ଏହି ଅଧ୍ୟାୟରେ ବୀଜଗଣିତର ଏକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଧାରଣା ‘ଗୁଣନର ବଣ୍ଟନ ନିୟମ’ ଏବଂ ଏହାର ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରୟୋଗ ସମ୍ପର୍କରେ ସରଳ ଭାବେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି । ଦୁଇଟି ସଂଖ୍ୟାର ଗୁଣନରେ ଯେତେବେଳେ କୌଣସି ଗୋଟିଏ କିମ୍ବା ଉଭୟ ସଂଖ୍ୟାକୁ ବୃଦ୍ଧି ବା ହ୍ରାସ କରାଯାଏ, ସେତେବେଳେ ବଣ୍ଟନ ନିୟମ ବ୍ୟବହାର କରି ଗୁଣଫଳରେ କେତେ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଘଟେ ତାହା ସହଜରେ ଜାଣିହୁଏ । ବିନ୍ଦୁ ଗ୍ରିଡ୍ ଏବଂ କ୍ଷେତ୍ରଫଳ ମାଧ୍ୟମରେ ଏହାକୁ ଜ୍ୟାମିତିକ ରୂପରେ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରାଯାଇଛି । ପରବର୍ତ୍ତୀ ସୋପାନରେ ଏହି ନିୟମକୁ ବିସ୍ତାର କରି ଦୁଇପଦବିଶିଷ୍ଟ ରାଶିର ଗୁଣନ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରାଯାଇଛି ।
ଏହି ଅଧ୍ୟାୟରେ ତିନୋଟି ମୌଳିକ ବୀଜଗାଣିତିକ ଅଭେଦ ବିଷୟରେ ଆଲୋଚନା କରାଯାଇଛି, ଯଥା— ପ୍ରଥମଟି , ଦ୍ୱିତୀୟଟି ଏବଂ ତୃତୀୟଟି । ବର୍ଗକ୍ଷେତ୍ର ଓ ଆୟତକ୍ଷେତ୍ରର କ୍ଷେତ୍ରଫଳ ସାହାଯ୍ୟରେ ଏହି ସୂତ୍ରଗୁଡ଼ିକର ଯଥାର୍ଥତା ସୁନ୍ଦର ଭାବରେ ବୁଝାଯାଇଛି । ଏହି ଅଭେଦଗୁଡ଼ିକ ପ୍ରୟୋଗ କରି ବଡ଼ ବଡ଼ ସଂଖ୍ୟାର ବର୍ଗ ଓ ଗୁଣଫଳ ଖୁବ୍ ସହଜରେ ତଥା କମ୍ ସମୟରେ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରାଯାଇପାରେ ।
ବଣ୍ଟନ ନିୟମ କେବଳ ସୂତ୍ର ମଧ୍ୟରେ ସୀମିତ ନୁହେଁ, ବରଂ ଏହା ଦ୍ରୁତ ଗୁଣନ ପାଇଁ ଏକ ଚମତ୍କାର ମାଧ୍ୟମ ଅଟେ । ଭଳି ସଂଖ୍ୟାକୁ କିମ୍ବା ଆକାରରେ ଭାଙ୍ଗି ଗୋଟିଏ ଧାଡ଼ିରେ ମୌଖିକ ଭାବେ ଗୁଣନ କରିବା ଶିଖାଯାଇଛି । ପ୍ରାଚୀନ ଭାରତୀୟ ଗଣିତଜ୍ଞ ବ୍ରହ୍ମଗୁପ୍ତ ଏହାକୁ ‘ଖଣ୍ଡ ଗୁଣନମ୍’ ବୋଲି ନାମିତ କରିଥିଲେ । ଶ୍ରୀଧରାଚାର୍ଯ୍ୟ ଓ ଭାସ୍କରାଚାର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ପରି ମହାନ ଗଣିତଜ୍ଞମାନେ ମଧ୍ୟ ନିଜ ଗାଣିତିକ ଗଣନାରେ ଏହି ନିୟମର ବହୁଳ ବ୍ୟବହାର କରିଥିଲେ ।
ଏହା ସହିତ ଅଧ୍ୟାୟରେ ବିଭିନ୍ନ ଚିତ୍ର ଓ ସଂଖ୍ୟାର ସଂରଚନା ଲକ୍ଷ୍ୟ କରି ସାଧାରଣ ନିୟମ ସ୍ଥିର କରିବା, ବୀଜଗାଣିତିକ ସରଳୀକରଣରେ ହେଉଥିବା ଭୁଲ୍ ଚିହ୍ନଟ କରି ସଂଶୋଧନ କରିବା ଏବଂ ସଦୃଶ ପଦଗୁଡ଼ିକର ଯୋଗ-ବିୟୋଗ ବିଷୟରେ ବୁଝାଯାଇଛି । ଗୋଟିଏ ଗାଣିତିକ ସମସ୍ୟାର ସମାଧାନ ଅନେକ ଉପାୟରେ କରାଯାଇପାରେ, ଯାହା ଛାତ୍ରଛାତ୍ରୀଙ୍କ ଭିତରେ ଗାଣିତିକ ଯୁକ୍ତି ଓ ସୃଜନଶୀଳ ଚିନ୍ତନ ଶକ୍ତିକୁ ଉଜ୍ଜୀବିତ କରିଥାଏ ।