ନକ୍ଷତ୍ରମାନେ ନିଜ ଆଲୋକରେ ଆଲୋକିତ ହୋଇ ଚମକନ୍ତି ଏବଂ ସୂର୍ଯ୍ୟ ହେଉଛି ଆମର ନିକଟତମ ନକ୍ଷତ୍ର।
ଆକାଶରେ ନକ୍ଷତ୍ରମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଗଠିତ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କାଳ୍ପନିକ ରୂପ ବା ସମାହାରକୁ ନକ୍ଷତ୍ରପୁଞ୍ଜ କୁହାଯାଏ।
ଧ୍ରୁବତାରା ଆକାଶର ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ସ୍ଥିର ରହି ଉତ୍ତର ଗୋଲାର୍ଦ୍ଧରେ ଦିଗ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରେ।
ରାତି ଆକାଶରେ ଦେଖାଯାଉଥିବା ସମସ୍ତ ତାରକାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସିରିୟସ୍ ହେଉଛି ସବୁଠାରୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ନକ୍ଷତ୍ର।
ରାତିରେ ଅତ୍ୟଧିକ କୃତ୍ରିମ ଆଲୋକର ବ୍ୟବହାର ଯୋଗୁଁ ଆଲୋକ ପ୍ରଦୂଷଣ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇ ତାରା ଦେଖିବାରେ ବାଧା ଉପୁଜେ।
ଦୂରବୀକ୍ଷଣ ଯନ୍ତ୍ର ବା ଟେଲିସ୍କୋପ୍ ସାହାଯ୍ୟରେ ମହାକାଶର ଦୂରବର୍ତ୍ତୀ ଅସ୍ପଷ୍ଟ ବସ୍ତୁଗୁଡ଼ିକୁ ସ୍ପଷ୍ଟ ଏବଂ ବଡ଼ କରି ଦେଖାଯାଇପାରେ।
ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଚାରିପାଖରେ କ୍ରମାନ୍ୱୟରେ ବୁଧ, ଶୁକ୍ର, ପୃଥିବୀ, ମଙ୍ଗଳ, ବୃହସ୍ପତି, ଶନି, ୟୁରେନସ୍ ଓ ନେପଚୁନ୍ ଭଳି ଆଠଟି ଗ୍ରହ ପରିକ୍ରମଣ କରନ୍ତି।
ପୃଥିବୀର ପୃଷ୍ଠଭାଗ ମୁଖ୍ୟତଃ ଜଳ ଦ୍ୱାରା ଆଚ୍ଛାଦିତ ହୋଇଥିବାରୁ ଏହାକୁ ମହାକାଶରୁ ନୀଳ ଗ୍ରହ ଭଳି ଦେଖାଯାଏ।
ମଙ୍ଗଳ ଗ୍ରହର ମାଟି ଲାଲ ରଙ୍ଗର ହୋଇଥିବାରୁ ଏହାକୁ ଲାଲ ଗ୍ରହ ଏବଂ ଶୁକ୍ରକୁ ପାହାନ୍ତି ବା ସନ୍ଧ୍ୟା ତାରା କୁହାଯାଏ।
ଗ୍ରହମାନଙ୍କର ନିଜସ୍ୱ ଆଲୋକ ନଥାଏ ଏବଂ ସେମାନେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଆଲୋକ ପ୍ରତିଫଳନ କରି ସ୍ଥିର ଭାବରେ ଆଲୋକିତ ହୁଅନ୍ତି।
ପୃଥିବୀର ଏକମାତ୍ର ପ୍ରାକୃତିକ ଉପଗ୍ରହ ଚନ୍ଦ୍ର ପୃଥିବୀ ଚାରିପାଖରେ ଥରେ ପରିକ୍ରମଣ କରିବା ପାଇଁ ପ୍ରାୟ ସତାଇଶ ଦିନ ସମୟ ନିଏ।
ଚନ୍ଦ୍ରପୃଷ୍ଠରେ ବାୟୁମଣ୍ଡଳ ଓ ଜଳ ନଥିବାରୁ ମହାକାଶୀୟ ପଥର ଧକ୍କାରେ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥିବା ଗର୍ତ୍ତ ବା କ୍ରେଟରଗୁଡ଼ିକ ଅପରିବର୍ତ୍ତିତ ରହିଥାଏ।
ମଙ୍ଗଳ ଓ ବୃହସ୍ପତି ଗ୍ରହର କକ୍ଷପଥ ମଧ୍ୟରେ ଅନିୟମିତ ଆକୃତିର ଅନେକ କ୍ଷୁଦ୍ର ପଥର ସଦୃଶ ଗ୍ରହାଣୁପୁଞ୍ଜ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ପରିକ୍ରମା କରନ୍ତି।
ଧୂଳି, ଗ୍ୟାସ୍ ଓ ବରଫରେ ନିର୍ମିତ ଲମ୍ବା ଲାଞ୍ଜ ଥିବା ମହାଜାଗତିକ ବସ୍ତୁକୁ ଧୂମକେତୁ ବା ଲଣ୍ଡାତାରା କୁହାଯାଏ।
ଆମ ସୌରମଣ୍ଡଳ କୋଟି କୋଟି ନକ୍ଷତ୍ରକୁ ନେଇ ଗଠିତ ଆକାଶଗଙ୍ଗା ନାମକ ଏକ ବିଶାଳ ଛାୟାପଥର ଏକ ଅଂଶବିଶେଷ।