'ବିହଙ୍ଗ ବିପ୍ଳବ' ଗଳ୍ପର ରଚୟିତା ହେଉଛନ୍ତି ବିଶିଷ୍ଟ କଥାକାର ମହାପାତ୍ର ନୀଳମଣି ସାହୁ ।
ଆମ୍ବଗଛ ଡାଳରେ ହଳଦିବସନ୍ତ ବାନ୍ଧିଥିବା ବସାକୁ ଗର୍ବୀ ବୁଢ଼ା ମାଙ୍କଡ଼ ତିନି ତିନି ଥର ଡେଇଁ ଭାଙ୍ଗି ଦେଇଥିଲା ।
ହଳଦିବସନ୍ତ ନିଜକୁ ଶାନ୍ତିପ୍ରିୟ ଗାୟକ ଜାତି ଏବଂ ସମଗ୍ର ପୃଥିବୀକୁ ତା'ର ଜନ୍ମଭୂମି ବୋଲି ବିଚାର କରୁଥିଲା ।
କାଉ ଅନ୍ୟାୟ ନ ସହି ବୁଢ଼ା ମାଙ୍କଡ଼ର ଅତ୍ୟାଚାର ବିରୋଧରେ ହଳଦିବସନ୍ତକୁ ସାହାଯ୍ୟ କରିବା ପାଇଁ ଆଗେଇ ଆସିଥିଲା ।
ବଗ ନିଜକୁ ଧାର୍ମିକ ଦେଖାଉଥିଲେ ମଧ୍ୟ ସେ ଅତି ସ୍ୱାର୍ଥପର ଥିଲା ଏବଂ ଅନ୍ୟ ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କୁ ଘୃଣା କରୁଥିଲା ।
ପକ୍ଷୀ ସମାଜରେ ମଧ୍ୟସ୍ଥତା କରୁଥିବା କଜଳପାତି ବୁଢ଼ା ମାଙ୍କଡ଼କୁ ବୁଝାଇବାରେ ବିଫଳ ହୋଇ ରାଜଦରବାରର ଆଶ୍ରୟ ନେଇଥିଲା ।
ସେହି ବଣରେ ସିଂହ ଓ ହାତୀ ନ ଥିବାରୁ ଭଲ୍ଲୁକକୁ ରାଜା ଏବଂ ଶୃଗାଳକୁ ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ କରାଯାଇଥିଲା ।
ରାଜଦରବାରରେ କାଉ ନିଜର ଦୃଢ଼ ଯୁକ୍ତି ଓ ଓକିଲାତି ଦ୍ୱାରା ବୁଢ଼ା ମାଙ୍କଡ଼କୁ ଦୋଷୀ ବୋଲି ପ୍ରମାଣିତ କରିଥିଲା ।
ଭାଲୁ ରାଜା ପ୍ରଥମେ ବିଚାର କରି ଦୋଷୀ ବୁଢ଼ା ମାଙ୍କଡ଼କୁ କଠିନ ଦଣ୍ଡ ଦେବା ପାଇଁ ରାୟ ଶୁଣାଇଥିଲେ ।
ମାଙ୍କଡ଼ ଲାଞ୍ଚ ସ୍ୱରୂପ ଦେଇଥିବା ପାଚିଲା ପଣସ ଲୋଭରେ ରାଜା ନିଜର ରାୟ ବଦଳାଇ ହଳଦିବସନ୍ତକୁ ଦଣ୍ଡାଦେଶ ଦେଲେ ।
ରାଜସିଂହାସନ ପଛ କାନ୍ଥକୁରାରେ ରହୁଥିବା ଘରଚଟିଆ ରାଜାଙ୍କ ଲାଞ୍ଚ କାରବାରର ପ୍ରକୃତ ସତ୍ୟ ସମସ୍ତ ପକ୍ଷୀଙ୍କୁ ଜଣାଇଦେଲା ।
କାଉର ଡାକରାରେ ଶହ ଶହ ଚଢ଼େଇ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ ଲାଞ୍ଚଖୋର ରାଜା ଓ ମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ବିରୋଧରେ ବିପ୍ଳବ ଆରମ୍ଭ କଲେ ।
ସଂଗଠିତ ପକ୍ଷୀବାହିନୀର ଆକ୍ରମଣରେ ବୁଢ଼ା ମାଙ୍କଡ଼ ଖଣ୍ଡିଆଖାବରା ହେଲା ଏବଂ ଶୃଗାଳ ମନ୍ତ୍ରୀ ମଧ୍ୟ ରକ୍ଷା ପାଇଲାନାହିଁ ।
ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କ ତୀବ୍ର ଆକ୍ରମଣ ଯୋଗୁଁ ଲୋଭୀ ଭାଲୁ ରାଜାର ସମଗ୍ର ଶରୀର ଅଳ୍ପ ସମୟ ମଧ୍ୟରେ ଲୋମଶୂନ୍ୟ ହୋଇଗଲା ।
ଏକତା ଓ ସାମୂହିକ ପ୍ରତିବାଦ ବଳରେ ଅନ୍ୟାୟୀ ତଥା ଦୁର୍ନୀତିଗ୍ରସ୍ତ ଶାସକକୁ ପରାଜିତ କରାଯାଇପାରେ ବୋଲି ଏହି ଗଳ୍ପ ଶିକ୍ଷା ଦିଏ ।