ମିଲନ୍ ନିଜ ବିଦ୍ୟାଳୟରେ ସବୁ ପିଲାଙ୍କୁ ମିଶାଇ ଗଛ ଲଗାଇବାକୁ ପ୍ରସ୍ତାବ ଦେବାକୁ ସ୍ଥିର କଲା।
କେରାଣ୍ଡି ଓ ଦଣ୍ଡିକିରୀ ଭଳି ସାନ ମାଛମାନେ ସବୁବେଳେ ପାଣିତଳେ ଶାନ୍ତ ହୋଇ ରହୁଥିଲେ।
ଫରେଷ୍ଟରବାବୁ ମିଲନ୍ର ଗଛ ଲଗାଇବା ପ୍ରସ୍ତାବ ଶୁଣି ତାହାକୁ ପାଞ୍ଚଶହ ଟଙ୍କା ପୁରସ୍କାର ଦେଇଥିଲେ।
ବନ୍ଦା ଗାଁରେ ଏକ ବାଘ ଆକ୍ରମଣ କରି ଲୋକଟିକୁ ମାରି ଦେଇଥିଲା।
ଜଙ୍ଗଲ ନଷ୍ଟ ହେବା ଯୋଗୁଁ ବନ୍ୟଜନ୍ତୁମାନେ ଖାଦ୍ୟ ଅନ୍ୱେଷଣରେ ଗାଁ ଓ ସହରମୁହାଁ ହେଉଛନ୍ତି।
‘ତିନି ମାଛର କାହାଣୀ’ ପାଠଟିର ଲେଖକ ହେଉଛନ୍ତି ଗୋପୀନାଥ ମହାନ୍ତି।
ପଞ୍ଚତନ୍ତ୍ର କାହାଣୀଗୁଡ଼ିକରେ ନୈତିକ ଶିକ୍ଷା ଦେବା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ପଶୁପକ୍ଷୀଙ୍କୁ ଚରିତ୍ର କରାଯାଇଛି।
ଅନାଗତ ବିଧାତା କହିଲା ଯେ କାଲିଯାଏ ସମୟ ଅଛି, ତେଣୁ ଏତେ ଶୀଘ୍ର ପୋଖରୀ ଛାଡ଼ିବା ଅନୁଚିତ।
ସୁଚତୁର କୌଶଳ କରି ଜାଲର ବାହାର ପାଖରେ ରହି ସୂତାକୁ କାମୁଡ଼ି ଧରି ମଲା ପରି ପଡ଼ି ରହିଲା।
କେଉଟମାନଙ୍କ କାନ୍ଧରେ ମାଛ ଖାଳେଇ ଏବଂ ହାତରେ ବନିଶି ଥିଲା।
ଜାଲରେ ଲାଗିଥିବା ପଙ୍କ ଓ ଦଳ ସଫା କରିବା ପାଇଁ କେଉଟମାନେ ଆର ପୋଖରୀକୁ ଯାଇଥିଲେ।
ଅଳସୁଆ ହୋଇ ପଙ୍କ ଉପରେ ଶୋଇ ରହିବାରୁ ସୁଚତୁର ଜାଲ ଭିତରେ ବନ୍ଧା ହୋଇଗଲା।
‘ପଞ୍ଚତନ୍ତ୍ର’ ନୀତିକଥା ଗ୍ରନ୍ଥଟି ପଣ୍ଡିତ ବିଷ୍ଣୁଶର୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ରଚିତ ହୋଇଥିଲା।
କେଉଟମାନଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ଦୀର୍ଘସୂତ୍ରୀ ନିଜ ଜୀବନ ବଞ୍ଚାଇବା ପାଇଁ ରାତିକାରାତି ଅନ୍ୟ ପୋଖରୀକୁ ଚାଲିଗଲା।
ପୋଖରୀରେ ବାସ କରୁଥିବା ତିନୋଟି ବଡ଼ ମାଛଙ୍କ ନାମ ଥିଲା ଅନାଗତ ବିଧାତା, ସୁଚତୁର ଓ ଦୀର୍ଘସୂତ୍ରୀ।