ସଂରଚନାଗୁଡ଼ିକୁ ଖୋଜିବା ଏବଂ ସେଗୁଡ଼ିକ କାହିଁକି ସେପରି ହୋଇଥାନ୍ତି ତାହା ବୁଝାଇବା ହେଉଛି ଗଣିତର ମୁଖ୍ୟ ଲକ୍ଷ୍ୟ ।
ଗାଣିତିକ ସଂରଚନାଗୁଡ଼ିକରେ ଥିବା ସୃଜନଶୀଳତା ଓ ନିୟମ ପାଇଁ ଗଣିତଜ୍ଞମାନେ ଗଣିତକୁ ଉଭୟ କଳା ଓ ବିଜ୍ଞାନ ଭାବେ ଅଭିହିତ କରନ୍ତି ।
ଗଣିତର ଯେଉଁ ବିଭାଗରେ ସ୍ଵାଭାବିକ ସଂଖ୍ୟାମାନଙ୍କର ବିଭିନ୍ନ ସଂରଚନା ବିଷୟରେ ଅଧ୍ୟୟନ କରାଯାଏ, ତାହାକୁ ସଂଖ୍ୟା ତତ୍ତ୍ଵ କୁହାଯାଏ ।
ଗଣନ ସଂଖ୍ୟା, ଯୁଗ୍ମ ସଂଖ୍ୟା, ଅଯୁଗ୍ମ ସଂଖ୍ୟା, ବର୍ଗ ସଂଖ୍ୟା, ଘନ ସଂଖ୍ୟା ଏବଂ ତ୍ରିକୋଣୀୟ ସଂଖ୍ୟା ହେଉଛି ମୁଖ୍ୟ ସଂଖ୍ୟାକ୍ରମ ।
୩୬ ସଂଖ୍ୟାଟି ଏକା ସାଙ୍ଗରେ ଉଭୟ ଏକ ତ୍ରିକୋଣୀୟ ସଂଖ୍ୟା ଏବଂ ଏକ ବର୍ଗ ସଂଖ୍ୟା ଅଟେ ।
୧, ୭, ୧୯, ୩୭ ଭଳି କ୍ରମରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଉଥିବା ବିନ୍ଦୁ ବିନ୍ୟାସକୁ ଷଡ଼ଭୁଜାକାର ସଂଖ୍ୟା କୁହାଯାଏ ।
୧ ରୁ ଆରମ୍ଭ କରି କ୍ରମିକ ଅଯୁଗ୍ମ ସଂଖ୍ୟାଗୁଡ଼ିକୁ ଯୋଗ କଲେ ସର୍ବଦା ଏକ ବର୍ଗ ସଂଖ୍ୟା ମିଳିଥାଏ ।
ଗଣନ ସଂଖ୍ୟାକୁ କ୍ରମାନ୍ୱୟରେ ଆଗକୁ ବଢ଼ାଇ ପୁଣି ପଛକୁ କମାଇ ଯୋଗ କଲେ ମଧ୍ୟ ବର୍ଗ ସଂଖ୍ୟା ମିଳେ ।
ଦୁଇଟି କ୍ରମିକ ତ୍ରିକୋଣୀୟ ସଂଖ୍ୟାକୁ ପରସ୍ପର ସହିତ ଯୋଗ କଲେ ଫଳାଫଳ ଏକ ବର୍ଗ ସଂଖ୍ୟା ହୋଇଥାଏ ।
ଷଡ଼ଭୁଜାକାର ସଂଖ୍ୟାଗୁଡ଼ିକୁ କ୍ରମାଗତ ଭାବେ ଆଗକୁ ଯୋଗ କରି ଚାଲିଲେ ଘନ ସଂଖ୍ୟାର କ୍ରମ ମିଳିଥାଏ ।
ଗଣିତର ଯେଉଁ ବିଭାଗ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଆକୃତିଗୁଡ଼ିକର ସଂରଚନା ସହିତ ସଂପର୍କିତ, ତାହାକୁ ଜ୍ୟାମିତି କୁହାଯାଏ ।
ସରଳ ବହୁଭୁଜର ବାହୁଗୁଡ଼ିକ ପରସ୍ପର ସମାନ ଦୈର୍ଘ୍ୟବିଶିଷ୍ଟ ଏବଂ ଏହାର କୋଣଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟ ପରସ୍ପର ସମାନ ହୋଇଥାନ୍ତି ।
ସରଳ ବହୁଭୁଜ କ୍ରମରେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଆକୃତିର ବାହୁ ସଂଖ୍ୟା ଓ କୋଣ ସଂଖ୍ୟା ୩ ରୁ ଆରମ୍ଭ ହୋଇ ଗଣନ ସଂଖ୍ୟାକ୍ରମ ଗଠନ କରେ ।
କଚ୍ ତୁଷାରକଣା ଆକୃତିରେ ଥିବା ରେଖାଖଣ୍ଡଗୁଡ଼ିକର ସଂଖ୍ୟା ୪ ର ଘାତର ୩ ଗୁଣ ଭାବରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଥାଏ ।
ଚିତ୍ର ମାଧ୍ୟମରେ ସଂଖ୍ୟାକ୍ରମ ଓ ଗାଣିତିକ ତଥ୍ୟକୁ ଉପସ୍ଥାପନ କରିବା ଦ୍ୱାରା ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ସଂପର୍କ ସହଜରେ ବୁଝିହୁଏ ।