ଆମ ଚାରିପାଖର ଦୁନିଆକୁ ବୁଝିବା ଏବଂ ବିଶ୍ଵର ରହସ୍ୟ ଉନ୍ମୋଚନ କରିବା ପାଇଁ ଚିନ୍ତା, ପର୍ଯ୍ୟବେକ୍ଷଣ ଓ ପରୀକ୍ଷା କରିବାର ମାଧ୍ୟମ ହେଉଛି ବିଜ୍ଞାନ।
ବିଜ୍ଞାନ ଶିଖିବା ପାଇଁ ସବୁଠାରୁ ଗୁରୁତ୍ଵପୂର୍ଣ୍ଣ କଥା ହେଉଛି ନିଜ ଚତୁଃପାର୍ଶ୍ଵ ବିଷୟରେ ଜିଜ୍ଞାସୁ ବା ଅନୁସନ୍ଧିତ୍ସୁ ହେବା।
ସମୁଦ୍ରର ଗଭୀରତାରୁ ମହାକାଶ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏବଂ ରୋଷେଇ ଘରୁ ଖେଳ ପଡ଼ିଆ ଯାଏଁ ସବୁଠାରେ ବିଜ୍ଞାନ ବିଦ୍ୟମାନ।
ପୃଥିବୀ ହେଉଛି ଆମର ଏକମାତ୍ର ଗ୍ରହ ଯେଉଁଠାରେ ଜୀବସତ୍ତା ସମ୍ଭବ, ତେଣୁ ଏହାର ପରିବେଶକୁ ସୁରକ୍ଷିତ ରଖିବା ଉଚିତ।
ପୃଥିବୀରେ ଥିବା ସମସ୍ତ ଉଦ୍ଭିଦ ଓ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ବୃଦ୍ଧି ତଥା ବଞ୍ଚିବା ପାଇଁ ଖାଦ୍ୟ ଏବଂ ଜଳ ନିତାନ୍ତ ଆବଶ୍ୟକ।
ତାପମାତ୍ରାର ପରିବର୍ତ୍ତନ ଯୋଗୁଁ ଜଳ ଥଣ୍ଡା ହେଲେ ବରଫ ଏବଂ ଗରମ ହୋଇ ଫୁଟିଲେ ବାଷ୍ପରେ ପରିଣତ ହୁଏ।
ଆମ ଚାରିପାଖରେ ଥିବା ବିଭିନ୍ନ ବସ୍ତୁ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଉପାଦାନ କିମ୍ବା ପଦାର୍ଥରେ ନିର୍ମିତ ହୋଇଥାଏ।
ବିଜ୍ଞାନ କେବଳ ତଥ୍ୟ ମନେ ରଖିବା ନୁହେଁ, ବରଂ ଏହା ଏକ ପର୍ଯ୍ୟାୟକ୍ରମିକ ପ୍ରକ୍ରିୟା ଯାହା ସମସ୍ୟାର ସମାଧାନ ଖୋଜିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରେ।
ବୈଜ୍ଞାନିକ ପଦ୍ଧତିର ପ୍ରଥମ ପଦକ୍ଷେପ ହେଉଛି କୌଣସି ଘଟଣାକୁ ଧ୍ୟାନର ସହ ପର୍ଯ୍ୟବେକ୍ଷଣ କରିବା ଏବଂ ପ୍ରଶ୍ନ ପଚାରିବା।
ପର୍ଯ୍ୟବେକ୍ଷଣ ପରେ ସମସ୍ୟାର ସମ୍ଭାବ୍ୟ କାରଣ ବା ଉତ୍ତର ସମ୍ପର୍କରେ ଏକ ଅନୁମାନ କରାଯାଏ।
ପରୀକ୍ଷଣ କିମ୍ବା ଅଧିକ ପର୍ଯ୍ୟବେକ୍ଷଣ ମାଧ୍ୟମରେ ଅନୁମାନର ସତ୍ୟାସତ୍ୟ ଯାଞ୍ଚ କରି ଫଳାଫଳ ବିଶ୍ଳେଷଣ କରାଯାଏ।
ଦୈନନ୍ଦିନ ଜୀବନରେ ସମସ୍ୟାର ସମାଧାନ ଖୋଜିବା ସମୟରେ ଆମେ ଅଜାଣତରେ ବୈଜ୍ଞାନିକ ପଦ୍ଧତିର ପ୍ରୟୋଗ କରିଥାଉ।
କୌଣସି ଘଟଣାର କାରଣ ଜାଣିବା ପାଇଁ ‘କାହିଁକି’ ଏବଂ ‘କିପରି’ ଭଳି ପ୍ରଶ୍ନ ପଚାରିବା ବୈଜ୍ଞାନିକ ଚିନ୍ତାଧାରାର ମୂଳ ଆଧାର।
ବଡ଼ ବଡ଼ ସମସ୍ୟାର ସମାଧାନ ପାଇଁ ସମଗ୍ର ବିଶ୍ଵର ବୈଜ୍ଞାନିକମାନେ ପ୍ରାୟତଃ ଦଳଗତ ଭାବରେ ଏକାଠି କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥାନ୍ତି।
ନୂତନ ଆବିଷ୍କାର ଦ୍ଵାରା ଆମର ପୂର୍ବ ଭୁଲ୍ ଧାରଣାର ସଂଶୋଧନ ହୋଇଥାଏ ଏବଂ ବିଶ୍ଵ ସମ୍ପର୍କରେ ଆମର ଦୃଷ୍ଟିକୋଣ ବଦଳିଥାଏ।