ଯେକୌଣସି ଦୈର୍ଘ୍ୟର ମାପକୁ ସର୍ବଦା ଏକ ସଂଖ୍ୟା ଏବଂ ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଏକକ ସାହାଯ୍ୟରେ ପ୍ରକାଶ କରାଯାଏ।
ବିଭିନ୍ନ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ହାତ ବା ଚାଖଣ୍ଡର ମାପ ଅଲଗା ହୋଇଥିବାରୁ ସଠିକ୍ ମାପ ନେବା ପାଇଁ ମାନକ ଏକକ ଆବଶ୍ୟକ।
ସମଗ୍ର ବିଶ୍ୱରେ ସର୍ବମାନ୍ୟ ଭାବରେ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଇଥିବା ମାନକ ଏକକ ବ୍ୟବସ୍ଥାକୁ SI ଏକକ ପ୍ରଣାଳୀ କୁହାଯାଏ।
ଦୈର୍ଘ୍ୟ ମାପର ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ମାନକ ବା SI ଏକକ ହେଉଛି ମିଟର ଏବଂ ଏହାର ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ପ୍ରତୀକ ‘ମି’ ଅଟେ।
ଏକ ମିଟର ୧୦୦ ସେଣ୍ଟିମିଟର ସହିତ ଏବଂ ଏକ ସେଣ୍ଟିମିଟର ୧୦ ମିଲିମିଟର ସହିତ ସମାନ ଅଟେ।
ସହରଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ବଡ଼ ଦୂରତା ମାପିବା ପାଇଁ କିଲୋମିଟର ଏକକ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଏ, ଯାହାକି ୧୦୦୦ ମିଟର ସହ ସମାନ।
ସ୍କେଲ୍ ସାହାଯ୍ୟରେ ମାପ ନେବା ସମୟରେ ଆଖିର ସ୍ଥିତି ସର୍ବଦା ମାପ ନିଆଯାଉଥିବା ବିନ୍ଦୁର ଠିକ୍ ସିଧାସଳଖ ଉପରେ ରହିବା ଉଚିତ।
ସ୍କେଲର ଶୂନ ଚିହ୍ନ ଭାଙ୍ଗିଯାଇଥିଲେ ଅନ୍ୟ ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଚିହ୍ନରୁ ମାପ ନେଇ ଶେଷ ପାଠ୍ୟାଙ୍କରୁ ତାହାକୁ ବିୟୋଗ କରାଯାଏ।
ଏକ ବକ୍ର ରେଖାର ଦୈର୍ଘ୍ୟ ମାପିବା ପାଇଁ ନମନୀୟ ମାପ ଫିତା କିମ୍ବା ସୂତାର ବ୍ୟବହାର କରାଯାଏ।
କୌଣସି ବସ୍ତୁର ଅବସ୍ଥିତି ବା ଦୂରତା ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରିବା ପାଇଁ ବ୍ୟବହୃତ ଆଧାର ବିନ୍ଦୁକୁ ସୂଚକ ବିନ୍ଦୁ ବା ରେଫରେନ୍ସ ପଏଣ୍ଟ କୁହାଯାଏ।
ସୂଚକ ବିନ୍ଦୁ ତୁଳନାରେ ସମୟ ସହିତ ବସ୍ତୁର ଅବସ୍ଥାନ ବଦଳିଲେ ତାହା ଗତିଶୀଳ ଏବଂ ନ ବଦଳିଲେ ସ୍ଥିର ବୋଲି ଧରାଯାଏ।
ଯେତେବେଳେ କୌଣସି ବସ୍ତୁ ଏକ ସରଳ ରେଖାରେ ଗତି କରେ, ସେତେବେଳେ ତାହାର ଗତିକୁ ସରଳରୈଖିକ ଗତି କୁହାଯାଏ।
ଯେତେବେଳେ କୌଣସି ବସ୍ତୁ ଏକ ବୃତ୍ତାକାର ବା ଗୋଲାକାର ପଥରେ ଗତି କରେ, ସେତେବେଳେ ତାହାର ଗତିକୁ ବୃତ୍ତୀୟ ଗତି କୁହାଯାଏ।
କୌଣସି ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ସ୍ଥିତିରୁ ବସ୍ତୁର ଆଗକୁ ଏବଂ ପଛକୁ ହେଉଥିବା ଗତିକୁ ଦୋଳନ ଗତି କୁହାଯାଏ।
ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ସମୟ ବ୍ୟବଧାନ ପରେ ନିଜ ଗତିପଥକୁ ପୁନରାବୃତ୍ତି କରୁଥିବା ବସ୍ତୁର ଗତିକୁ ସମୟାନୁକ୍ରମିକ ଗତି କୁହାଯାଏ।