ବିଦ୍ୟୁତ୍ ଶକ୍ତି ଆମ ଦୈନନ୍ଦିନ ଜୀବନର ଆଲୋକୀକରଣ, ରନ୍ଧନ, ଗମନାଗମନ ଓ ଯୋଗାଯୋଗ ଭଳି ବିଭିନ୍ନ କାର୍ଯ୍ୟରେ ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏ। ଟର୍ଚ୍ଚ, ଘଣ୍ଟା ଓ ରିମୋଟ୍ ଭଳି ଛୋଟ ଉପକରଣଗୁଡ଼ିକରେ ବିଦ୍ୟୁତ୍ କୋଷ ବା ସେଲ୍ ଏକ ସହଜରେ ନେବାଆଣିବା କରିହେଉଥିବା ବିଦ୍ୟୁତ୍ ଉତ୍ସ ଭାବେ କାମ କରେ। ପ୍ରତ୍ୟେକ ବିଦ୍ୟୁତ୍ କୋଷରେ ଦୁଇଟି ଅଗ୍ର ଥାଏ— ଧାତବ ଟୋପି ଥିବା ଅଂଶଟି ଯୁକ୍ତ (+) ଅଗ୍ର ଏବଂ ଚଟକା ଧାତବ ଅଂଶଟି ବିଯୁକ୍ତ (-) ଅଗ୍ର। ଦୁଇ ବା ତତୋଧିକ କୋଷକୁ ଏକାଠି କରି ଗୋଟିଏ କୋଷର ଯୁକ୍ତ ଅଗ୍ର ସହିତ ଅନ୍ୟ କୋଷର ବିଯୁକ୍ତ ଅଗ୍ରକୁ ସଂଯୋଗ କଲେ ବ୍ୟାଟେରୀ ଗଠିତ ହୁଏ।
ପାରମ୍ପରିକ ତାପଦୀପ୍ତ ବଲ୍ବ ଭିତରେ ଥିବା ସରୁ ଧାତବ ତାରକୁ ଫିଲାମେଣ୍ଟ୍ କୁହାଯାଏ। ଏହା ମଧ୍ୟଦେଇ ବିଦ୍ୟୁତ୍ ସ୍ରୋତ ପ୍ରବାହିତ ହେଲେ ତାହା ଉତ୍ତପ୍ତ ହୋଇ ଆଲୋକ ପ୍ରଦାନ କରେ। ଯଦି ଫିଲାମେଣ୍ଟ୍ ଛିଡ଼ିଯାଏ, ତେବେ ବଲ୍ବଟି ଫ୍ୟୁଜ୍ ହୋଇଯାଏ ଓ ଆଲୋକ ଦିଏ ନାହିଁ। ଆଜିକାଲି ବଲ୍ବ ବଦଳରେ ଆଲୋକ ନିର୍ଗତକାରୀ ଡାୟୋଡ୍ ବା ଏଲ୍ଇଡ଼ି ବହୁଳ ଭାବରେ ବ୍ୟବହୃତ ହେଉଛି। ଏଥିରେ କୌଣସି ଫିଲାମେଣ୍ଟ୍ ନଥାଏ ଏବଂ ଏହାର ଲମ୍ବା ତାରଟି ଯୁକ୍ତ ଅଗ୍ର ଓ ଛୋଟ ତାରଟି ବିଯୁକ୍ତ ଅଗ୍ର ସୂଚାଏ। ଏଲ୍ଇଡ଼ି ମଧ୍ୟରେ ବିଦ୍ୟୁତ୍ ସ୍ରୋତ କେବଳ ଗୋଟିଏ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଦିଗରେ ପ୍ରବାହିତ ହେଲେ ହିଁ ଏହା ଜଳିଥାଏ। ସୁଇଚ୍ ହେଉଛି ଏକ ସରଳ ଯନ୍ତ୍ର, ଯାହା ପରିପଥକୁ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ (ଅନ୍) କିମ୍ବା ବିଚ୍ଛିନ୍ନ (ଅଫ୍) କରି ବିଦ୍ୟୁତ୍ ପ୍ରବାହକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରେ।
ବିଦ୍ୟୁତ୍ କୋଷ, ସୁଇଚ୍ ଏବଂ ବଲ୍ବକୁ ତାର ମାଧ୍ୟମରେ ଉପଯୁକ୍ତ ଭାବେ ଯୋଡ଼ିଲେ ଏକ ବିଦ୍ୟୁତ୍ ପରିପଥ ସୃଷ୍ଟି ହୁଏ। ଏକ ମୁଦିତ ପରିପଥରେ ବିଦ୍ୟୁତ୍ ସ୍ରୋତ ସର୍ବଦା କୋଷର ଯୁକ୍ତ (+) ଅଗ୍ରରୁ ବିଯୁକ୍ତ (-) ଅଗ୍ର ଆଡ଼କୁ ପ୍ରବାହିତ ହୋଇଥାଏ। ବିଭିନ୍ନ ବୈଦ୍ୟୁତିକ ଉପାଦାନଗୁଡ଼ିକୁ ମାନକ ସଙ୍କେତ ସାହାଯ୍ୟରେ ସରଳ ଭାବରେ ଉପସ୍ଥାପନ କରିବା ପ୍ରଣାଳୀକୁ ପରିପଥ ଚିତ୍ର କୁହାଯାଏ।
ଯେଉଁ ପଦାର୍ଥଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟଦେଇ ବିଦ୍ୟୁତ୍ ସ୍ରୋତ ସହଜରେ ପ୍ରବାହିତ ହୋଇପାରେ, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ବିଦ୍ୟୁତ୍ ପରିବାହୀ ବା ସୁପରିବାହୀ (ଯଥା— ତମ୍ବା, ଆଲୁମିନିୟମ୍ ଆଦି ଧାତୁ) କୁହାଯାଏ ଏବଂ ଏଥିରୁ ବିଦ୍ୟୁତ୍ ତାର ତିଆରି ହୁଏ। ଯେଉଁ ପଦାର୍ଥ ମଧ୍ୟଦେଇ ବିଦ୍ୟୁତ୍ ପ୍ରବାହିତ ହୋଇପାରେ ନାହିଁ, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ବିଦ୍ୟୁତ୍ରୋଧୀ ବା କୁପରିବାହୀ (ଯଥା— ରବର, ପ୍ଲାଷ୍ଟିକ୍, କାଠ) କୁହାଯାଏ। ବିଦ୍ୟୁତ୍ ଧକ୍କାରୁ ସୁରକ୍ଷା ପାଇବା ପାଇଁ ତାର ଓ ସୁଇଚ୍ ଉପରେ ପ୍ଲାଷ୍ଟିକ୍ ବା ରବରର ଆବରଣ ଦିଆଯାଏ। ଆମ ଶରୀର ବିଦ୍ୟୁତ୍ ପରିବାହୀ ହୋଇଥିବାରୁ ବିଦ୍ୟୁତ୍ ଉପକରଣ ବ୍ୟବହାର ସମୟରେ ସର୍ବଦା ଯତ୍ନବାନ ଓ ସତର୍କ ରହିବା ଆବଶ୍ୟକ।