ଘୂର୍ଣ୍ଣିବାତ୍ୟା ସ୍ଥଳଭାଗରେ ପହଞ୍ଚିବା ପରେ ଆର୍ଦ୍ର ବାୟୁର ଉତ୍ସ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ହୋଇ ଏହାର ଶକ୍ତି କ୍ରମଶଃ ହ୍ରାସ ପାଏ।
ବାୟୁଚାପର ବ୍ୟବହାରିକ ଏକକ ୧ ମିଲିବାର (mb) ହେଉଛି ୧୦୦୦ ପାସ୍କାଲ୍ (Pa) ସହିତ ସମାନ।
ଆସାମରେ ପ୍ରାକ୍-ମୌସୁମୀ ବଜ୍ରପାତ ସହ ହେଉଥିବା ଝଡ଼-ବର୍ଷାକୁ ‘ବୋର୍ଡୋଇସିଲା’ କୁହାଯାଏ।
ଘୂର୍ଣ୍ଣିବାତ୍ୟାର କେନ୍ଦ୍ରସ୍ଥଳ ବା 'ବାତ୍ୟାର ଆଖି'ରେ ପ୍ରଚଣ୍ଡ ଝଡ଼ ଓ ପ୍ରବଳ ପବନ ବହିଥାଏ।
ବିଜୁଳି ପରିବାହୀ ଦଣ୍ଡ କୋଠାବାଡ଼ିକୁ ବଜ୍ରପାତ ଜନିତ କ୍ଷୟକ୍ଷତିରୁ ରକ୍ଷା କରିଥାଏ।
ବଜ୍ରପାତ ସମୟରେ ଖୋଲା ପଡ଼ିଆରେ ସିଧା ଭାବରେ ଶୋଇପଡ଼ିବା ନିରାପଦ ଅଟେ।
ମେଘ ମଧ୍ୟରେ ଯୁକ୍ତାତ୍ମକ ଚାର୍ଜଯୁକ୍ତ ବରଫ କଣିକାଗୁଡ଼ିକ ଉପର ଭାଗରେ ଏବଂ ବିଯୁକ୍ତାତ୍ମକ ଚାର୍ଜଯୁକ୍ତ ଜଳବିନ୍ଦୁ ନିମ୍ନ ଭାଗରେ ରୁଣ୍ଡ ହୁଅନ୍ତି।
ବାୟୁର ବେଗ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଲେ ସେହି ସ୍ଥାନରେ ବାୟୁଚାପ ମଧ୍ୟ ବୃଦ୍ଧି ପାଏ।
ଦିନବେଳା ସମୁଦ୍ରର ଉଚ୍ଚ ଚାପ ଅଞ୍ଚଳରୁ ସ୍ଥଳଭାଗର ନିମ୍ନ ଚାପ ଅଞ୍ଚଳକୁ ସମୁଦ୍ର ପବନ ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ।
ବାୟୁ ସର୍ବଦା ନିମ୍ନ ଚାପ ଅଞ୍ଚଳରୁ ଉଚ୍ଚ ଚାପ ଅଞ୍ଚଳ ଆଡ଼କୁ ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ।
ପାତ୍ରରେ ତରଳ ପଦାର୍ଥର ସ୍ତମ୍ଭର ଉଚ୍ଚତା ବୃଦ୍ଧି ପାଇବା ସହିତ ଏହାର ତଳ ଭାଗରେ ଚାପ ବୃଦ୍ଧି ପାଏ।
ତରଳ ପଦାର୍ଥ କେବଳ ପାତ୍ରର ତଳ ଭାଗରେ ଚାପ ପ୍ରୟୋଗ କରେ, ପାର୍ଶ୍ୱ କାନ୍ଥ ଉପରେ ନୁହେଁ।
ଚାପର SI ଏକକ ହେଉଛି ପାସ୍କାଲ୍ (Pa)।
ବଳ ପ୍ରୟୋଗ କରାଯାଉଥିବା ପୃଷ୍ଠର କ୍ଷେତ୍ରଫଳ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଲେ ଚାପ ବୃଦ୍ଧି ପାଏ।
ପ୍ରତି ଏକକ କ୍ଷେତ୍ରଫଳ ଉପରେ ପ୍ରଯୁକ୍ତ ବଳକୁ ଚାପ କୁହାଯାଏ।