ମୌଖିକ ପରମ୍ପରାର କାହାଣୀଗୁଡ଼ିକ ପିଢ଼ି ପରେ ପିଢ଼ି ବଞ୍ଚିରହି ଆମ ସଂସ୍କୃତି ଓ ପରମ୍ପରାକୁ ରକ୍ଷା କରିଥାଏ ।
ହରିକଥା କେବଳ ଓଡ଼ିଶାରେ ହିଁ ପରିବେଷଣ କରାଯାଏ ଏବଂ ଭାରତର ଅନ୍ୟ ରାଜ୍ୟରେ ଏହାର ପ୍ରଚଳନ ନାହିଁ ।
କାଉଡ଼ କଥା ମାଧ୍ୟମରେ ଏବେ ନାରୀଶିକ୍ଷା ଓ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ରକ୍ଷା ଭଳି ସାମାଜିକ ବିଷୟରେ ମଧ୍ୟ ସଚେତନତା ସୃଷ୍ଟି କରାଯାଉଛି ।
ଆଜିକାଲିର ଯୁବପିଢ଼ୀ ପାରମ୍ପରିକ କାହାଣୀ କହିବା କଳା ଶିଖିବା ପାଇଁ ବହୁତ ଅଧିକ ଆଗ୍ରହ ପ୍ରକାଶ କରୁଛନ୍ତି ।
ଭୃଗୁରାମ, ଶ୍ରୀକବି ଏବଂ କବିକର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ପାଲା ବା ନାଟର ପ୍ରମୁଖ ରଚୟିତା ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଏ ।
ଖ୍ରୀଷ୍ଟପୂର୍ବ ଦ୍ୱିତୀୟ ଶତାବ୍ଦୀରେ କାହାଣୀ କହିବା ପାଇଁ ଟେଲିଭିଜନ୍ ଏବଂ ମୋବାଇଲ୍ ଫୋନ୍ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଉଥିଲା ।
ଦ୍ୱାଦଶ ଶତାବ୍ଦୀରେ ଦକ୍ଷିଣ ଭାରତରେ ଭାଗବତେରମାନେ ହରିବଂଶ ପୁରାଣର କାହାଣୀ ଗୀତ ଓ ନୃତ୍ୟ ମାଧ୍ୟମରେ ପରିବେଷଣ କରୁଥିଲେ ।
କାଉଡ଼ କଥା ଆଜିକୁ ପ୍ରାୟ ଚାରିଶହ ବର୍ଷ ତଳେ କେରଳ ରାଜ୍ୟରୁ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା ।
ଗଞ୍ଜାମ ଜିଲ୍ଲାର ଅଗାଧୁ ସାହୁ ଦାସକାଠିଆ ନାଟ୍ୟ ପରମ୍ପରାକୁ ସୁପ୍ରସିଦ୍ଧ କରି ଗଢ଼ିଥିଲେ ।
ଗୁରୁରାଜୁଲୁ ନାଇଡୁଙ୍କୁ 'କର୍ଣ୍ଣାଟକର ପାଲା ସମ୍ରାଟ' ଆଖ୍ୟା ଦିଆଯାଇଥିଲା ।
କଣ୍ଢେଇର ବ୍ୟବହାରର ଭିନ୍ନତା ଅନୁଯାୟୀ କଣ୍ଢେଇ ନାଟକୁ ଚାରି ଭାଗରେ ବିଭକ୍ତ କରାଯାଇଛି ।
ପାଲା ସାଧାରଣତଃ ଦଶରୁ ବାରଜଣ କଳାକାରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପରିବେଷଣ କରାଯାଇଥାଏ ।
ଓଡ଼ିଶାର ପାଲା ପରିବେଷଣରେ ମୁଖ୍ୟ କଳାକାରଙ୍କୁ ଗାୟକ ଏବଂ ବାଦ୍ୟ ପରିବେଷଣ କରୁଥିବା କଳାକାରଙ୍କୁ ବାୟକ କୁହାଯାଏ ।
ଦାସକାଠିଆ ଲୋକନାଟକ ପରମ୍ପରା କଟକ ଜିଲ୍ଲାରୁ ଉତ୍ପତ୍ତି ଲାଭ କରିଥିଲା ।
ଦାସକାଠିଆ ଲୋକନାଟକଟି ମୁଖ୍ୟତଃ ଦୁଇଜଣ କଳାକାରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପରିବେଷଣ କରାଯାଇଥାଏ ।