ବାୟୁମଣ୍ଡଳୀୟ ଜଳ ଜେନେରେଟର ଯନ୍ତ୍ର ବାୟୁରୁ ଜଳୀୟ ବାଷ୍ପକୁ ଘନୀଭବନ ପ୍ରକ୍ରିୟା ଦ୍ୱାରା ପିଇବା ପାଣିରେ ପରିଣତ କରେ।
ତରଳ ଜଳର ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଆକୃତି ଏବଂ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଆୟତନ ଥାଏ।
ପୃଥିବୀ ପୃଷ୍ଠ ଏବଂ ବାୟୁମଣ୍ଡଳ ମଧ୍ୟରେ ଜଳର ନିରନ୍ତର ଚକ୍ରାକାର ପ୍ରବାହକୁ ଜଳଚକ୍ର କୁହାଯାଏ।
ପୃଥିବୀ ପୃଷ୍ଠରେ ଉପଲବ୍ଧ ସମସ୍ତ ଜଳ ମଧ୍ୟରୁ ଅଧିକାଂଶ ଭାଗ ମଣିଷର ସିଧାସଳଖ ପିଇବା ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ।
ବାୟୁମଣ୍ଡଳରେ ଥିବା ସୂକ୍ଷ୍ମ ଧୂଳିକଣା ଚାରିପାଖରେ ଜଳୀୟ ବାଷ୍ପ ଘନୀଭୂତ ହୋଇ ମେଘ ସୃଷ୍ଟି କରେ।
ବାୟୁ ତୁଳନାରେ ଜଳୀୟ ବାଷ୍ପ ଅଧିକ ଭାରୀ ହୋଇଥିବାରୁ ଏହା ବାୟୁମଣ୍ଡଳରେ ସର୍ବଦା ତଳକୁ ଖସିଆସେ।
ମାଟି ପାତ୍ରର କାନ୍ଥରେ ଥିବା ସୂକ୍ଷ୍ମ ଛିଦ୍ର ଦେଇ ପାଣି ବାଷ୍ପୀଭୂତ ହେଉଥିବାରୁ ଏଥିରେ ଥିବା ଜଳ ଥଣ୍ଡା ରହେ।
କଠିନ ପଦାର୍ଥକୁ ତରଳ ଅବସ୍ଥାରେ ପରିଣତ କରିବା ପ୍ରକ୍ରିୟାକୁ ଶୀତଳୀକରଣ କୁହାଯାଏ।
ବାଷ୍ପୀଭବନ ପ୍ରକ୍ରିୟା ପରିବେଶରେ ଏକ ଶୀତଳ ପ୍ରଭାବ ସୃଷ୍ଟି କରିଥାଏ।
ବରଫ ଥିବା କାଚ ଗ୍ଲାସର ବାହାର ପୃଷ୍ଠରେ ଦେଖାଯାଉଥିବା ଜଳବିନ୍ଦୁ ଗୁଡ଼ିକ ଗ୍ଲାସ ଭିତରୁ ଭେଦି ବାହାରକୁ ଆସିଥାଏ।
ବାୟୁର ଗତି ବଢ଼ିବା ସହିତ ଜଳର ବାଷ୍ପୀଭବନ ହାର ମଧ୍ୟ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଥାଏ।
ବର୍ଷା ଦିନେ ବାୟୁରେ ଆର୍ଦ୍ରତା ଅଧିକ ଥିବାରୁ ଓଦା ଲୁଗାପଟା ଖୁବ୍ ଶୀଘ୍ର ଶୁଖିଯାଏ।
ଜଳର ଉନ୍ମୁକ୍ତ ପରିସର ବୃଦ୍ଧି ପାଇଲେ ବାଷ୍ପୀଭବନ ପ୍ରକ୍ରିୟା ଅଧିକ ଦ୍ରୁତ ହୋଇଥାଏ।
ବରଫ ଏକ କଠିନ ପଦାର୍ଥ ହୋଇଥିବାରୁ ଏହା ପାତ୍ର ବଦଳାଇଲେ ନିଜର ଆକୃତି ପରିବର୍ତ୍ତନ କରିଥାଏ।
ଜଳୀୟ ବାଷ୍ପ ଥଣ୍ଡା ହୋଇ ତରଳ ଜଳରେ ପରିଣତ ହେବା ପ୍ରକ୍ରିୟାକୁ ଘନୀଭବନ କୁହାଯାଏ।