ଜିଆ ଗ୍ୟାସ୍ ବିନିମୟ ବା ଶ୍ୱାସକ୍ରିୟା ପାଇଁ ନିଜର ଆର୍ଦ୍ର ଚର୍ମ ବ୍ୟବହାର କରିଥାଏ।
ମାଛ ପରି ଜଳଚର ପ୍ରାଣୀମାନେ ଗାଲି ସାହାଯ୍ୟରେ ପାଣିରେ ଦ୍ରବୀଭୂତ ଅମ୍ଳଜାନ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି।
ଶ୍ୱାସକ୍ରିୟା ଏକ ରାସାୟନିକ ପ୍ରକ୍ରିୟା ଏବଂ ଶ୍ୱସନ ଏକ ଭୌତିକ ପ୍ରକ୍ରିୟା।
ନିଃଶ୍ୱାସ ବାୟୁ ଚୂନ ପାଣିକୁ କ୍ଷୀର ଭଳି ଧଳା କରେ, କାରଣ ଏଥିରେ ପ୍ରଶ୍ୱାସ ବାୟୁ ଅପେକ୍ଷା ଅଧିକ ଅଙ୍ଗାରକାମ୍ଳ ଥାଏ।
ପ୍ରଶ୍ୱାସ ନେବା ସମୟରେ ମଧ୍ୟଚ୍ଛଦା ଉପରକୁ ଉଠିଯାଏ ଏବଂ ଛାତି ଭିତରେ ସ୍ଥାନ ହ୍ରାସ ପାଏ।
ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କର ଶକ୍ତ ଦାନ୍ତ ଥିବାରୁ ସେମାନେ ଶସ୍ୟ ଜାତୀୟ ଖାଦ୍ୟକୁ ସହଜରେ ଚୋବାଇ ପାରନ୍ତି।
ଗାଈ ଏବଂ ମଇଁଷି ଭଳି ରୋମନ୍ଥକ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କର ଗିଳିଥିବା ଖାଦ୍ୟ ପ୍ରଥମେ ରୁମେନ୍ରେ ଜମା ହୁଏ।
ବୃହଦନ୍ତ୍ର ମୁଖ୍ୟତଃ ଖାଦ୍ୟରୁ ପୁଷ୍ଟିସାର ଓ ସ୍ନେହସାର ଶୋଷଣ କରିଥାଏ।
କ୍ଷୁଦ୍ରାନ୍ତ୍ରର ଭିତର ପଟ ଆସ୍ତରଣରେ ଥିବା ଆଙ୍ଗୁଠି ପରି ଭିଲାଇ ପୋଷକତତ୍ତ୍ୱ ଅବଶୋଷଣ ପାଇଁ ପୃଷ୍ଠ ପାର୍ଶ୍ୱ ବୃଦ୍ଧି କରେ।
ଯକୃତରୁ କ୍ଷରିତ ପିତ୍ତ ଅମ୍ଳୀୟ ପ୍ରକୃତିର ହୋଇଥାଏ।
କ୍ଷୁଦ୍ରାନ୍ତ୍ର ହେଉଛି ମାନବ ପାକନଳୀର ସବୁଠାରୁ ଲମ୍ବା ଅଂଶ ଏବଂ ଏହାର ଦୈର୍ଘ୍ୟ ପ୍ରାୟ ୬ ମିଟର।
ପାକସ୍ଥଳୀର ଶ୍ଳେଷ୍ମା ଖାଦ୍ୟରେ ଥିବା ସ୍ନେହସାରକୁ ଭାଙ୍ଗିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରେ।
ଖାଦ୍ୟନଳୀ କାନ୍ଥର ସଙ୍କୋଚନ ଓ ଶିଥିଳନ ଯୋଗୁଁ ସୃଷ୍ଟି ହେଉଥିବା ତରଙ୍ଗାୟିତ ଗତି ଦ୍ୱାରା ଖାଦ୍ୟ ପାକସ୍ଥଳୀ ଭିତରକୁ ଠେଲି ହୋଇଯାଏ।
ଲାଳ ଖାଦ୍ୟରେ ଥିବା ପୁଷ୍ଟିସାରକୁ ଭାଙ୍ଗି ସରଳ ଶର୍କରାରେ ପରିଣତ କରେ।
ମାନବ ଶରୀରରେ ପାକନଳୀ ପାଟିରୁ ଆରମ୍ଭ ହୋଇ ମଳଦ୍ୱାରରେ ଶେଷ ହୁଏ।