ଆମ ଜାତୀୟ ପତାକା ହେଉଛି ଆମ ପ୍ରିୟ ଦେଶ ଭାରତର ଗୌରବ, ସମ୍ମାନ ଓ ସ୍ଵାଭିମାନର ପ୍ରତୀକ। ନୀଳ ଆକାଶରେ ଯେତେବେଳେ ତିନିରଙ୍ଗୀ ପତାକା ଫରଫର ହୋଇ ଉଡ଼େ, ତାହା ଆମ ଦେଶର ଟେକ ରଖିଥାଏ। ଏହି ପତାକା ଆମକୁ ସ୍ମରଣ କରାଇଦିଏ ଯେ ଆମେ ଏକ ସ୍ଵାଧୀନ ଦେଶର ସ୍ଵାଧୀନ ମଣିଷ। ଏହାକୁ ଦେଖି ଆମ ମନରୁ ସବୁ ପ୍ରକାର ଡର ଓ ଭୟ ଦୂର ହୋଇଯାଏ ଏବଂ ଆମେ ଗର୍ବରେ ଛାତି ଫୁଲାଇ ଉନ୍ନତିର ବାଟରେ ଆଗେଇ ଚାଲୁ।
ଏହି ପାଠରେ କବି ବିନୋଦ ବିହାରୀ ରାଉତରାୟ ସମସ୍ତଙ୍କ ସହିତ ମିଳିମିଶି ଚଳିବା ଏବଂ ବିଶ୍ୱଭ୍ରାତୃତ୍ୱର ବାର୍ତ୍ତା ଦେଇଛନ୍ତି। ଆମେ କାହା ସହିତ କଳିଝଗଡ଼ା କରୁନାହୁଁ କି କାହାକୁ ପର ବୋଲି ଭାବୁନାହୁଁ। ଆମ ପାଇଁ ସବୁ ଜାତିର ଲୋକ ନିଜର ଭାଇ ଏବଂ ସମଗ୍ର ପୃଥିବୀ ଗୋଟିଏ ପରିବାର ବା ଘର ସଦୃଶ। ଭାରତୀୟମାନେ ସର୍ବଦା ଶାନ୍ତି, ପ୍ରେମ ଓ ଭ୍ରାତୃଭାବରେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି।
ଆମ ଦେଶର ସ୍ୱାଧୀନତା ଏବଂ ଏହି ପବିତ୍ର ପତାକାର ମର୍ଯ୍ୟାଦା ରକ୍ଷା ପାଇଁ ଅତୀତରେ ଅନେକ ଦେଶପ୍ରେମୀ ଓ ସଂଗ୍ରାମୀ କଠିନ ସଂଘର୍ଷ କରିଥିଲେ। ଇଂରେଜ ଶାସକମାନଙ୍କ ତୋପ, ଗୋଳା, ବନ୍ଧୁକ ଓ କମାଣ ଆଗରେ ସେମାନେ ଟଳି ପଡ଼ି ନ ଥିଲେ। ଅନେକ ବୀର ପୁରୁଷ ଓ ସାଧୁ ମହାତ୍ମା ହସିହସି ନିଜ ଜୀବନ ବଳିଦାନ ଦେଇଥିଲେ। ସେମାନେ ସାଗରପାରି ଅନ୍ଧାରୀ କାରାଗାରରେ ବନ୍ଦୀ ହୋଇ ବେତ ମାଡ଼ ଓ ଅକଥନୀୟ ଅତ୍ୟାଚାର ସହିଥିଲେ। ସେମାନଙ୍କ ତ୍ୟାଗ ଓ ତପସ୍ୟା ଯୋଗୁଁ ଆଜି ଆମେ ଏହି ସ୍ୱାଧୀନ ପତାକା ତଳେ ଶାନ୍ତିରେ ଜୀବନ ବିତାଉଛୁ।
ଆଜି ସେହି ତ୍ରିରଙ୍ଗା ପତାକା ତଳେ ଆମେ ସମସ୍ତେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ ଭକ୍ତିଭାବରେ ମଥା ନୁଆଁଇବା ଆବଶ୍ୟକ। ଦେଶ ଉପରେ କୌଣସି ବିପଦ ଆସିଲେ ନିଜର ରକ୍ତ ଢାଳି ଦେଇ ମଧ୍ୟ ଏହାର ସମ୍ମାନ ରକ୍ଷା କରିବା ଆମର ପରମ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ। ସୁଖ ଓ ସମ୍ପଦ ସମୟରେ ନିର୍ଭୟ ଭାବରେ ଆମେ ଏହାର ଗୁଣଗାନ କରିବା ଉଚିତ। ଆମ ଦେଶର ମଉଡ଼ମଣି ସଦୃଶ ଏହି ଜାତୀୟ ପତାକାର ଜୟଗାନ କରିବା ଏବଂ ଦେଶର ଏକତା ଓ ଅଖଣ୍ଡତା ବଜାୟ ରଖିବା ପାଇଁ ଏହି କବିତା ଆମକୁ ଶିକ୍ଷା ଦିଏ।