ପାରଦ ଏକ ବିଷାକ୍ତ ପଦାର୍ଥ ନୁହେଁ, ତେଣୁ ଥର୍ମୋମିଟର ଭାଙ୍ଗିଲେ କୌଣସି କ୍ଷତି ହୁଏ ନାହିଁ।
ପାଖାପାଖି ମାଇନସ୍ ୨୭୩.୧୫ ଡିଗ୍ରୀ ସେଲସିୟସ ବା ୦ କେଲଭିନ୍ ତାପମାତ୍ରାକୁ ପରମ ଶୂନ୍ୟ କୁହାଯାଏ।
କାଖ ତଳେ ମପାଯାଇଥିବା ତାପମାତ୍ରା ଶରୀରର ପ୍ରକୃତ ତାପମାତ୍ରା ଠାରୁ ପ୍ରାୟ ୨ ରୁ ୩ ଡିଗ୍ରୀ ସେଲସିୟସ ଅଧିକ ହୋଇଥାଏ।
ବିଜ୍ଞାନାଗାର ଥର୍ମୋମିଟର ବ୍ୟବହାର କରିବା ସମୟରେ ଏହାର ବଲ୍ବ ପାତ୍ରର ତଳ ଭାଗ ବା କାନ୍ଥକୁ ଲାଗି ରହିବା ଉଚିତ।
ଭାରତୀୟ ବୈଜ୍ଞାନିକ ଆନ୍ନା ମଣିଙ୍କୁ ‘ଭାରତର ପାଣିପାଗ ମହିଳା’ ଭାବରେ ଜଣାଯାଏ।
ବରଫ ତରଳିବା ସମୟରେ ଏବଂ ପାଣି ଫୁଟିବା ସମୟରେ ସେମାନଙ୍କର ତାପମାତ୍ରା ସ୍ଥିର ରହିଥାଏ।
ଫୁଟୁଥିବା ପାଣି କିମ୍ବା ବରଫର ତାପମାତ୍ରା ମାପିବା ପାଇଁ ଜ୍ୱରମାପକ ଥର୍ମୋମିଟର ବ୍ୟବହାର କରାଯାଇପାରିବ।
ବିଜ୍ଞାନାଗାର ଥର୍ମୋମିଟରର ପରିସର ସାଧାରଣତଃ ମାଇନସ୍ ୧୦ ଡିଗ୍ରୀ ସେଲସିୟସରୁ ୧୧୦ ଡିଗ୍ରୀ ସେଲସିୟସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ହୋଇଥାଏ।
କେବଳ ହାତରେ ଛୁଇଁ ଆମେ କୌଣସି ବସ୍ତୁ କେତେ ଗରମ ବା ଥଣ୍ଡା ତାହା ସବୁବେଳେ ସଠିକ୍ ଭାବେ ଜାଣିପାରିବା।
ମଣିଷ ଶରୀରର ତାପମାତ୍ରା ସାଧାରଣତଃ ୩୫ ଡିଗ୍ରୀ ସେଲସିୟସରୁ କମ୍ କିମ୍ବା ୪୨ ଡିଗ୍ରୀ ସେଲସିୟସରୁ ଅଧିକ ହୋଇନଥାଏ।
କୋଭିଡ଼-୧୯ ସମୟରେ ବ୍ୟବହୃତ ଇନଫ୍ରାରେଡ୍ ଥର୍ମୋମିଟର ଶରୀରକୁ ସ୍ପର୍ଶ ନକରି ଦୂରରୁ ତାପମାତ୍ରା ମାପିପାରେ।
କେଲଭିନ୍ ସ୍କେଲରେ ତାପମାତ୍ରା ଲେଖିବା ବେଳେ ସଂଖ୍ୟା ପାଖରେ ଡିଗ୍ରୀ ଚିହ୍ନ ଲେଖାଯାଏ।
ବିଜ୍ଞାନାଗାର ଥର୍ମୋମିଟରରେ ତାପମାତ୍ରା ମାପିବା ପାଇଁ ଏହାକୁ ପାଣିରୁ ବାହାର କରି ପାଠ୍ୟାଙ୍କ ନିଆଯାଏ।
ଜଣେ ସୁସ୍ଥ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ଶରୀରର ସାଧାରଣ ତାପମାତ୍ରା ପ୍ରାୟ ୩୭.୦ ଡିଗ୍ରୀ ସେଲସିୟସ ବା ୯୮.୬ ଡିଗ୍ରୀ ଫାରେନ୍ହାଇଟ୍ ଅଟେ।
ତାପମାତ୍ରାର ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ମାନକ ଏକକ ହେଉଛି କେଲଭିନ୍।