ଡୋଡେକାହେଡ୍ରନ୍ ଭଳି ବହୁଫଳକ ତ୍ରିମାତ୍ରିକ ଆକୃତିଗୁଡ଼ିକୁ କାଠି ଓ ମାଟି ପିଣ୍ଡୁଳା ସାହାଯ୍ୟରେ ଗଢ଼ି ଆମେ ସେଗୁଡ଼ିକର ଧାର, ଶୀର୍ଷ ଓ ପୃଷ୍ଠ ବିଷୟରେ ସହଜରେ ବୁଝିପାରିବା।