ଏହି ଅଧ୍ୟାୟରେ ବିଦ୍ୟୁତ୍ ସ୍ରୋତର ଚୁମ୍ବକୀୟ ଓ ତାପୀୟ ପ୍ରଭାବ ବିଷୟରେ ଆଲୋଚନା କରାଯାଇଛି। ଏକ ପରିବାହୀ ତାର ମଧ୍ୟରେ ବିଦ୍ୟୁତ୍ ସ୍ରୋତ ପ୍ରବାହିତ ହେଲେ ତାହାର ଚାରିପାଖରେ ଚୁମ୍ବକୀୟ କ୍ଷେତ୍ର ସୃଷ୍ଟି ହୁଏ। ଏହି ଘଟଣାକୁ ବିଦ୍ୟୁତ୍ ସ୍ରୋତର ଚୁମ୍ବକୀୟ ପ୍ରଭାବ କୁହାଯାଏ। କମ୍ପାସ୍ ସୂଚୀର ବିକ୍ଷେପଣ ଦ୍ୱାରା ଏହି ପ୍ରଭାବକୁ ଜାଣିହେବ। ବୈଜ୍ଞାନିକ ହାନ୍ସ ଖ୍ରୀଷ୍ଟିଆନ୍ ଓର୍ଷ୍ଟେଡ୍ ବିଦ୍ୟୁତ୍ ଓ ଚୁମ୍ବକତ୍ୱର ସମ୍ପର୍କ ଆବିଷ୍କାର କରିଥିଲେ।
ବିଦ୍ୟୁତ୍ ସ୍ରୋତ ବହନ କରୁଥିବା ତାରକୁ କୁଣ୍ଡଳୀ ଆକାରରେ ଗୁଡ଼ାଇଲେ ଏହା ଚୁମ୍ବକ ପରି ଆଚରଣ କରେ। କୁଣ୍ଡଳୀ ଭିତରେ ଲୁହା କଣ୍ଟା ରଖିଲେ ଏହା ଅଧିକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୁଏ। ଏପରି ଚୁମ୍ବକକୁ ବିଦ୍ୟୁତ୍ ଚୁମ୍ବକ କୁହାଯାଏ। ବିଦ୍ୟୁତ୍ ଚୁମ୍ବକର ଉତ୍ତର ଓ ଦକ୍ଷିଣ ମେରୁ ଥାଏ। ବିଦ୍ୟୁତ୍ ସ୍ରୋତର ପରିମାଣ କିମ୍ବା କୁଣ୍ଡଳୀର ଘେରା ସଂଖ୍ୟା ବଢ଼ିଲେ ଏହାର ଶକ୍ତି ବଢ଼େ। ସ୍ରୋତର ଦିଗ ବଦଳିଲେ ମେରୁମାନଙ୍କର ଅବସ୍ଥା ମଧ୍ୟ ବଦଳିଯାଏ। ଭାରୀ ଲୌହ ବସ୍ତୁ ଉଠାଇବାରେ ବିଦ୍ୟୁତ୍ ଚୁମ୍ବକ ବ୍ୟବହାର ହୁଏ।
ବିଦ୍ୟୁତ୍ ସ୍ରୋତର ତାପୀୟ ପ୍ରଭାବ ମଧ୍ୟ ରହିଛି। କୌଣସି ପରିବାହୀ ମଧ୍ୟରେ ବିଦ୍ୟୁତ୍ ସ୍ରୋତ ପ୍ରବାହିତ ହେଲେ ତାହାର ପ୍ରତିରୋଧ ଯୋଗୁଁ ତାପ ସୃଷ୍ଟି ହୁଏ। ନିକ୍ରୋମ ତାରର ପ୍ରତିରୋଧ ଅଧିକ ଥିବାରୁ ଏହା ଭଲ ଭାବେ ଗରମ ହୁଏ। ବିଦ୍ୟୁତ୍ ଇସ୍ତ୍ରୀ, ହିଟର, ଚୁଲା ଓ ପାଣି ଗରମ କରିବା ଯନ୍ତ୍ର ଏହି ପ୍ରଭାବ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରେ।
ବିଦ୍ୟୁତ୍ କୋଷ ଓ ବ୍ୟାଟେରୀରେ ରାସାୟନିକ ପ୍ରତିକ୍ରିୟାରୁ ବିଦ୍ୟୁତ୍ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ। ଭୋଲ୍ଟାଇକ୍ କୋଷରେ ଦୁଇଟି ଭିନ୍ନ ଧାତୁ ଓ ଏକ ଇଲେକ୍ଟ୍ରୋଲାଇଟ୍ ଥାଏ। ଶୁଷ୍କ ବିଦ୍ୟୁତ୍ କୋଷରେ ତରଳ ଇଲେକ୍ଟ୍ରୋଲାଇଟ୍ ବଦଳରେ ଘନ ମଣ୍ଡ ଥାଏ। ପୁନଃଚାର୍ଜଯୋଗ୍ୟ ବ୍ୟାଟେରୀକୁ ଅନେକଥର ବ୍ୟବହାର କରାଯାଇପାରେ। ବ୍ୟାଟେରୀକୁ ସଠିକ୍ ଭାବେ ପୁନର୍ବ୍ୟବହାର କଲେ ଅପଚୟ ଓ ପରିବେଶ ଦୂଷଣ କମାଇହେବ।