ଉଦ୍ଭିଦମାନେ କୌଣସି ପ୍ରକାର ବର୍ଜ୍ୟ ବସ୍ତୁ ଶରୀରରୁ ନିଷ୍କାସନ କରନ୍ତି ନାହିଁ ।
କାର୍ ଗୋଟିଏ ସ୍ଥାନରୁ ଅନ୍ୟ ସ୍ଥାନକୁ ଗତି କରିପାରୁଥିବାରୁ ଏହା ଏକ ଜୀବ ଅଟେ ।
ସୂର୍ଯ୍ୟାସ୍ତ ପରେ ଅଁଳା ଗଛର ପତ୍ର ବୁଜି ହୋଇଯିବା ଏକ ଉଦ୍ଦୀପନା ପ୍ରତି ପ୍ରତିକ୍ରିୟାର ଉଦାହରଣ ଅଟେ ।
ପୂର୍ଣ୍ଣାଙ୍ଗ ବୟସ୍କ ବେଙ୍ଗର ଶରୀରରେ ଏକ ଲମ୍ବା ଲାଞ୍ଜ ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ ।
ବେଙ୍ଗଫୁଲା ପର୍ଯ୍ୟାୟରେ ଲାଞ୍ଜ ତାକୁ ପାଣି ଭିତରେ ପହଁରିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରିଥାଏ ।
ରେଶମ କୀଟ ନିଜ ଜୀବନ ଚକ୍ରର ବୟସ୍କ ପତଙ୍ଗ ଅବସ୍ଥାରେ ରେଶମ ତନ୍ତୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରେ ।
ଜମି ରହିଥିବା ପାଣିରେ କିରୋସିନ ତେଲ ସିଞ୍ଚନ କଲେ ଲାର୍ଭା ଓ ପ୍ୟୁପାଙ୍କ ଶ୍ୱାସକ୍ରିୟାରେ ବାଧା ଉପୁଜି ସେମାନେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରନ୍ତି ।
ମଶାର ଲାର୍ଭା ଏବଂ ପ୍ୟୁପା ଶ୍ୱାସକ୍ରିୟା କରିବା ପାଇଁ ପାଣି ଭିତରେ ଦ୍ରବୀଭୂତ ବାୟୁ ଉପରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ନିର୍ଭର କରନ୍ତି ।
ମଶାର ଜୀବନ ଚକ୍ରରେ ଅଣ୍ଡା, ଲାର୍ଭା, ପ୍ୟୁପା ଏବଂ ବୟସ୍କ ମଶା ଭଳି ଚାରୋଟି ପର୍ଯ୍ୟାୟ ରହିଛି ।
ଉଦ୍ଭିଦକୁ ଓଲଟା କରି ରଖିଲେ ଏହାର କାଣ୍ଡ ତଳ ଆଡ଼କୁ ଏବଂ ମୂଳ ଉପର ଆଡ଼କୁ ବଢ଼ିଥାଏ ।
ଭାରତୀୟ ବୈଜ୍ଞାନିକ ଜଗଦୀଶ ଚନ୍ଦ୍ର ବୋଷ ଗଛର ବୃଦ୍ଧିର ହାର ମାପିବା ପାଇଁ କ୍ରେସ୍କୋଗ୍ରାଫ୍ ନାମକ ଯନ୍ତ୍ର ତିଆରି କରିଥିଲେ ।
କାଲେଣ୍ଡୁଲା ଏବଂ ଜିନିଆ ଗଛର ମଞ୍ଜି ଅଙ୍କୁରିତ ହେବା ପାଇଁ ପ୍ରଚୁର ସୂର୍ଯ୍ୟାଲୋକ ଦରକାର ।
ଡ୍ରୋସେରା ହେଉଛି ଏକ ମାଂସଭୋଜୀ ଉଦ୍ଭିଦ ଯାହା ନିଜ ପତ୍ରରେ ଥିବା କଣ୍ଟା ସାହାଯ୍ୟରେ କୀଟପତଙ୍ଗ ଫସାଇ ଖାଏ ।
ବିନ୍ ମଞ୍ଜିର ଅଙ୍କୁରୋଦ୍ଗମ ପାଇଁ ସୂର୍ଯ୍ୟକିରଣର ଉପସ୍ଥିତି ଏକାନ୍ତ ଆବଶ୍ୟକ ।
ଉଦ୍ଭିଦର ପତ୍ର ପୃଷ୍ଠରେ ଥିବା ଷ୍ଟୋମାଟା ନାମକ ଛୋଟ ଛିଦ୍ର ବାୟୁ ଚଳାଚଳ ତଥା ଶ୍ୱାସକ୍ରିୟାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରେ ।