କୌଣସି ଘଟଣା, ସଂଖ୍ୟା, ମାପ କିମ୍ବା ପର୍ଯ୍ୟବେକ୍ଷଣରୁ ମିଳୁଥିବା ସୂଚନା ସମୂହକୁ ତଥ୍ୟ କୁହାଯାଏ।
ତଥ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ସାନରୁ ବଡ଼ କ୍ରମରେ ସଜାଇ ରଖିଲେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଓ ସର୍ବନିମ୍ନ ମାନ ସହଜରେ ଜାଣିହୁଏ।
କୌଣସି ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ମୂଲ୍ୟ ବା ପର୍ଯ୍ୟବେକ୍ଷଣ ଯେତେ ଥର ପ୍ରକାଶ ପାଏ, ତାହାକୁ ତାର ବାରମ୍ବାରତା କୁହାଯାଏ।
ଗଣନା କାର୍ଯ୍ୟକୁ ସହଜ ଓ ଶୀଘ୍ର କରିବା ପାଇଁ ଟାଲି ଚିହ୍ନ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଇଥାଏ।
ଚାରୋଟି ଟାଲି ଚିହ୍ନ ପରେ ପଞ୍ଚମ ଗଣନା ପାଇଁ ସେଗୁଡ଼ିକ ଉପରେ ଏକ ତେରଛା ଗାର ଟଣାଯାଏ।
ସଂଗୃହୀତ ତଥ୍ୟକୁ ଚିତ୍ର ବା ପ୍ରତୀକ ମାଧ୍ୟମରେ ପ୍ରକାଶ କରିବା ପ୍ରଣାଳୀକୁ ଚିତ୍ରଲେଖ କୁହାଯାଏ।
ଚିତ୍ରଲେଖରେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଚିତ୍ର ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ସଂଖ୍ୟକ ଏକକକୁ ବୁଝାଏ, ଯାହାକୁ ସ୍କେଲ୍ କୁହାଯାଏ।
ତଥ୍ୟର ପରିମାଣ ବହୁତ ଅଧିକ ଥିଲେ ଚିତ୍ରଲେଖ ବଦଳରେ ସ୍ତମ୍ଭଲେଖ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବା ସୁବିଧାଜନକ ହୋଇଥାଏ।
ସମାନ ପ୍ରସ୍ଥ ଓ ସମାନ ବ୍ୟବଧାନ ଥିବା ସ୍ତମ୍ଭ ମାଧ୍ୟମରେ ତଥ୍ୟ ଉପସ୍ଥାପନାକୁ ସ୍ତମ୍ଭଲେଖ କୁହାଯାଏ।
ସ୍ତମ୍ଭଲେଖରେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ସ୍ତମ୍ଭର ଉଚ୍ଚତା ବା ଲମ୍ବ ସମ୍ପୃକ୍ତ ତଥ୍ୟର ବାରମ୍ବାରତାକୁ ସୂଚିତ କରିଥାଏ।
ସ୍ତମ୍ଭଲେଖର ମାପ ସର୍ବଦା ଶୂନ ସୂଚିତ ବିନ୍ଦୁରୁ ଉପଯୁକ୍ତ ସ୍କେଲ୍ ଅନୁଯାୟୀ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥାଏ।
ସାଧାରଣତଃ ଉଚ୍ଚତା ମାପ ପାଇଁ ଭୂଲମ୍ବ ସ୍ତମ୍ଭ ଏବଂ ଦୂରତା ବା ଦୈର୍ଘ୍ୟ ପାଇଁ ଭୂସମାନ୍ତର ସ୍ତମ୍ଭ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଏ।
ସ୍ତମ୍ଭଲେଖରେ କଳାତ୍ମକ ଓ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟପୂର୍ଣ୍ଣ ଦିଗକୁ ଯୋଡ଼ି ଉପସ୍ଥାପନ କରାଯାଉଥିବା ରୂପକୁ ତଥ୍ୟଚିତ୍ର କୁହାଯାଏ।
ତଥ୍ୟଚିତ୍ର ତିଆରି କଲାବେଳେ ସତର୍କ ରହିବା ଉଚିତ ଯେପରି କୌଣସି ଭ୍ରମାତ୍ମକ ବା ଭୁଲ୍ ସୂଚନା ପ୍ରକାଶ ନ ପାଏ।
ସାରଣୀ ଅପେକ୍ଷା ସ୍ତମ୍ଭଲେଖରୁ ତଥ୍ୟ ବିଶ୍ଳେଷଣ କରି ଶୀଘ୍ର ସିଦ୍ଧାନ୍ତ ଗ୍ରହଣ କରିବା ସହଜ ହୋଇଥାଏ।