ଜୀବଜଗତର ବୃଦ୍ଧି ଓ ବିକାଶ ପାଇଁ ଖାଦ୍ୟ ଏବଂ ଜଳ ଏକାନ୍ତ ଆବଶ୍ୟକ।
ବିଜ୍ଞାନରେ କୌଣସି ନୂତନ ଆବିଷ୍କାର ହେବା ପରେ ପ୍ରଶ୍ନ ପଚାରିବା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଶେଷ ହୋଇଯାଏ।
ନିଜ ଚତୁଃପାର୍ଶ୍ଵକୁ ତନ୍ନ ତନ୍ନ କରି ଅନୁଧ୍ୟାନ କରିବା ଏବଂ ଅନୁସନ୍ଧିତ୍ସୁ ହେବା ବିଜ୍ଞାନ ଶିଖିବାର ପ୍ରଥମ ପଦକ୍ଷେପ।
ବର୍ଷା କାହିଁକି ଏବଂ କିପରି ହୁଏ, ତାହା ବିଜ୍ଞାନ ମାଧ୍ୟମରେ ବୁଝିବା ଅସମ୍ଭବ।
ସାଇକେଲ ମରାମତି କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ଟାୟାରରୁ ପବନ ବାହାରିବାର ସ୍ଥାନ ଖୋଜିବା ବେଳେ ବୈଜ୍ଞାନିକ ଭଳି କାମ କରନ୍ତି।
ବିଜ୍ଞାନର ପରିସର କେବଳ ପୃଥିବୀ ମଧ୍ୟରେ ସୀମିତ, ଏହା ମହାକାଶ କିମ୍ବା ନକ୍ଷତ୍ରମାନଙ୍କ ପାଇଁ ନୁହେଁ।
ଜଣେ ଜ୍ଞାନୀ ବ୍ୟକ୍ତି ହେବାକୁ ହେଲେ ଅଧିକରୁ ଅଧିକ ‘କାହିଁକି’ ପ୍ରଶ୍ନ ପଚାରିବା ଜରୁରୀ।
ଷଷ୍ଠ ଶ୍ରେଣୀରେ ବିଜ୍ଞାନ ପଢ଼ିବା ଦ୍ୱାରା ଜଣେ ନିଜର ସମସ୍ତ ପ୍ରଶ୍ନର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଉତ୍ତର ପାଇଯାଏ।
କଲମ ହଠାତ୍ ନ ଚାଲିଲେ ତାହାର କାରଣ ଖୋଜିବା ମଧ୍ୟ ବୈଜ୍ଞାନିକ ପଦ୍ଧତିର ଏକ ଉଦାହରଣ।
ବିଶ୍ଵର ବୈଜ୍ଞାନିକମାନେ ସାଧାରଣତଃ ଏକାକୀ ବା ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଭାବେ କାମ କରିବାକୁ ପସନ୍ଦ କରନ୍ତି।
ବୈଜ୍ଞାନିକ ପଦ୍ଧତିରେ କୌଣସି ପ୍ରଶ୍ନର ସମ୍ଭାବ୍ୟ ଉତ୍ତରକୁ ପ୍ରଥମେ ଅନୁମାନ କରି ପରୀକ୍ଷଣ ଦ୍ୱାରା ଯାଞ୍ଚ କରାଯାଏ।
ବୈଜ୍ଞାନିକ ପଦ୍ଧତି କେବଳ ବୈଜ୍ଞାନିକମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଉଦ୍ଦିଷ୍ଟ, ସାଧାରଣ ଲୋକ ଏହାକୁ ପ୍ରୟୋଗ କରିପାରିବେ ନାହିଁ।
ପାଣି ଥଣ୍ଡା ହେଲେ ବରଫ ହୁଏ ଏବଂ ଗରମ ହୋଇ ଫୁଟିଲେ ବାଷ୍ପରେ ପରିଣତ ହୁଏ।
ବିଜ୍ଞାନ ହେଉଛି କେବଳ ତଥ୍ୟ ଓ ବିଷୟବସ୍ତୁକୁ ମନେ ରଖିବାର ଏକ ମାଧ୍ୟମ।
ପୃଥିବୀ ହେଉଛି ଏକମାତ୍ର ଗ୍ରହ, ଯେଉଁଠାରେ ଜୀବସତ୍ତା ସମ୍ଭବ।