ଏହି ଅଧ୍ୟାୟରେ ସ୍କେଲ ଏବଂ କମ୍ପାସ ଭଳି ଜ୍ୟାମିତିକ ଉପକରଣ ବ୍ୟବହାର କରି ବିଭିନ୍ନ ଆକୃତି କିପରି ସଠିକ୍ ଭାବରେ ଅଙ୍କନ କରାଯାଏ, ସେ ବିଷୟରେ ଆଲୋଚନା କରାଯାଇଛି। ଖାଲି ହାତରେ ବକ୍ରରେଖା ବା ବୃତ୍ତ ଆଙ୍କିବା ଅପେକ୍ଷା କମ୍ପାସ ବ୍ୟବହାର କରି ଆମେ ନିର୍ଭୁଲ ଚିତ୍ର ପାଇପାରିବା। ଗୋଟିଏ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କେନ୍ଦ୍ରବିନ୍ଦୁରୁ ସମାନ ଦୂରତାରେ ଥିବା ସମସ୍ତ ବିନ୍ଦୁକୁ ନେଇ ବୃତ୍ତ ଗଠିତ ହୁଏ ଏବଂ କେନ୍ଦ୍ରରୁ ବୃତ୍ତ ଉପରିସ୍ଥ ଯେକୌଣସି ବିନ୍ଦୁର ଦୂରତାକୁ ଏହାର ବ୍ୟାସାର୍ଦ୍ଧ କୁହାଯାଏ। କମ୍ପାସ ସାହାଯ୍ୟରେ ବୃତ୍ତ ଓ ଚାପ ଆଙ୍କି ଆମେ ବିଭିନ୍ନ ସୁନ୍ଦର କଳାକୃତି ମଧ୍ୟ ଗଢ଼ିପାରିବା।
ଅଧ୍ୟାୟଟିରେ ବର୍ଗଚିତ୍ର ଓ ଆୟତଚିତ୍ରର ମୌଳିକ ଧର୍ମଗୁଡ଼ିକୁ ବୁଝାଯାଇଛି। ଆୟତଚିତ୍ରର ବିପରୀତ ବାହୁଗୁଡ଼ିକ ପରସ୍ପର ସମାନ ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟେକ କୋଣ ସମକୋଣ ବା ୯୦ ଡିଗ୍ରୀ ଅଟେ। ସେହିପରି ବର୍ଗଚିତ୍ରର ଚାରୋଟିଯାକ ବାହୁ ସମାନ ଏବଂ ସମସ୍ତ କୋଣ ୯୦ ଡିଗ୍ରୀ ହୋଇଥାଏ। ଏହି ଚିତ୍ରଗୁଡ଼ିକର ଶୀର୍ଷବିନ୍ଦୁଗୁଡ଼ିକୁ ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କ୍ରମରେ ହିଁ ନାମକରଣ କରାଯାଇଥାଏ। ଯଦି ଗୋଟିଏ ବର୍ଗଚିତ୍ର ବା ଆୟତଚିତ୍ରକୁ ଘୁରାଇ ଦିଆଯାଏ, ତଥାପି ତାହାର ବାହୁ ଓ କୋଣର ମାପରେ କୌଣସି ପରିବର୍ତ୍ତନ ହୁଏ ନାହିଁ।
ଜ୍ୟାମିତିକ ଅଙ୍କନ କରିବା ପୂର୍ବରୁ ପ୍ରଥମେ ଏକ ରଫ୍ ନକ୍ସା ବା ଖସଡ଼ା ଚିତ୍ର ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ, ଯାହା ଅଙ୍କନ ଯୋଜନା କରିବାରେ ବହୁତ ସାହାଯ୍ୟ କରେ। ଦୁଇଟି ସନ୍ନିହିତ ବାହୁର ଦୈର୍ଘ୍ୟ କିମ୍ବା ଗୋଟିଏ ବାହୁ ଓ ଗୋଟିଏ କର୍ଣ୍ଣର ଦୈର୍ଘ୍ୟ ଦିଆଯାଇଥିଲେ କିପରି ଆୟତଚିତ୍ର ଓ ବର୍ଗଚିତ୍ର ଅଙ୍କନ କରାଯାଏ, ତାହା ବିଭିନ୍ନ ସୋପାନ ମାଧ୍ୟମରେ ଦର୍ଶାଯାଇଛି। ଏଥିରେ ଲମ୍ବ ଅଙ୍କନ କରିବା ଏବଂ କମ୍ପାସ ଦ୍ୱାରା ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ମାପ ନେଇ ବାହୁ କାଟିବାର ପ୍ରଣାଳୀ ଶିଖାଯାଇଛି।
ଏହା ସହିତ ଦୁଇଟି ଦତ୍ତ ବିନ୍ଦୁରୁ ସମାନ ଦୂରତାରେ ଥିବା ଏକ ନୂତନ ବିନ୍ଦୁ ଖୋଜିବା ପାଇଁ କମ୍ପାସର ଚାପଗୁଡ଼ିକର ଛେଦବିନ୍ଦୁ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରିବା କୌଶଳ ବୁଝାଯାଇଛି। ଏହି ଉପାୟରେ ଘରର ଛାତ, ପାହାଚ ଆକୃତିର ବର୍ଗଚିତ୍ର ଏବଂ ଆଖି ଭଳି ଜଟିଳ ଚିତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ସହଜରେ ଅଙ୍କନ କରାଯାଇପାରିବ। ସମଗ୍ର ଅଧ୍ୟାୟଟି ପିଲାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଙ୍କନ କୌଶଳ, ପର୍ଯ୍ୟବେକ୍ଷଣ ଶକ୍ତି ଏବଂ ଗାଣିତିକ ବୁଝାମଣା ବୃଦ୍ଧି କରିବାରେ ସହାୟକ ହୁଏ।