ବିଦ୍ୟୁତ୍ ସ୍ରୋତ ବହନକାରୀ ପରିବାହୀର ଚାରିପାଖରେ ଚୁମ୍ବକୀୟ କ୍ଷେତ୍ର ସୃଷ୍ଟି ହୁଏ।
ବିଦ୍ୟୁତ୍ ସ୍ରୋତ ବନ୍ଦ ହେଲେ ତାର ଚାରିପାଖର ଚୁମ୍ବକୀୟ କ୍ଷେତ୍ର ଦୂର ହୋଇଯାଏ।
କମ୍ପାସ୍ ସୂଚୀର ବିକ୍ଷେପଣ ବିଦ୍ୟୁତ୍ ସ୍ରୋତର ଚୁମ୍ବକୀୟ ପ୍ରଭାବକୁ ପ୍ରମାଣ କରେ।
ହାନ୍ସ ଖ୍ରୀଷ୍ଟିଆନ୍ ଓର୍ଷ୍ଟେଡ୍ ୧୮୨୦ରେ ବିଦ୍ୟୁତ୍ ଓ ଚୁମ୍ବକତ୍ୱର ସମ୍ପର୍କ ଆବିଷ୍କାର କରିଥିଲେ।
ବିଦ୍ୟୁତ୍ ସ୍ରୋତ ବହନକାରୀ କୁଣ୍ଡଳୀ ଚୁମ୍ବକ ପରି ଆଚରଣ କଲେ ତାହାକୁ ବିଦ୍ୟୁତ୍ ଚୁମ୍ବକ କୁହାଯାଏ।
କୁଣ୍ଡଳୀ ଭିତରେ ଲୁହା କଣ୍ଟା ରଖିଲେ ବିଦ୍ୟୁତ୍ ଚୁମ୍ବକର ଶକ୍ତି ବଢ଼ିଯାଏ।
ବିଦ୍ୟୁତ୍ ଚୁମ୍ବକର ଉତ୍ତର ଓ ଦକ୍ଷିଣ ନାମକ ଦୁଇଟି ମେରୁ ଥାଏ।
ବିଦ୍ୟୁତ୍ ସ୍ରୋତର ପରିମାଣ ବଢ଼ିଲେ ବିଦ୍ୟୁତ୍ ଚୁମ୍ବକର ଚୁମ୍ବକୀୟ ଶକ୍ତି ବଢ଼େ।
କୁଣ୍ଡଳୀର ଘେରା ସଂଖ୍ୟା ବଢ଼ିଲେ ବିଦ୍ୟୁତ୍ ଚୁମ୍ବକ ଅଧିକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୁଏ।
ବିଦ୍ୟୁତ୍ ସ୍ରୋତର ଦିଗ ବଦଳାଇଲେ ବିଦ୍ୟୁତ୍ ଚୁମ୍ବକର ମେରୁଗୁଡ଼ିକ ବଦଳିଯାଏ।
ଭାରୋତ୍ତଳନକାରୀ ବିଦ୍ୟୁତ୍ ଚୁମ୍ବକ କାରଖାନା ଓ କବାଡ଼ିଖାନାରେ ଭାରୀ ଲୌହ ବସ୍ତୁ ଉଠାଇବାରେ ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏ।
ପରିବାହୀ ଦେଇ ବିଦ୍ୟୁତ୍ ସ୍ରୋତ ପ୍ରବାହିତ ହେଲେ ପ୍ରତିରୋଧ ଯୋଗୁଁ ତାପ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ।
ବିଦ୍ୟୁତ୍ ସ୍ରୋତ ଯୋଗୁଁ ପରିବାହୀ ଗରମ ହେବାକୁ ବିଦ୍ୟୁତ୍ର ତାପୀୟ ପ୍ରଭାବ କୁହାଯାଏ।
ନିକ୍ରୋମ ତାର ତମ୍ବା ତାର ତୁଳନାରେ ଅଧିକ ପ୍ରତିରୋଧ ଦେଇଥିବାରୁ ଅଧିକ ଗରମ ହୁଏ।
ବିଦ୍ୟୁତ୍ ଇସ୍ତ୍ରୀ, ହିଟର, ଚୁଲା ଓ ପାଣି ଗରମ କରିବା ଯନ୍ତ୍ର ତାପୀୟ ପ୍ରଭାବ ଉପରେ କାମ କରେ।
ଘରୋଇ ବିଦ୍ୟୁତ୍ ପରିପଥରେ ଅଧିକ ତାପ ଓ ଅଗ୍ନିକାଣ୍ଡରୁ ସୁରକ୍ଷା ପାଇଁ ଫ୍ୟୁଜ୍ କିମ୍ବା ଏମ୍ସିବି ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏ।
ଭୋଲ୍ଟାଇକ୍ ବିଦ୍ୟୁତ୍ କୋଷରେ ଦୁଇଟି ଭିନ୍ନ ଧାତୁ ଓ ଇଲେକ୍ଟ୍ରୋଲାଇଟ୍ ଥାଏ।
ଭୋଲ୍ଟାଇକ୍ କୋଷରେ ଧାତୁ ଓ ଇଲେକ୍ଟ୍ରୋଲାଇଟ୍ର ରାସାୟନିକ ପ୍ରତିକ୍ରିୟାରୁ ବିଦ୍ୟୁତ୍ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ।
ଶୁଷ୍କ ବିଦ୍ୟୁତ୍ କୋଷରେ ଇଲେକ୍ଟ୍ରୋଲାଇଟ୍ ତରଳ ନୁହେଁ, ବରଂ ବହଳିଆ ମଣ୍ଡ ଆକାରରେ ଥାଏ।
ପୁନଃଚାର୍ଜଯୋଗ୍ୟ ବ୍ୟାଟେରୀକୁ ଅନେକଥର ବ୍ୟବହାର କରିହେବ ଏବଂ ପୁନର୍ବ୍ୟବହାର ଦ୍ୱାରା ଅପଚୟ କମାଇହେବ।